Ə.Əsgərov Bakı



Yüklə 112,78 Kb.

tarix28.06.2018
ölçüsü112,78 Kb.
növüDərs


         

Nizamiyə kiçik məktub. 

 

Nizami,  sənin  musiqi,  şeir  və  aktyorluq  sahəsində  gözəl  talantın  var.  Düzdür,  sən  bunları 



inkar  edirsən.  Bəlkə  də  bu  təvazökarlıqdandır.  Ali  təhsilini  aldıqdan  sonra  (sənətin 

müəllimlikdir)  səni  əgər  ixtisasından  ayrılmağa  qoymasalar  da,  bütün  günün  dərs  deməklə, 

şagirdlərlə  məşğul  olmaqla  keçsə  də,  həmin  talantının  biri  mütləq  dərs  dediyin  sinifin  bütün 

divarlarına  sinə  gəlib  çıxacaq,  həyatda  öz  yerini  tapacaqdır.  Səni  müəllimliklə  yanaşı 

tanıtdıracaqdır.  Əgər  elə  bir  günü  görmək  mənə  nəsib  olsa,  öncədən  dediyim  sözə  görə 

utanmaram.  

 

 

    Ə.Əsgərov   



    Bakı                                                                                                     

 18.01.1968   

  

 

 



 

 Həmin fikrimə Nizami Abbasovun dərhal cavabı:  

  -  Mənim haqqımda belə yüksək fikirdə olmağın məni utandırır. (Bu təvazökarlıq deyil.) 

Düzdür.Hər şey insanın öz əlindədir. Aktyorluğa bir balaca həvəsim var. Bu o demək            

deyil ki, talantım var. Zənnimcə, bu yazdıqlarına ömür aman versə, 10-15 ildən sonra 

baxsan, ya cırıb tullayacaqsan, ya da elə bir yerə qoyacaqsan ki, bir də bu dəftərçəyə rast 

gəlməyəsən.  

Ağzımdakı qızıllardan daha qiymətli oradan çıxan sözlərindir. Sənin özündən qiymətli        

bircə şey var ki, o da yenə də sən özünsən.     

                    



    N.Abbasov  

18.01.1968 

 

 



 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

                  

Ana 

 

Ömrümün ilk sözü, ilk təməlisən, 



Gözümə vermisən nur, əziz ana, 

Nə qədər ay ana, sən mənimləsən, 

Nə soyuq, nə şaxta batammaz mana. 

 

Ana, nəfəsindən uzaq olanda, 



Günəş də adamı isidə bilmir, 

Bir günlük yad eldə qonaq qalanda  

Vətənə baxaraq anamdır, deyir. 

 

Nə qədər əzizdir gör bu ad bizə, 



İlk dəfə dil açan “ay ana” deyir. 

Nə qədər əzizdir gör bu ad bizə, 

Can verən insan da “ay ana” deyir. 

 

                                   Bakı, 



25.12.1967 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

                       Demişəm 

 

 

Yara mən peyman üçün bir bizə gəlsin demişəm, 



Anama güllü çəmənə bir xalı salsın demişəm. 

 

Hər tərəf güldür, çıçəkdir, nəyə lazımdır ətir, 



Toplasın çıçəkləri yar, gülləri dərsin demişəm. 

 

Can ki, cananın əlində, dil olub, çoxdan əsir, 



Sevirəm söyləməyi gözlərim desin demişəm. 

 

Var isə səndə iradə, məni gözlə iki il, 



Yoxsa söylə anana, özləri bilsin demişəm. 

 

Yar xəbər göndərib ki, ahu-zardır indi işim, 



Alıb dəsmalı Nizami yaşın silsin demişəm. 

25.06.1968 

 

 



 

 

 



 

 

 



 

 

 



 

 

 



 

 

 



 


 

 

 



 

 

 



                                        Bizi 

 

                        Neçə yol ayrıldıq, birləşdik yenə, 



                        Dedik qış sevinər, yaz qınar bizi, 

                        Dedin: “bir şer qoş bu eşqimizə”, 

                        Qoy olsun adı da “Saz qınar bizi”. 

 

                        Eşqin yollarında durduq mərdanə, 



                        Çətin görünmədi sənə, nə mənə, 

                        İndi sönən eşqə nə söyləyək? Nə? 

                        Məhəbbət inciyər, naz qınar bizi. 

 

                        Eşqimiz bilsə ki yaş çoxalıbdır 



                        Ürək də əriyib yuxalanıbdır, 

                        Ömürün qürubuna bax! Nə qalıbdır? 

                        Bəlkə az danlayar, az qınar bizi. 

 

                                                                                              



Bakı,  

15.11.1968 

 

 

 



 

 

 



 

 

 



 

 

 



 

 

 



 

 

 



 

 



 

 

 



 

 

 



 

Bir dəfə sən, bir dəfə mən 

 

İlk eşq odu 



               belə düşdü aramıza,  

  Gizli-gizli   

            baxışdıq,  

Bir dəfə mən,  

                    bir dəfə sən. 

İlk söz-söhbət  

                gözümüzdən  

      Dilə keçdi,  

                 danışdıq, 

Bir dəfə mən  

                bir dəfə sən. 

İlk məhəbbət 

                 çox uğurlu, 

Arzu təmiz, 

               ürəklər şən 

“Mən sən oldum,  

                 səndəki mən” 

              qarışdıq, 

Bir dəfə mən                           

                bir dəfə sən. 

İlk sınağa  

             çəkdi zaman  

               eşqimizi, 

               Bir küsüşdük, 

            barışdıq  

       Bir dəfə sən bir  

                        dəfə mən. 

 

Bakı, 



15.04.1968 

 



 

 

 



 

 

                        



Dedim-dedi 

 

Bir çeşmə başında bir gözəl gördüm, 



Dinib-dilləndirdi ilhamım məni, 

Nazü-qəmzəsindən oxlandı sinəm, 

Çıxartmadı təbimdən hilalım məni. 

 

Dedim: Ürək nədir?- Dedim: sənindir. 



Dedim: Dodaqların?-Dedi: bal dadır . 

Dedim: Zülfün nədir?- Dedi: telimdir. 

Dedim: Görünməyir,- Dedi: daldadır. 

 

Dedim:  Gözlərin nə? - Dedi: öldürən. 



Dedim: Qaşın nədir? - Dedi: yayımdır.  

Dedim : Bəs xalın nə?- Dedi ki, gecə,  

Dedim: Yanaqların? - Dedi: ayımdır. 

 

Dedim: Kipriklərin? - Dedi: oxladım, 



Dedim: Bəs dişlərin? - Dedi: mirvari. 

Dedim: Yarın kimdir? - Dedi: soruşma. 

Dedim: Adın nədi? - Dedi: Nizamın yarı. 

                                             



Bakı,  

30.12.1969 

 

 



 

                    

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 




 

 

 



 

 

                       



Qəlb 

 

Gərildi, könlümdə qırıldı bir sim, 



Dözmədi həsrətə, kökdən düşdü qəlb, 

Sənin qabağında lal oldu dilim, 

Duymadın qəlbimi, gözdən düşdü qəlb. 

 

Eşqim dastan oldu, sirrin aşkar, 



Sənə çatmadımı eşqim, ey nigar,  

Qəlbimi eylədin işğal, tarimar, 

Atəşlə su səpdin, gözdən düşdü qəlb. 

 

Yar, yar deyib gəzdim çölü, çəməni, 



Sordum? Gördüm deyən olmadı səni, 

Qaçdın yarı yolda sən qoyub məni, 

Etibar alçaldı, gözdən düşdü qəlb. 

 

Nizami, düşünsə eşq üçün ürək,  



Ona nə təsəlli, nə kömək gərək, 

Yar sözdən adladı bivəfalar tək, 

Məndən gileyləndi, siznən düşdü qəlb.   

 

                                                                   Bakı,  



2.11.1969 

 

 

 



 

 

 



 

 

 



 

 

 



 

 

 



 


 

 

 



                                                                                 

 

Dostluq 

 

Sevincimə ortaq , qəmimə həmdəm,  



Bir varlıq dilədim, dostluq, sən oldun. 

Güləndə gülüşün, qəmlənəndə də, 

Borana büründün, dostluq, çən oldun. 

 

Gördüm yaxınlaşıb ömrün son çağı, 



Əyilib qəddimin vəfasız tağı, 

Ah çəkdin, sinəndə həsrətin dağı 

Sən qəmdən ağarıb, dostluq, dən oldun. 

 

Oxudum qəlbini mən varaq-varaq, 



Çətin anlarımda sən oldun dayaq , 

Nizami köç etdi, bir qonaq sayaq, 

Mənim əvəzimə, dostluq, mən oldun. 

 

 



                                                                                 Bakı,  

22.10.1969 

 

 



 

 

 



 

 

 



 

 

 



 

 

 



 

 

 



 


 

 

 



 

 

 



                                   Olmuşam 

 

Düşmüşəm müşkül dərdə, canana can olmuşam, 



Yanmışam eşqin odunda, bağrı al qan olmuşam. 

 

Qəlbimdə qəm dağı var ki, əridəmməz yüz günəş, 



Mən elə bir aşiqəm ki, dəli divan olmuşam. 

 

Kimsəyə açmaq deyildir, dərdimi izhar qılıb,  



Çünki bu dərdə giriftar, özüm pünhan olmuşam. 

 

Məcnun tək tənə qılırlar mənə hər gəlib gedən, 



Bilməyirlər eşq yurdunda mən ki, s0ultan olmuşam. 

 

 Dərdinin dərmanı yoxdur, ey Nizamı, bir düşün! 



 Öz xoşumla düşüb dərdə, əhli dastan olmuşam. 

                                                                          

 

                                                                        Bakı,  

04.10.1969 ( yeddinci məktubdan) 

 

 



 

 

 



 

 

 



 

 

 



 

 

 



 

 

 



 

 

 




 

 

 



 

 

      İstəmirəm 



 

Arzular var ürəyimdə, 

                yaxın, uzaq... 

Hər arzuda  

               cəm olubdur 

Min-min arzu,  

                              qalaq-qalaq. 

          İstəmirəm  

                        gizli-gizli sızlamağı. 

          İstəmirəm  

                        özgələrin göz yaşından 

                         həyat, gülüş oğramağı. 

         İstəmirəm  

                       gizli-gizli sevişməyi 

                       açıq- aşkar gülüşməyi. 

         İstəmirəm  

                        təlatümsüz dənizləri. 

        Ürəyində  

                    sevinc yükü 

       Sifətinə süni qəmdən  

       Pərdə çəkmiş  

                          boz üzləri. 

       İstəmirəm  

                      kül altında köz olmağı, 

      Hər arzuya, hər istəyə  

                                     qayda qoyub, göz olmağı. 

      İstəmirəm 

                      qar üstündə 

                      ləpir salıb keçən yolu, 

      İstəmirəm  

                    başqaları 

                    mənim üçün seçən yolu, 

      İstəmirəm  

                     nə kədəri, 

                     nə sevinci qırıq-qırıq, 

    İstəmirəm nə  nifrəti, 

    İstəmirəm nə sevgini 

                                    mən yarımçıq. 

    İstəmirəm  

                   o ömrü ki   




                   sürünərək keçəsiyəm, 

    Saf suyu da  

                    üfləyə- üfləyə içəsiyəm.  

    Öz ömrümdən  

    Nə pay verdim 

    


Vətənə  mən 

                      gərək biləm. 

Bilmirəmsə... 

İstəmirəm nə boş arzu, 

İstəmirəm  nə boş ömür.    

                              

 

 

Bakı. Bulvar 



20.03.1970   

 

 

 

 

 

                   Görmüşəm

 

 

 

Muştuluq səndə, qaqaş, sal əlini bir cibinə, 



Gəl inan sözlərimə, qışda baharı görmüşəm. 

 

Naz ilə gəldi bahar qız, bu soyuq can evinə, 



Gözün aydın a qaqaş, Eşqinə yarı görmüşəm. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

                        

 

N.M.Abbasov

 

 

      



Dilim qayıt dedi                                 

 

 

Qayıt dedim:- sevgilinin yanına, 



Allandı yanaqlar, allandı həmən,  

Qayıt dedisə də dilin, gözəlim, 

Baxışın qal dedi:- Necə gedim mən?! 

 

 



Qayıt dedin:- əsdi, titrədi səsin, 

Gözün uzaqlara zilləndi, qaldı, 

Dilimlə dediyim bu titrək sözü

Baxışın, baxışın tez geri aldı. 

 

 

Qayıt dedim-sonra tutdum qolundan, 



Bilmədim dünyanın harasındayam, 

Bir yanda tərəddüd, bir yanda güman, 

Dilimlə baxışım arasındayam! 

 

 



                                                            

Bakı,   

30.01.1971 

 

 



 

 

 



 

 

 



 

 

 




 

 

 



 

 

 



                        

Ürək 

Məndən uzaqdasan xəyalım qədər, 

Nə ünüm yetişir, nə çatır əlim, 

Yaxınsan sən mənə ürəyim, fəqət, 

Uzaqsan, mümkünmü səni görməyim?! 

 

Gəl, mənim eşqimin yuvasısan sən, 



Yaxınsan sevgimin nəfəsi qədər, 

Səndə qəm cığırı, sevgi yükü var, 

Uzaqsan röyamın şən səsi qədər. 

 

Bütün varlığımla bağlıyam sənə, 



Şirinsən dünyanın hər nemətindən, 

Bəzən istəyinlə acılaşırsan, 

Zəqquma dönürsən, ey ürək nədən? 

 

Heç kəs açmayıbdır sənin sirrini,   



Özün boşalmısan, özün dolmusan, 

Yeganə varlıqsan bu dünyada ki, 

Özün də özünə bir sirr olmusan. 

 

Həmişə oyaqsan, gecə və gündüz, 



Səndə birləşibdi qara, ağ, ay, gün. 

İnsan həyatını sənə tapşırıb, 

Bəlkə də heç zaman yatmadığınçün. 

 

Ey mənim həyatım, arzum, diləyim,  



Bir vaxt gələcək ki, yorulacaqsan, 

Mənə işıq verən, həyat verən ürəyim, 

Bir gün də gözümü qapayacaqsan. 

 

                                                                                        



                             

                                            

                     11-12.09.1971  

 

 



 

 

                            



 


 

 

 

 

                           

Dünya 

                                                                                                                                                                                                 

      Göz açdım, ucaldın gözümdə ancaq... 

              Bircə yol gülmədin üzümə, dünya, 

              Məni hey sındırdın, əymək istədin, 

              Bununçün güc gəldin dizimə, dünya! 

 

             Ağlatdın, axmadı göz yaşım dən-dən, 



             Güldürdün, yan qaçdım süni gülüşdən, 

             Mənimçün qənimmi kəsilmisən sən? 

             Düşürsən həmişə izimə, dünya! 

 

            Çalxadın nə ayran, nə də yağ oldum, 



            Sən qara yaxdıqca,  dönüb “ağ” oldum, 

            Qaynar qazanında yüz yol  dağ oldum,  

            Daha öyrənmişəm, dözümə dünya! 

 

           Nizamam, yaşım az, başım bəlalı, 



           Yağdırdın üstümə hər qüylü-qalı, 

           Adıma “pay”  çıxdın qəm-kədər malı 

           Göründü “iç üzün” gözümə dünya!                                                                           

 

                                



                                                                                     

Bakı,   

25.06.1971 

 

 

 



 

 

 



 

 

 



 

 

 



 

 

 



 


 

 

 



 

 

                            



Özün qal  

 

Su kiçiyin, yol böyüyün deyiblər, 

Böyüksən, gedirsən, get uğurlu yol! 

Yalan da deyəndə mərdanə denən, 

Mərdsən, mərdanəsən, nəsən özün ol! 

 

Deyirsən “əhdimə ağ oldum axı”, 



Əhdini bilirəm bir bulud dağı, 

Külək qovar onu aşağı-yuxarı. 

Əl götürmə işə qoyubsansa, qal! 

 

Nizamam, hər zülmə qalxandır sinəm, 



Ox atıb, yayını heç gizlətmərəm, 

Öz işimi öz ağlımla istərəm,  

Özün boşal, özün düşün, özün qal! 

                                                                                                    

 

                                                                   



                                                                                                 Bakı,  

26.04.1971 

 

 



 

 

 



 

 

 



 

 

 



 

 

 



 

 

 



 

 



 

 

 



 

 

                        Axtar 

 

 

Bilmirəm istidir, yoxsa ki soyuq, 



Gah yanır bədənim, gah titrəyirəm,  

Qəlbim dərd əlindən, lap oyuq-oyuq, 

Özüm də  bilmirəm nə istəyirəm. 

 

Vəfasıza könül bağlama, könül,  



Bağladın, sızlama, ağlama, könül,  

Ürəkdə nəyim var saxlama, könül, 

Dünya bir cürədir, mən bir təriyəm. 

 

Öz-özümü xar eylədim, günümə bax, 



Nə utandım, ar eylədim, gülmə bax, 

Kor baxtımdır , son zamandır, günümə bax, 

Dərd əlindən  indi bir sərsəriyəm. 

 

Yenə dərdli gözüm, yarlı yol axtar,  



Dumanlı yol axtar, qarlı yol  axtar, 

Dərd əlində Nizami, gəl yol axtar, 

İndi bir sümüyəm, mən bir dəriyəm.                                       

                                                                          



                                   Bakı, 

 26.04.1971

 

 

 



 

 

 



 

 

 



 

 

 



 

 

 



 

 



 

 

 



 

 

          



Ayrı düşəndən 

 

Yoldan uzaq, eldən uzaq qəribəm, 



Üzüm gülmür, yardan ayrı düşəndən. 

Ayaq basdığım yer gülüstanımdır, 

O şəkərdən, baldan ayrı düşəndən. 

 

Yoxdur bir dincliyim, ürək narahat, 



Kim yardan ayrıdır, gərək narahat,  

Arzular narahat, dilək narahat, 

O teldən, o beldən ayrı düşəndən. 

 

Təzə bir sevdaya düşüb könül, 



Nə vaxtdır yarsızdır, üşübdü könül, 

Saz alıb, söz qoşub, düzübdü könül, 

Öz obam, elimdən ayrı düşəndən. 

                                                                    



                           Bakı,  

 30.04.1971 

 

 



 

 

 



 

 

 



 

 

 



 

 

 



 



Dostları ilə paylaş:


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©genderi.org 2017
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə