Əzizə Cəfərzadə



Yüklə 2,16 Mb.

səhifə4/101
tarix25.08.2018
ölçüsü2,16 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   101

www.vivo-book.com 

 

20 



geyimindҽn ali mҽqamlı bir adam olduğunu baĢa düĢdü. 

Buralarda belҽ geyimdҽ yerli ola bilmҽzdi. Görünür ki, 

zҽvvardır, babasını axtarır, ev tutmaq, dincҽlmҽk istҽyir. Qız 

belҽ Ģeylҽrҽ alıĢmıĢ Ģıxlar ailҽsindҽn olduğundan özünü 

itirmҽdi, kҽndli qızlarına xas olan bir cürҽtlҽ qonağın 

qarĢısına çıxdı, xoĢgҽldin elҽdi. Dayanıb durdu. Cavanın nҽ 

istҽdiyini gözlҽdi. Cavan isҽ... cavan isҽ özünü, bütün ҽtraf 

alҽmi unutmuĢdu. Ġndi bütün alҽm Kürdü ceyranlarının 

gözünҽ bҽnzҽmҽyҽn bu bir cüt gözdҽ, Gülüstanda bitҽn 

vҽһĢi qızılgül lҽçҽklҽrini xatırladan zҽrif yanaqlarda, 

boynundakı mҽrcanla rҽqabҽtҽ giriĢҽn al dodaqlarda 

mҽrkҽzlҽĢmiĢdi. Qız isҽ bu gҽliĢdҽ bir qeyri-adilik duyub

alıcı baxıĢlar altında özünü itirdi, qeyri-iradi bir һҽrҽkҽtlҽ 

һörüklҽrini cҽld belindҽn açdı; yenҽ dҽ cavanın danıĢmasını 

gözlҽdi. DanıĢmadığını görüncҽ dözmҽdi, özü dillҽndi, 

sükutu pozdu: 

 – Nҽ istҽyirdin, qardaĢ? 

 – Ay qız, bir içim su verҽrsҽn? 

Qızın ürҽyi toxtadı, özünü ҽlҽ alıb gülümsҽdi: 

 – NöĢ vermirҽm? – Quyunun üstünҽ tҽrҽf döndü. NaxıĢlı 




www.vivo-book.com 

 

21 



mis birҽllini satıldan doldurdu vҽ gҽtirib Ģaһzadayҽ verdi: 

 – Ala, nuĢ canın olsun, 

 – Çox sağ ol. – Ġçdi, vücuduna sҽrinlik yayıldı. – Nҽ gözҽl 

sudu! Elҽ bil һeç quyu suyu deyil, bulaq suyudu. 

 – Helҽdi, bizim quyunun bu yerlҽrdҽ tayı  yoxdu. Onu 

rҽһmҽtlik atam daĢda çapıb, dҽrindҽn çıxır. Hҽm sҽrindir, 

hҽm Ģirin. 

 

«DanıĢ, dilin nҽ Ģirindi, danıĢ, sҽn nҽ cürҽtli qızsan», – 



sözlҽri cavanın qҽlbindҽn keçdi. Qızın adını soruĢmaq istҽdi, 

dili gҽlmҽdi. 

 – Bu kimin evidi? – maraqlandı. 

 – Bizim. Babamın. 

 

 – Babanın adı nҽdi? 



 – ġıx Kҽblҽli. 

 – Hardadı? 

 – Pirdҽ. Zҽvvar gözlҽyir Ģıxlarnan. 

 – Siz zҽvvar saxlayırsız? 

  – Hҽlbҽt ki. Bütün kҽndimiz kimi, һamı Ģıxlar kimi. 



www.vivo-book.com 

 

22 



 – Onda bizim üçün çay tҽdarükü görҽrsҽn? 

 –  NöĢ görmürҽm?! Neçҽsiniz? 

 

 – Ġki nҽfҽrik. YoldaĢım dҽnizҽ tҽrҽf düĢdü. Ġndi gҽlҽr. 



 – Onda mҽn dҽ babama xҽbҽr elҽyim? 

 – Elҽ! 


Oğlan saһilҽ endi. Daһa artıq dayana bilmҽyҽcҽkdi, yoxsa 

qız һürkҽ bilҽrdi. Ardınca sҽs eĢitdi. Qanrılıb baxdı. Qız 

һasarın üstünҽ dırmanıb qonĢu evdҽn kimi isҽ sҽslҽyirdi: 

 – Xeyransa xala, ay Xeyransa xala! 

 – Nҽdi, Bibixanım? 

 

«Demҽk, adı Bibixanımdı. Bibiһeybҽtdҽn nҽzir-niyazla 



alıblar, onun üçün? Yox, sҽnin adın Sultanım xanım olacaq. 

Sҽn mҽnim sultanım olacaqsan. Yoxsa bu gen dünya mҽnҽ 

dar gҽlҽr. Yoxsa mҽn bu gen dünyada yaĢaya bilmҽrҽm», – 

deyҽ Ģaһzadҽ düĢündü. 

 – Xeyransa xala, sҽn allaһ Ağadayını göndҽr pirҽ, qaçsın 

babamı tapsın. Desin ki, qonağımız gҽlib. 

 – YaxĢı, qızım, olsun-olsun, tҽki һҽmiĢҽ qonaqlı olasuz. 



www.vivo-book.com 

 

23 



Ҽdҽ Ağadayı, Ağadayı... һardasan ay ağbatıxeyir, gҽlsҽnҽm 

bu abadana...aaa... 

 

ġaһzadҽ saһilҽ endi. Burada nҽdim Saleһ atları yan-çidar 



edib buraxmıĢ, özü dҽ dҽnizin dumduru suyunda ҽl-üzünü, 

ayaqlarını yumuĢ, tҽrtҽmiz qumlara tҽkyҽ elҽmiĢ, 

oturmuĢdu. ġaһzadҽni gülҽr üzlҽ qarĢıladı, dik qalxıb tҽzim 

etdi: 


 – Ҽziz Ģaһzadҽm nҽ tapdı, nҽ gördü? 

 – Dünyanın ҽn qiymҽtli incisini...Ömrümdҽ görmҽdiyim bir 

inci... 

 – Bu xarabaxanada? 

 – Deyirlҽr, ҽn qiymҽtli xҽzinҽlҽr xҽrabҽlҽrdҽ gizlҽnir. 

 – Üstündҽ dҽ bir ilan qıvrılıb yatır? 

 – Orasını bilmirҽm. Amma bu xҽzinҽ Ġrҽm bağçasındakı bir 

һurn-pҽridir ki, mislini ancaq nağıllarda eĢitmҽk olar. 

 

Saleһ ҽvvҽlcҽ Ģaһzadҽnin kimi isҽ ҽlҽ saldığını zҽnn edib 



güldü, zarafat etmҽyҽ һazırlaĢdı. Amma cavanın gözlҽrinҽ 

baxınca kҽkҽlҽdi. Deyҽsҽn, axı Ģaһzadҽ gerçҽklҽyirdi. 




www.vivo-book.com 

 

24 



– Doğrudanmı, Ģaһzadҽ? 

 – Mҽn zarafat elҽmirҽm, Saleһ, sҽn dҽ özünü gözlҽ! O qız 

һaqqında xҽta elҽsҽn, ağzından bircҽ kҽlmҽ yersiz zarafat 

çıxarsan, özündҽn küs. 

 

Saleһ yenҽ dҽ qorxdu. «Ġlaһi, bu nҽ deyir belҽ? Saraydakılar 



azlıq elҽyir?  – düĢündü. – Atası bilsҽ, dҽrimҽ saman tҽpҽr». 

 – Dur bir һazırlaĢ, mҽn dҽ ҽl-ayağımı yuyum, möһlҽt olsun 

deyҽ. Sonra da onlara qonaq gedҽcҽyik. 

 – Hҽ, bu baĢqa mҽsҽlҽ... 

 – Dedim ki, özünü unutma! Biz zҽvvarıq. Onlar da zҽvvara 

xidmҽt edҽn Ģıx ailҽsi. Vҽssalam. 

...Onlar һҽyҽtҽ yaxınlaĢanda ġıx Kҽblҽli qapının önündҽ 

dayanıb intizarla gözlҽyirdi. Görünür, çoxdan zҽvvarı 

olmamıĢdı. KiĢi, cavan zҽvvarları, ҽsl dindar zҽvvara 

oxĢamasalar da, sҽmimi qarĢıladı. 

 – Ziyarҽtiniz qҽbul, ağalar! Bibi mҽtlҽbinizi versin! 

 – Allaһ ağzından eĢitsin. 

Hҽyҽtdҽki tut ağacının altına boz palaz döĢҽnmiĢdi. Süfrҽ 

salınmıĢdı. Süfrҽnin baĢında çay dҽsgaһı düzҽlmiĢdi. 




www.vivo-book.com 

 

25 



Süfrҽyҽ çaydan, nüskҽndҽ, ĢirbҽdüĢҽndҽ, doĢab, ҽncir riçalı, 

zҽncilfҽrҽc, tut qurusu, ҽncir qabığının qurusu, pendir, yağ, 

tҽndir çörҽyi, duz, istiot, lҽkdҽn dҽrilmiĢ tҽzҽ göyҽrti 

qoyulmuĢdu. Bütün bunların һamısında tҽmizlik vҽ sҽliqҽ 

var idi. Baba Ģıx Kҽblҽli çaydandan fincanlara çay süzmҽyҽ 

һazırlaĢınca, Bibixanım tavada biĢirdiyi qayğanağı ortaya 

gҽtirdi. Çaydanı babasından alıb özü süzdü vҽ fincanları 

cavanlarla babasının qarĢısına düzdü. O, çay verdikcҽ 

Ģaһzadҽ düĢünürdü: «Gҽtir, gҽtir ol abi-kövsҽri, mҽlҽyim! 

Ömrümdҽ içmҽdiyim, içmҽk istҽmҽdiyim darçın çayı, indi 

mҽnimçün saraydakı ҽn lҽtif Ģҽrabdan da dadlı olacaq». 

Aralıda oturmuĢ qız dedi: 

 – Baba, mҽn qonaqlarımızçın dörd-beĢ rısa dolma bükürҽm. 

Dinabını qoymuĢam. 

 – Ay sağ ol, qızım. Dolmanın nükbarıdı. Onda toqqanın 

altını bҽrkitmҽyҽk, – deyҽ cavanlara eĢitdirdi. 

 

 Qız, döyülmüĢ ҽti götürüb xırda tҽnҽk yarpaqlarına 



dördkünc boğça kimi bükür, iynҽ ilҽ sapa keçirir, düzüm 

dolanda sapın uclarını düyünlҽyirdi... Söһbҽtdҽ iĢtirak etmir, 






Dostları ilə paylaş:
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   101


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©genderi.org 2019
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə