I c I l d Qədim dövr Prof. Dr


Nə  də  Kİ,  şam  ondan  uzaqda  yanır



Yüklə 112 Kb.

səhifə74/76
tarix09.03.2018
ölçüsü112 Kb.
1   ...   68   69   70   71   72   73   74   75   76

Nə  də  Kİ,  şam  ondan  uzaqda  yanır.
Bir  belə  gecədə  oturmuşam 
təK,
Kağızda  yazılar  qara 
gecətəK.
Dürr  üçün  qəvvastəK  suya  batırdım ,
Gah  seçib  götürür,  gah  da  atırdım ... 
Gecədən  bir  qədər  Keçmiş  olardı,
Hələ  qaranlıqdı,  sübhə  çox  vardı,
Fələyin  KÖhləni  olub  təngnəfəs,
Xoruzlar  banlam ır,  gəlməyir  bir  səs. 
Daxmada  gecənin  hörÜKİərindən 
Yeddirəng  ipəKİər  toxuyuram  mən.
Bu  lacivərd  KÜpdən  mən  də  İsatəK 
İplər  çıxarıram   hər  an  rəngbərəng. 
Əvvəldən  bəsləyib  tərbiyə  verən 
Bir  nəcib  insandır  məni  yetirən:
Mötəbər  bir  şəxsdir  o  Xoylu  İmad; 
Qalxmaq  istəyənə  o  edər  imdad.
Səxası  dünyanı  salmış  heyrətə,
Dürlə  bəzəK  vurmuş  o,  səxavətə.
Bu  qoca  dünyada  ona  tay  hanı 
Ki,  sözü,  səxası  tutsun  cahanı?
Onda  M üştərini  görərəK  hər  an,
Vurar  üzüyünə  Ütarid  nişan.
Əfsus 
kİ, 
bəxtim in  sərKəşliyindən, 
Gizləyir  bu  dünya  o  zatı  məndən.
İşlərim  düyünlü,  nəsibim  dərd-qəm,
Nə  yaxm  bir  dost  var,  nə  də  bir  həmdəm. 
Məgər  neçə  uşaq  tutar  bir  mama?
Bir  ağac  nə  qədər  yetirər  xurma? 
Yuxusuz,  ac-susuz  qalıb  o  gecə,
Bu  mavi  dəryada  üzürdüm   təKcə.
Gecə  -   gecə  deyil,  dibsiz  bir  quyu,
Ayı  da,  Günü  də  udmuşdu  suyu.
Gecənin  bağrını  yarmışdı  zülmət,
Kölgə  eyləyirdi  işığa  töhmət.
Atdığım  Kəməndlə,  şahm  bəxtindən, 
ƏmlİK  ceyranları  ovlamışam  mən.
Əngin  dənizlərə  mən  tor  atmışam,
Bu  torla  növbənöv  balıq  tutmuşam.
Xoş  görüb  bəxtini  şahm  rəsəddə,
Mən  sözə  başladım  xoş  bir  saətdə. 
Vuruşur  önümdə  Çin  ilə  Həbəş,
Şaha  edəcəyəm  onları  peşKəş.
O  qorxunc  gecədə  süstləşirdim  mən, 
Tutmasaydı  şahın  bəxti  əlimdən,
Çatdı  mədəninə  gövhər  axtaran,
Könül  azad  oldu  qəmdən,  qubardan. 
Qızıl  çadırmı  Günəş  ucaltdı,
İpləri  dağlarm  başma  atdı.
GecəKİ  əzabı  unutm aq  üçün
Bir  məclis  bəzədim  mən  də  həmin  gün.
A riflər  bəyənən  bir  yer  seçərəK,
Orda  bir  taxt  qurdum  mən  sultanlartəK. 
Yeni  bir  üsulla  büsat  quruldu, 
Düşüncəm  məclisə  xidmətçi  oldu. 
Şərabım,  reyhanım,  məzəm,  həmdəmim 
Sözümdü,  fİKrimdi,  qəlbimdi  mənim. 
Qızışıb  coşduqca  beynim  şərabdan,
Gəldi  səxavətə  söz  də  bu  zaman.
İlham  buludlarım  çəKdi  nərələr, 
Gövhərşünaslara  yağdırdı  gövhər.
İkİ  şey  cəsarət  istər  insandan:
Biri  od,  biri  də  yırtıcı 
aslan.
SanKİ  həmcins  imiş  odla  aslan  da,
Nə  düşsə  məhv  edər  bunlar  bir  anda. 
Taleyim  açıldı,  oldum  bəxtəvər,
Zöhrə  dəf  göndərdi,  Müştəri  dəftər. 
Lütfdən  gah  bəzəK  yaradıram  mən,
Gah  hİKmət  saçıram  söz  xəzinəmdən. 
Saçdığım  gövhərlə  bəzəndi  cahan,
ÇünKİ  var  şah  Kİmi  bir  gövhər  alan. 
Yenidən  mədənə  mən  əl  uzatdım,
Gedib  xəzinənin  məğzinə  çatdım.
Heç  yaxşı  iş  deyil  yalan  danışmaq,
Bu  qızıl,  bu  da  od,  ərit,  yoxla,  bax!
Neçə  vaxt  ağ  rəngə  lacivərd  qatdım, 
Bitdi  «Şərəfnamə»,  murada  çatdım. 
Coşdu  Çin  naxışlı  şerim,  sənətim,
Gör  hara  qalxacaq  mənim  şöhrətim!
Gör  əvvəl  nə  ƏKdim,  gör  bitdi  nələr,


Sınığı  bu  sayaq  b itişd irərlər.
Neçə  il  olar 
kİ, 
gövhər  sevənlər 
A xtarıb  tapm ayıb  b ir  belə  gövhər. 
A xır 
kİ, 
tap ıld ı  b ir  gövhər  satan, 
Yaxşı  mal  alın ar  satıcısm dan.
Padişah  əm r  etdi:  bəzənsin  b ir  bağ, 
Sərvlər  çəmənə  g ətirsin   növraq.
Qəlbi  nurlu  şahm  şərəfinə  mən 
Güc  alıb  idraKin  şəfəqlərindən,
B ir  sərv  bəzədim  
k
İ,  məclis  şad  olsun, 
Onun  şərəfinə  badələr  dolsun.
Şer  yox,  mənasız  nəzm  yazanlar 
ÇətinlİK  çəKməzlər,  onlara  nə  var? 
Daşlardan  cəvahir  çıxaran  ancaq 
Bilir  Kİ,  çətindir  gözəl  söz  tapmaq.
Bu  incə  xəyallar  m əni  coşdurdu, 
K önlüm ün  atəşi  beynimə  vurdu.
Öz  tü stü m   başım a  qalxdıqca  mənim, 
Quruyub  qaxaca  döndü  bədənim. 
Gəlincə  bu  gözəl  gəlin  hasilə,
Məndə  səbr  gərəK,  şahda  hövsələ.
Sözə  bax,  baş  alıb  h ara  ucalır,
Mən  nələr  deyirəm ,  o  nələr  çalır? 
Bilmirəm ,  bu  qədər  füsunKar  sözlər 
Babil  quyusundan  çıxır  nə  təhər? 
Zöhrəyə  o  «Zənd»i  Kİmlər  öyrətdi, 
Oxuyub  H a ru tu   tam am   bənd  etdi? 
Sehirli  nəğm əm dən  Zərdüşt  x ar  oldu, 
Söndü  çox  «Zənd»lərin  alovu,  odu. 
Dəryaya  d ü rr  saçsm   qətrə  buradan, 
Qoy  xurm a  daşısın  Bəsrə  buradan.
Bu  altiKÜnc  tağda  bir buludam  mən, 
Səpərəm  hər  yana  su  ciyərimdən. 
BitKİtəK  pay  alır  hamı  suyumdan, 
Yağışım  sərvlər  y etirir  hər  an. 
KölgətəK  işıqdan  Kİm 
çəksə 
zərər, 
Əlbəttə,  həmişə  ondan  çəKİnər. 
Çeşməmdən  feyziyab  olsa  da  çoxu, 
Getmir  gözlərinə  həsəddən  yuxu. 
Mənim  meyxanamdan  içərlər  şərab,
Mənim  sözlərim dən  b ağ larlar 
Kİtab.
Bu  feyzi  onunçün  qazandım  
kİ, 
mən 
Əsla  su  içmədim  yad  b ir  çeşmədən. 
X əlvətdə  poladdan  sildim  
kİ, 
pası,
Y aqut  rəngi  alsın  onun  aynası.
Silib  bu  aynanı  p arlatd ım   p ar-par, 
Yerdən  to z-to rp ağ ı 
k ü
I
ək
 
ap arar.
O  Çin  üzlü  n ig a r,  bilm irsən  m əgər 
R um un  qalasını  necə  fə th   edər?
Xəzinə  Kəşf  etməK  istəsə  biri,
GərəK  unutm asm   çətinlİKİəri!
Xəzinə 
Kəşf 
etməK  istəsən 
əgər,
H ər  bir  çətinliyə  tab  et,  sinə  gər!
Məsəl  v ar,  deyərlər,  eşit,  qulaq  as: 
«Viranə  ocaqdan  heç  tü s tü   çıxmaz!» 
Yuxu  v ar,  əvvəlcə  çox  qorxunc  olur,
Gün  doğur,  ü rəyin  fərəhlə  dolur.
Qəlbə  qorxu  salan  çox  şeylər  üçün 
Insan 
şÜKr 
eləyir  ax ırd a  b ir  gün.
Nə  çoxdur  şairlİK  iddia  edən,  -  
Qorxuram  meydanda  qan  tÖKÜlməKdən. 
Yayın  ortasm da  çox  yağsa  yağış,
Elə  soyuq  düşər,  sanKİ  dönüb  qış.
H avaya  yağışdan  nəm 
çöksə
 
əgər,
Günəş  o  çirKİəri  silib  m əhv  edər.
Payız 
y e tiş d İK d ə ,  b i li r  
k
İ,  h ə r 
k ə s
,
Daha  lə tif 
k ü
I
ə k

incə  meh  əsməz.
A rtıq   rü tu b ətd ən   törəyər  vəba,
Tənəffüs  ç ə tin d ir  belə  havada.
Bundan  q u rtarm aq çü n   q alayarlar  od, 
TÖKərlər  bu  oda  səndəl,  gül  və  ud. 
Təbimlə  şaha  ud  yandıraram   mən,
Daha  başqa  b ir  iş  gəlməz  əlimdən.
A llah  məni  ona  bəndə  xəlq  etm iş,
İtaətdən  başqa  bilm ərəm   b ir  iş. 
D ünyagörm üş  adam ,  -   yaxşı  ya  yam an,  -  
ŞİKayət  eyləməz  öz  ruzgarından.
Bu  dünya  heç 
kəsIə 
deyil  həmavaz, 
Sazəndələr  Kimi  bir  hava  çalmaz!
O  sazda  görərsə  ipəK  bir  teli,




Dostları ilə paylaş:
1   ...   68   69   70   71   72   73   74   75   76


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©genderi.org 2019
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə