International refereed journal of design and architecture print issn



Yüklə 32 Kb.

səhifə73/147
tarix17.11.2018
ölçüsü32 Kb.
1   ...   69   70   71   72   73   74   75   76   ...   147

MTD
www.mtddergisi.com
ULUSLARARASI HAKEMLİ TASARIM VE MİMARLIK DERGİSİ
Ocak  /  Şubat / Mart  / Nisan  2017 Sayı: 10 Kış - İlkbahar 
INTERNATIONALREFEREEDJOURNAL OF DESIGNANDARCHITECTURE
January / February / March / April 2017 Issue: 10 Winter – Spring
ID:143 K:236
ISSN Print: 2148-8142 Online: 2148-4880
 (ISO 18001-OH-0090-13001706 / ISO 14001-EM-0090-13001706 / ISO 9001-QM-0090-13001706 / ISO 10002-CM-0090-13001706)
(Marka Patent No / Trademark)
(2015/04018 – 2015/GE/17595)
154
ULUSLARARASI HAKEMLİ
TASARIM MİMARLIK DERGİSİ
INTERNATIONAL REFEREED
JOURNAL OF DESIGN AND ARCHITECTURE
PRINT ISSN: 2148-8142 - ONLINE ISSN: 2148-4880
bir  marangozun  yapabileceği  bir  şey  olarak 
ve  sonra  da  formu  taklit  eden  marangozu 
taklit eden ressamın yapabileceği şey olarak 
adlandırılmaktaydı yaratım süreci. Taklit et-
tiği şey hakkında hiçbir şey bilmedikleri için, 
diyordu Platon, sanatçılar bilgiden yoksundu-
lar. Sanatçılar ona göre gerçeğin görüntüsü-
nü bilirler sadece. Şimdi ise, bir anda, insan 
altmışların sanat dünyasında gerçek yataklar 
görmeye başlamıştı. Sanatçılar sanat ile ger-
çeklik arasındaki uçurumu kapatmaya başla-
mışlardı adeta. Böylece bir soru çıkıyordu or-
taya: Bunlara eninde sonunda birer yatak ise, 
bu  yatakları  sanat  yapan  nedir?  Warhol’un 
Brillo  kutuları  ve  Tracey  Emin’in  “yatak”ı, 
insanın  artık  sanat  ile  gerçeklik  arasındaki 
salt  farkı  görsel  bağlamda  kavramayacağını 
ya da “sanat yapıtı”nın anlamını örnekler ara-
cılığıyla  öğretemeyeceğini  açık  bir  biçimde 
ortaya koyuyordu. Böylece sanat yapıtı ile sa-
nat yapıtı olmayan şey arasındaki fark şuydu: 
“Sanat”ın anlamı örnekler üzerinden öğretile-
bilir iken ya da sanat ile gerçeklik arasındaki 
ayırım, tıpkı bir yatağın bir vazo üzerindeki 
resmi ile gerçek bir yatak arasındaki fark gibi 
algıya bağlı görünürken asla ortaya çıkmaya-
cak bir soruydu bu. (Danto, 2010: 158-159)
Resim 5. Tracey EMIN, Yatağım/My Bed, 
Yatak, Yastıklar, Çarşaf, Farklı Objeler,
 
The Duerckheim Koleksiyonu,  1999
Chris  Ofili  ise,  Fil  dışkılarını  malzeme  ola-
rak  kullanarak  Meryem’in  tablosunu  yaptı. 
Brooklyn  müzayedesinde  gerçekleştirdiği 
Sensation adlı sergide tablolarında fil dışkıla-
rını malzeme olarak kullanmıştır.
Resim 6. Chris OFILI, Kutsal Bakire 
Meryem/Holy Virgin Mary,
 
Kağıt Kolaj, 
Yağlı Boya, Yaldız, Polyester Reçine, 
Harita İğneleri, 243.8x182.9 cm, 1996


MTD
www.mtddergisi.com
ULUSLARARASI HAKEMLİ TASARIM VE MİMARLIK DERGİSİ
Ocak  /  Şubat / Mart  / Nisan  2017 Sayı: 10 Kış - İlkbahar 
INTERNATIONALREFEREEDJOURNAL OF DESIGNANDARCHITECTURE
January / February / March / April 2017 Issue: 10 Winter – Spring
ID:143 K:236
ISSN Print: 2148-8142 Online: 2148-4880
 (ISO 18001-OH-0090-13001706 / ISO 14001-EM-0090-13001706 / ISO 9001-QM-0090-13001706 / ISO 10002-CM-0090-13001706)
(Marka Patent No / Trademark)
(2015/04018 – 2015/GE/17595)
155
ULUSLARARASI HAKEMLİ
TASARIM MİMARLIK DERGİSİ
INTERNATIONAL REFEREED
JOURNAL OF DESIGN AND ARCHITECTURE
PRINT ISSN: 2148-8142 - ONLINE ISSN: 2148-4880
Esasında, dışkı sanatçıların her zaman ilgisini 
çekmiştir. Çünkü skandal bir nesnedir.
Elias Canetti, için dışkı her kültürde iktidarın 
dışladığı, dışladığı sürece önemsediği malze-
medir. “ İktidar, avını yiyip çözümleyendir. 
Yani yiyenin gövdesine karışmasıdır. Yabancı 
bir şey ele geçirilir, yenip özümsenir, küçük 
parçalara  ayrılır.  İnsan  sadece  bu  süreç  bo-
yunca  yaşar.  Süreç  durursa  ölür.  Dışkı  kan 
dökücülüğün izidir. Pis kokar ve göklere hay-
kırır.” (Canetti, 2006: 68)
PIERO MANZONI
Piero Manzoni kendi dışkısını içerdiği teneke 
kutulara etiket yapıştırıp market reyonu ürü-
nü  gibi  sergileyip  ‘Artist’s  Shit’  (Sanatçının 
Boku) adı ile sundu. Manzoni’nin bu işi ol-
dukça etkileyicidir aslında. Sanat eserinin pa-
zarlana  bilirliğini  sorgulayarak  sadece  imza 
taşıyan nesneyi sanat eseri sayma ve estetik 
kabullenebilme amacını sorguladı. “Dışkı ve 
sanatın zaten belirli bir karizmatik çekiciliği 
vardır- dışkının karizması olumsuz, sanatın-
kiyse olumludur. Bunların her birine bir di-
ğerinin  statüsü  verildiğinde,  yani  bulunmuş 
dışkı, hazır-nesne sanatı olduğunda – standart 
Duchampvari edim- her ikisinin de karizması 
hızla artar. Deyim yerindeyse ikisinin de iğ-
renç kokusu her yanı sarar, yani karizmaları 
kozmikleşir:  İlişkileri  ikisinin  de  kurtuluşu-
dur.” (Kuspit, 2006: 98)
Şekil 2. Pierro MANZONI, Sanatçının 
Dışkısı,  4.8x6.5 cm, 90 Teneke Kutu, 1961
Gilbert&George,  dev  dışkı  kurabiyeleri  ser-
gileyerek, dışkı konusunun bitmediğini gös-
termişlerdir. 
  “Dışkının eğlenceli bir biçimde sergilenme-
si  –gösteri,  bizi  gösterdiği  şeyden  uzaklaş-
tırdığı için, dışkını gerçek doğasının (ayrıca 
simgelediği  hiçliğin  ve  anlamsızlığın)  unu-
tulması  amacıyla  bir  gösteriye  dönüştürül-
mesi- entropik modern sanatın ve postsanatın 
başlangıcının kusursuz bir ironik örneğidir.” 
(Kuspit, 2006:133)
MARC QUINN
Marc Quinn, kendi kanının 4,5 litresi ile her 
beş  yılda  bir  yenilenen  ve  devam  etmekte 
olan projesinde oto-portrelerini yapmaktadır. 
Bu  proje  ile  kendi  bedenine  ait  malzemeyi 
kullanarak, ölümsüzlük, kalıcılık terimlerine 
gönderme yapmaktadır.



Dostları ilə paylaş:
1   ...   69   70   71   72   73   74   75   76   ...   147


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©genderi.org 2017
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə