Onlardan şərqə tərəf Soltanov Əlinin və Soltanov Bəhlil Aslan oğlunun evləri Qozlu çayın sol sahilində yerləşirdi



Yüklə 54,47 Kb.
tarix21.06.2018
ölçüsü54,47 Kb.

Onlardan şərqə tərəf Soltanov Əlinin və Soltanov Bəhlil Aslan oğlunun evləri Qozlu çayın sol sahilində yerləşirdi.

O




Mirzalı Namazalıyev
nlarla yanaşı, Qozlu çay boyunca şimala tərəf Hüseün Hüseynov, Əliş və Əyyub Əzizov qardaşları, Bayram­alı və Mirzalı Namazalı-yevlərin evləri vardı. Şimal tərəfə Kərimov Fazil Kərim oğlunun, Soltanov Savalan, Namazalıyev Hüseyn, Namazalıyev Əvəz və Qasımov Cəfərin evləri yerləşirdi. Cəlil Rza oğlu Mehdiyev əsl kənd ağsaqqalı burda oğlu Həmidlə yaşayırdı. O,eyni zamanda dini mərasimlərdə mollalıq edirdi. Həmin həyətdə Bəhlul Cəlil oğlunun öz şəxsi evində ailəsi ilə birlikdə yaşayırdı.




Rüstəm Məhərrəmov
Rüstəm Mösü oğlu Məhərrəmovun evi bu məhəllədə Horadiz-Füzuli şosse yolun 13 km-də yolun alt hissəsində yerləşirdi.

Onun qonşusu Namazalıyev Mehralı Əb­düləli oğlu və Sona Abış qızı Sultanova birgə ailəlikcə 10 uşaq böyüdüb başa çatdıraraq burada yaşayırdılar. Onların bağlarının aşağı­sında Məmməd Abış oğlu Sultanov və Raya Behbudova öz övladları ilə yaşayırdılar.

Namazalılar məhəlləsində böyümüş, təhsil almış, tanınmış şəxsiyyətlər çoxdur bu haqda sonrakı səhifədə biləcəksiniz.

Bu məhəllədə: Namazalıyevlər, Əliyevlər, Həsənovlar, Meh­di­yevlər, Qasımovlar, Cəfərovlar, Məhərrəmovlar, Sultanovlar, İs­ma­yılovlar, İmanovlar, Kərimovlar, Hüseynovlar, Əzizovlar, Abışovlar nəsillərin nümayəndələri yaşayırdılar.



Namazalılar məhəlləsindən Qarabağ şəhidləri:

1. Namazalıyev Qurban Hüseyn oğlu;

2. Namazalıyev Ceyhun Ənvər oğlu;

3. Namazalıyev Səttar Yavər oğlu;

4. Namazalıyev Bəxtiyar Əvəz oğlu;

5. Mehdizadə Zaur Həmid oğlu.

Allah bütün Qarabağ şəhidlərimizə rəhmət eləsin!..
QÖNÇƏ DƏRƏSİ VƏ MƏHƏLLƏSİ

Qönçə dərəsi – Namazalılar məhəlləsinə aid olub, Horadiz – Füzuli şosse yolunun şərqində, Namazalılar tirəsi ilə Namazalılar yalı arasında yerləşən geniş dərədir. Bu dərəyə ona görə “Qönçə dərəsi” adı veriblər ki, bu dərədə ulu Namazalı babamızın nəvəsi Qönçə Məşədi Həsən qızı, kəndimizdə sayılıb- seçilən, kənd ağbirçəyi yaşamışdır.

1950-ci illərdə Qönçə dərəsinin sol və sağ yamaclarında köhnə evlər var idi. Dərənin cənub yamac tərəfində, şosse yolunun lap yaxınlığında Əbdüləli Bayramalı oğlu – yoldaşı Qönçə nənə və övladları: Eyvaz, İskəndər, Mehralı və qızları Nöyrüş, Nobat və Sara yaşamışlar.

Həmin dərənin cənub tərəfində yamacda isə Kərbalayi Mirzalı Niftalı oğlu – yoldaşı Çiçək Kərbalayi Həşim qızının övladları: Səfəralı, Kalbalı, Surxay, Hüsnü, Pəri və Minarə Əliyevlər yaşamışlar.

Qönçə dərəsinin şimal yamacında: Fatma nənənin (Həcərin anası) evi, ondan qərbə tərəf Səfəralı Mirzalı oğlunun evi - yoldaşı Həcər Nəriman qızı və övladları: Məhliqa, Fərzalı, Zərbalıdır.

Ondan şimala tərəf evdə Mösü Rüstəm oğlu – yoldaşı Sürəyya Namaz qızı, övladları: Ərşad, Zərif, Məhərrəm, Rüstəm orda doğulmuş və qalan uşaqları Aralıq yol məhəlləsində Əhəd, Nərgiz, Nuridə və Səadət doğulmuşlar. Yandakı evdə isə Həzi Behbud oğlu – yoldaşı Züleyxa Qəhrəman qızı, övladı Nobatla yaşamışdır. Sonralar hamısı aşağı bağa köçdülər.

Qönçə dərəsində böyük xırman var idi. Əl ilə biçilən taxılı bu xırmanda öküz və ya ata qoşulmuş vəllə döyüb sünbüldən çıxarardılar. Yadımdadır, biz məktəblilər dərsdən sonra bura gələrdik və həmin vəlin üstünə çıxaraq, öküzləri dairəvi sürərdik, yerə tökülmüş sün­bül­lərin üstü ilə fırladardıq. Vəl tut ağacından idi, uzunluğu 2 metr, eni isə 60 sm-dir. Vəlin qalınlığı 10 sm və altında papaqlı qalın mıx­lar vurulmuş bir alət idi. Taxılları döyəndən sonra, kişilər və qadınlar şana ilə taxılı küləyə tərəf sovurardılar ki, sünbüldən küləşləri aypılsın. Sovrulandan sonra yerdə qalmış təmiz taxılı kisələrə yığıb kolxoz ambarına təhvil verərdilər.

Burada Namazalılar, Rzalılar, Kərbala İsmayıllılar və Fərzalı uşağı məhəllələrindən gələn cavanlar, gün batandan sonra “Südlü-sümük” oyunu oynayardıq. Oyun qaydası belə idi: İki dəstədə, hər dəstədə 20 nəfər olmalıydı. Püşk atılırdı birinci kim başlayacaq. İri bir sümüyü hamıya göstərirdilər ki, hamı görsün və tanısın. Sümüyü bu qaranlıqda mərkəzdən uzağa atardılar və hamı qaçardı sümük atılan səmtə. Hansı dəstə tapsaydı, digər dəstənin kürəyində sümük tapılan yerdən, atılan yerə qədər gətirməliydi. Bu oyun çox səs-küylü keçərdi, hamı şənlənərdi.

1965-ci ildən sonralar Qönçə dərəsinə köçərək Möhsün, Mən­sim, Aydın və Şəmil Namazalıyevlər, Şahmar və Mürsəl Həsənov­lar, Əli, Hümbət, Zakir və Anar İsmayılovlar, Mürsəl Şirinov, Fazil Fərzəliyev, Hüseyn Mahmudov və Fətalı İmanov ev tikib burada yaşayış məskəni salmışlar

ƏCƏB NƏNƏNİN BAĞ YERI

Əcəb nənənin bağ yeri - Kəndin şimalında, Horadiz – Füzuli şosse yolunun qərb hissəsində, Namazalılar məhəlləsinin bağ hissəsinə aid torpaqlardır. Bu yer Qönçə dərəsinin şimalından Calal dərəsinin başlanğıcına qədər, yolun alt hissəsindən Qozlu çaya qədər olan ərazidə yerləşir.

Bu torpaq sahəsinə Əcəb nənənin adı verilməsi XVIII əsrin axırlarına təsadüf edir, Namazalı babanın oğlu Bayramalının Əcəb nənə ilə evləndikdən sonra, atası cehiz payı olaraq bu torpaq sahəsini Əcəb nənəyə bağışlamışdır. Sonralar burada 10-dan çox ailə köçüb həyətyanı evlər tikərək yaşamışlar. Çox münbit torpağı olduğundan burda hər cür meyvələr, bostan və tərəvəz yetişir.

Bu yerdə Hüseyn, Mirzalı, Rafiq, Əvəz və Mehralı Namazalıyevlər, Kərim Kərimov, Cəfər Qasımov, Həmid və Bəhlul Mehdiyevlər, Rüstəm Məhərrəmov, və Məmməd Sultanovun evləri, həm də həyətyanı bağları yerləşirdi.

Əcəb nənə bağ yeri Rzalılar kəhrizin suyu ilə suvarılırdı.

KƏRBƏLA İSMAYILLILAR MƏHƏLLƏSİ

Kərbəla Ismayıllılar məhəlləsi – Horadiz Füzuli şosse yolun alt və üst hissəsində, Fərzalı uşağı məhəlləsi ilə Namazalılar məhəlləsi arasında olan ərazidə yerləşir. Bu məhəllədə yaşayan adamlar çox mülayim, xoşxasiyyətli, zəhmətkeş, gülərüz, zarafatcıl insanlardır.

Bu məhəllə haqda ilk düşünəndə Hacı Qasım yada düşür. Belə ki, Hacı Qasım “Həccə” ziyarətdən qayıdandan sonra xeyriyətçilik edərək öz hesabına “İmam Piri”-ni daşla hördürür və İmam Rzanın qız nəvəsinin qəbrini ağ mərməri döşəyib abadlaşdırır. Allah ona rəhmət eləsin! Hacı Qasım kişi - Fərhad Şükür oğlunun əmisidir.

Bu tayfadan Fərhad Şükür oğlu İsmayılov 1943-52-cü illər Ho­ra­diz kəndinin kolxoz sədri vəzifəsində 9 il idarə heyətinə rəh­bər­lik etmişdir. Fərhad kişi çox təmkinli, gözəl insan, səbirli və insan­lara qarşı münasibəti yaxşı olub. O, hər bir kolxozçunu diqqətlə dinləyərmiş, sonra münasib tədbir görərmiş. Hələ indilərdə də belə misal çəkirlər;-“Fərhad kişinin atı kimi adamı görəndə dayanırsan?”

Fərhad kişi kənd adamlarının taxıl üyütməyə uzaq kəndlərə getdiyini, əzab əziyyət çəkdiklərini görəndə and içir ki, mən Şükür oğlu Fərhad olmaram, əgər Horadizdə dəyirman tikdirməsəm. Və­dinə əməl edən Fərhad kişi kəndin pambıq sahəsində, Qozlu çayın sağ kənarında, Araz arxının suyu ilə işləyən su dəyirmanı tikdirir.

Bu məhəllədə yaşlı ağsaqqalların hamısı sadə, baməzə, zarafat­larından qalmayan kişilərdən:- Surxay kişi, Oruc kişi, Əsəd kişi, Həsən kişi kimi adamlardan çox duzlu, gülməli əhvalatlar var.

Mosan İsmayılov uzun müddət ferma müdiri, pambıq briqadiri işləmişdir.

Vəli İsmayılov – kənd Sovet sədri, kolxozda sədr müavini və üzüm briqadiri vəzifələrində işləmişdir.

Yusan İsmayılov – müəllim olub alman dili dərsi öyrədərdi,

Məmməd İsmayılov - zootexnik və mal ferma müdiri işləmiş­dir.

Bu məhəllədə ancaq İsmayılovlar yaşayırdılar.

Bu məhəllənin Qarabağ şəhidi:

İsmayılov Tofiq Vəli oğlu.

Allah Qarabağ şəhidlərinə rəhmət eləsin!...

FƏRZALI UŞAĞI MƏHƏLLƏSİ

Fərzalı uşağı məhəlləsi – Əziz kişinin bərəsindən 200 metr yuxarı sol tərəfdə, yoxuşun başlanğıcında, Horadiz – Füzuli şosse yolun üst və alt tərəfində Kərbala İsmayılılar məhəlləsinə qədər, asfalt yoldan Qozlu çaya qədər olan ərazidə yerləşir.

Bu məhəllədə yaşamış Şirinovların ulu babaları Şirin kişi bizim kənddə “Kətta” olub. Şirin kəttanın Nəcəf adlı qardaşı və onun oğlu – Ağa doğulub.

Şirin kəttanın iki oğlu Bayramalı və Fərzalı olub.

B


Ağalar Şirinov
ayramalının uşaqları – Şirin və Mənsim olmuşdur.

Şirin Bayramalı oğlunun uşaqları – Bayramalı, Fətalı, Maya və Suruşdur.

Mənsim Bayramalı oğlunun uşaqları – Səfər, Xəlil, Nərgiz və Firəngizdir.

Fərzalının uşaqları – Həsən, Alı, Ağalar və Fərzalı doğulub. Fərzalı kişinin uşaqlarının əksəriyyət çoxluğunun burada yaşadığı üçün, kənd adamları bu məhəlıəyə belə ad vermişlər.

B


Alı Şirinov
u məhəlləni xatırlayarkən, birinci növ­bə­də Həsən kişi yada düşür, çünki Fərzalı uşağı­nın ən yaşlı nümayəndəsidır. Həsən kişi çox qüvvətli, cəsarətli, işgüzar və əməksevər adam idi. O, 1941-45-ci illər Müharibə iştirakçışı olub və alman dilini mükəmməl bilirdi, həm də uzun müddət kəndimizdə xeyirxah bir işlə - kan­kan kimi işləyirdi. Onun kiçik qardaşı Ağalar da kankan işində çalışıb. Kəhrizlərimiz-in onunla yanaşı Şirin kişi, Vəli kişi, Qəmbər kişi və Kərim kişi də bu xeyirxah işdə, kənd kəhrizlərinin abadlaşdırılmasında çalışırdılar.

Alı kişi onların ortancıl qardaşı isə kəndimizdə ilk sürücü olub, kolxoz təsərrüfatında çalışardı. Bundan başqa Alı kişinin gözəl səsi var idi. Onun sürdüyü Zis - 150 yük avtomobili ilə gedəndə oxudu­ğu mahnıları iki kilometrlikdən eşidilirdi, həmçinin “Aşura” məra­simində dini ayinləri çox məharətlə oxuyardı.

Onların kiçik qardaşı Fərzalı kənddə sürücü işləyib və o, Kazımlılar məhəlləsində yaşamış, belə ki, onun atası Fərzalı kişi həyat yoldaşı Sayad xanım vəfat etdikdən sonra Kazımlıdan Bəyim xanımla evlənir. Fərzalı kişi vəfat edəndən sonra onun oğlu dünyaya gəlir və onun şərəfinə oğlunu Fərzalı adlandırılır.

F




İsmayıl Şirinov
ərzalı uşağı çox uşaqlı olmuşlar: Alı kişi -10, Həsən kişi -8, Ağalar kişi -7 və Səfər kişinin isə - 8 övladı böyüdüb tərbiyə etmişlər. Onların barlı-bərə­kət­li həyətyanı bağları vardı. Ağalar kişinin həyətyanı bağında elə bir armud var idi ki, onun kimi sulu və şirin armudu mən hələ heç yerdə görməmişəm.

Şirin kişi çox güclü, pəhlivan cüssəli olub. O, kəndimizdə kəhrizləri abadlaşdıran – kan­kan idi. Onun oğlu Fətalının iki oğlu:- Yolçu və Fazil doğulub.

Burada Mirzalı Şirinov haqda çox cəsarətlə deyək ki, kəndimizdə dərin hafizəli, geniş qabiliyyətli, riyaziyyat elmini əla bilən müəllimlərdən biri olmuşdur.

Bu məhəllədə böyüyüb başa çatmış, Azərbaycan göylərinin şahini, Qarabağ döyüşlərində düşmənə qarşı mərdliklə vuruşan Rəfael Gəncalı oğlu Şirinov kəndimizin fəxridir.

Fərzalı uşağının əksəriyyəti sürücülük peşəsinə yiyələnmişdir. Onlardan: Alı kişi, Fərzalı, Səfər, İsmayıl, Mikayıl, Ağamalı, Gəncalı, Pənah, Eynullah, Bəhlul, Bəhram, Qəhrəman, və Vüqar hamı tərəfindən əsl sürücü kimi tanınardılar.

Ağalar kişinin ailəsi bir ildə 40 ton pambığı əl ilə yığdıqlarına görə 1956-cı ildə “Volqa” Qaz-21 minik avtomobili ilə mükafat­landırılıb.

Bəhram Ağalar oğlu Bakı şəhərində Nəqliyyat Departa-mentində sürücü işlərkən nəcib və sadə peşəsi ilə Dövlət tərəfindən “Əmək Şöhrəti” və “Qırmızı Əmək Bayrağı” ordeni almışdır.

Fərzalı uşaqları mərddilər və hörmət sahibidirlər.


ORTA GÜNEY MƏHƏLLƏSİ

Orta güney məhəlləsi – Əziz kişinin bərəsindən orta kəndə gedən yolun solu və sağı körpüyə qədər, Qozlu çay boyunca Behbudalı uşağın evləri sağa, Fərzalı uşağı məhəlləsi sağa, Füzuli – Horadiz şosse yolu Əziz kişinin bərəsinə qədər olan ərazidə yerləşir.

Bu məhəllənin ortasında kolxoz birriyi, avtomobillər üçün qaraj, taxıl və ehtiyyat hissələri anbarları, dəmirçi sexi fəaliyyət göstərirdi.

Bu məhəllədə yaşamış Vəli Əli oğlu Rzayevin Horadiz kən­di­nin iqtisadiyyatının yüksəlməsində və kənd camaatının güzə­ranının yaxşılaşmasında böyük rolu olmuşdur. Kolxoz sədri və Füzuli rayonunda XDS-nin sədri, Yağ Pendir zavodunun direktoru və başqa mühüm vəzifələrdə çalışmışdır.

Hüseyn Nəcəfqulu oğlu Bəylərov Sovet sədri və kolxozda mühüm işlərdə çalışaraq özünü əsl ağsaqqal kimi aparmışdır.

Onun qardaşı Abbasqulu Bəylərov uzun müddət kənddə “Qarışıq mallar” mağazasında işləmişdir.

Orta güney məhəllədə Muxtar Məmməd oğlu Sultanov uzun illər kənddə çox xeyirxah bir sənətlə - dəmirçiliklə məşğul olmuş­dur. Muxtar kişinin oğulları: Ədil Sultanov – Horadiz kənd Sovet sədri, Nobil Sultanov – Horadiz kənd orta məktəbin direktoru, Əvdil Sultanov – Füzuli rayon XDS-nin İcrayyə Komitəsinin sədri vəzifələrində işləmişlər.

Şahbaz uşaqları – Elyas, Eyvaz, Nəriman və Fərman Eyvazov qardaşları kənddə hörmət sahibi olaraq öz zəhmətlərilə ailələrini dolandırmışlar..

Oruc Məmmədqulu oğlu Abdinov – kənddə baş molla kimi dini mərasimlərdə “Qurani-Kərim”dən ayələr oxuyardı. Ərəb-fars dillə­rini bildiyindən bütün ayələri azəricə başa salardı.

Burada Sultanov Həmid Ağalar oğlu kolxozda kassir yşləyib.

Bu məhəllədə – Rzayevlər, Bəylərovlar, Əliyevlər, İbişovlar, Ey­va­zov­lar, Səfiyevlər, Sultanovlar, Abdinovlar, Şükürovlar, Əh­mədov­lar, Hacıyevlər, Vəliyevlər, Cəfərovlar və Həsənovlar

Bu məhəllənin tanınmış şəxsiyyətləri haqda sonrakı səhifələrdə məlumat alacaqsınız.



ZAQUN DƏRƏ MƏHƏLLƏSİ

Zaqun dərəsi məhəlləsi – Horadiz kəndində ən çox məhşur olan coğrafi obyektlərdən biridir. Bu məhəllə Əziz kişinin bərəsindəki yol ayrıcından şimal-şərqə tərəf uzanan dərədir. Dərənin düz ortasından gedən torpaq yolun ətrafında, dərənin sağ və sol maili hissəsində evlər üz-üzə tikilmişdir.

Zaqun dərəsi oroniminin tərkibindəki “zaqun” sözünün elmi əsaslarla tərkib hissəsini araşdıranda məlum olur ki, bu məhəllədə qədim türk tayfalarından olan “sak”-lar və “hun”-lar yaşamışlar, bax elə ona görə bu məhəlləyə “sakhun” ilk ad verilsədə kənd adamların dilində asımlasiyaya uğrayaraq zaqun kimi işlənib.

Bəzi mülahizələrdə belə söyləyirlər ki, bu dərənin adamları həddən artıq qanunpərəst və düzgünlüyü sevən olduqlarına görə ona “zakon” adı vermişlər. Zakon rus sözü olub “qanun” deməkdir. Sonralar bu məhəllənin adı kənd adamlarının dilində çevrilərək “zaqun” kimi deyənlər də vardır.

Bütün evlərin çıxışı bir orta yola idi. Zaqun dərəsiində yaşayanlar əvvəllər içməli suyu Namazalı kəhrizinin suyundan, səhənglə və ya çəlləklə, 30 litirlik bidondan istifadə edərək evlərinə daşıyırdılar. Həyətyanı bağları suvarmaq üçün isə Rzalılar kəhrizin suyundan istifadə edirdilər. Sonralar, yəni 1970-ci illərdən sonra sakinlər öz həyətlərində 10-15 metr dərinlikdə quyu qazdırıb, elektrik su nasosu ilə suyu çəkərək istifadə edirdilər. Məhz ondan sonra Zaqun dərəsi yaşıllığa bürünmüşdü.

Burada yaşamış Allacov Hüseynqulu əsl kənd ağsaqqalı olub, kolxozda yüksək vəzifələrdə çalışıb və ömrünün ahıl vaxtlarında dini ayinlərin təbliğilə məşğul olan mömin bəndələrdən biri olub. Onun oğlu Səməd Allacov kolxozda uzun illər anbardar işləyərək kənddə böyük nüfuzlu şəxslərdən olub.

Eləcə də Mehdiyev Şəmil – manqa başçısı, xəzinədar kimi kolxozçuların əmək haqlarını vaxtlı-vaxtında sahiblərinə çatdırırdı.

Səfiyev Səməd kolxozda yanacaq doldurma işində işlərkən hörmətə layiq şəxs kimi tanınıb.

Bu məhəllədə 140 il ömür sürmüş kənd ağsaqqalı Əziz kişi tanınmış şəxsdir. Bu haqda “Əziz kişinin bərəsi” geniş yazılmışdır.



Zaqun dərə məhəlləsi

(bu şəki video-lentdən götürülmüşdür)

Mehdiyev Vəli Əliş oğlu – öz üzərinə götürdüyü böyük bir məsu­liyyəti – yəni, kəndimiz haqda “Yaddaş” və “Gün gələcək” kitab­larını çapdan buraxdırmışdır.

Mehdiyev Nuruş İmanqulu oğlu isə bizim fəxrimizdir. Belə ki, O, II Dünya Müharibəsi dövründə igidliklə vuruşaraq Fransa qəhrəmanı kimi yüksək ad qazanıb. Xanış və Kamal Rəhimovlar Zaqun dərənin sağ ucqarında yaşayırdılar.

Xanalı və Yağnalı İsmayılovlar sadə, işgüzar adamlar idilər.

Sultanov Ağalar Həmid oğlunun Zaqun dərənin ən ucqarında, babası Fərhad kişinin evinin yerində evi var idi. Ondan aşağı İsmayılov İbiş Abdulrəhim oğlunun evi yerləşirdi.

Sonra Rəşid və Arif İsmayılov qardaşların, Məhərrəm və Bara­tın evləri vardı. Zaqun dərəsinin adamları baməzə və zarafatcıldılar, həm də əksər şəxslərin ləqəbi vardı.

Bu məhəllədə: İbişovlar, Mehdiyevlər, Allacovlar, Cəfərovlar, Səfiyevlər, Rəhimovlar, Əliyevlər, Mikayılovlar, İsmayılovlar, Həsənovlar, Zeynalovlar və Sultanovlar nəslinin nümayəndələri yaşayırdılar.

Bu məhəllənin tanınmış adamları haqda sonrakı səhifələrdə məlumat ala biləcəksiniz.



Zaqun dərəsinin Qarabağ şəhidləri:

  1. Allacov Hüseyn Səməd oğlu,

  2. Həsənov Əlövsət Əfsər oğlu,

  3. Zeynalov Güloğlan Abdulhüseyn oğlu,

Allah bütün şəhidlərimizə qəni-qəni rəhmət eləsin!


ABBASBƏYLİLƏR MƏHƏLLƏSİ

Ə




Cəmil Nəcəfov
ziz kişinin bərəsindən 50 metr, Namazalı kəhrizə gedən yolun sol tərəfində yerləşir. Bu məhəllə Abbas bəy Yüzbaşının adı ilə bağlıdır.

Abbas bəy Yüzbaşı çox hörmətə layiq və tanınmış hərbiçilərdən biri, öz dövrünün dəyərli ağsaqqallarından olmuşdur.

A


Abbas Abbasov
bbas bəy Muradxan oğlunun üç oğlu və bir qızı olmuşdur.

1.Əsəd Abbas bəy oğlu – Gülxanım arvadından: Cəmil, Famil və Kamal doğulub;

2. Şəmil Abbas bəy oğlu – Mələk Həsən­qu­lu qızından: Cəmil oğlu doğulub;

3. Muradxan Abbas bəy oğlu – Zümrüd Şahverən qızından: Rüxsarə, Şükufə qızları və Abbas oğludoğulub;

4. Nənəqız Abbas bəy qızı – Namaz Fər-zalı oğlundan: Fərzalı, Həsən oğlu və Sürəyya, Səkinə, Şöhlət qızları doğulub.

Abbas bəy nəslindən ilk növbədə Murad­xan həkim yada düşür.

Düzdür o, həkimlik məktəbi qurtarmasa da, 1930-cu illər Füzuli rayonunda yeganə rus həkimi Aristovun yanında köməkçi olarkən, ondan tibb elminin sirrlərini öyrənib və uzun müddət Qafanda və Meqri rayonunda həkim kimi işləmişdir.

Bu nəsildən seçilmiş və tanınmış insan olan Cəmil Nəcəfov igid adamlardan biri idi. O, II-Dünya Müharibəsinin iştirakçısı olub, mərdliklə vuruşub. Axır döyüşlərdə minaya düşüb və qarın nahiyə­sin­dən belinə qədər para-para olan bağırsaqları, böyrəkləri zədələn­miş, həkim əməliyyatı ilə bir böyrəyi çıxarılıb və sağaldıqdan sonra öz kəndinə qayıdıb.

Cəmil uzun müddət kənddə qoyun ferma müdiri işləsədə, o, fiziki işlə də məşğul olurdu. Beləki, 1954-cü ildə Horadiz kolxozu 17 min manata bir boz rəngli rus atı almışdı. Cəmil bu atı xüsusi bir rejimlə xidmət edib bəsləyib. Füzulidə təşkil olunan rayonlar arası yarışlarda “Boz” atıyla Cəmil birinci yer tutub.

C




Fazil Nəcəfov
əmil Nəcəfov çox cəsarətli, qorxu bil­mə­yən, qolu qüvvəli, düzə-düz, əyriyə-əyri mü­nasibət bəslərdi.

Məhz Cəmilin sayəsində yay dövründə Ermənistana yaylağa gedən kolxoz qoyunla-rı­na heç bir xətər toxunulmazdı.

Ona sataşana elə sataşardı ki, ömrü boyu yaddan çıxarmazdılar.

Nümunə: - Günlərin birində qonşusu Məhərrəm Səfqulu oğlu Fərzəliyev: - Cəmil Nəcəfova xəbər verir ki, bəs Müstəcəb (şərti addır) mənə dinclik vermir və mənə deyir həyətindən yol ver Cəmilin atını oğurlayım. Bunu eşidən Cəmil deyir ki, sabah axşam razılıq ver, o da gəlib mənim atımı oğurlasın. Səhərisi günü Cəmil bütün dostlara və ələlxüsus da Müstəcəbə çatdırır ki, axşam Bakıya 2 günlük iş dalınca gedirəm. Eyni zamanda Cəmil qardaşı Familə bərk-bərk tapşırır ki, bu gecə yatmazsan və nə vaxt Məhərrəmin çəpərindən səs gələn kimi sən aftafanı götürüb ayaq yoluna gedərsən. Gecə nə qədər səs gəlirsə də Famil ayaqyolunda olur. Səhər açılana qədər Müstəcəb cəhd edirsə də oğurluq baş tutmur və nəhayət kor-peşiman evinə qayıdır. Bunu görən arvadı, hardasan ay evi yıxılmış tövlədə bir dənə də mal, qoyun qalmayıb hamısını aparıblar. Müstəcəb hər şeyi anlayır və bu günə kimi o məsələnin altdan bir daş, üstdən bir daş qoyub susur. İki gündən sonra Cəmil böyük bazarlıqla Bakıdan qayıdır.

Bu məhəllədə Nəcəfovlar, Abbasovlar və Fərzəliyevlər yaşa­yırdılar.


ƏMİRQULULAR MƏHƏLLƏSİ

Əmirqulular məhəlləsi Horadiz – Füzuli şosse yolunun hər iki tərəfində, Güney məsciddən Əziz kişinin bərəsinə qədər olan yerdir.



Bu məhəllədə ancaq Əmirqulu nəslindən olanlar yaşadığı üçün belə adlanır. Əmirqulular nəslinin ağsaqqallarından: Əmirov Səttar (fay­ton­çu), Cəfərov Surxay, Cəfərov Xanlar, Cəfərov Əhməd, Əmirov Yunus, Vəliyev Hüseyn və Əmirov Süley­man (dəllək) kişilərinin övladları yaşayırdılar.

Gəlin gətirmə - soldan Fazil, Sahib, Cəbrayıl Əmirovlar
Burada mən qeyd etməliyəm ki, Süleyman kişinin sənəti dəllək olsa da onun uşaqlarının hamısı musiqiyə meyilli idilər. Hətta onlar öz ansambllarını da yaratmışdılar. Kəndimizin və qonşu kəndlərin əksər toylarını da onlar idarə edərdilər.


Dostları ilə paylaş:


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©genderi.org 2019
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə