SəMƏd vurğUN



Yüklə 2,33 Mb.

səhifə10/98
tarix30.12.2017
ölçüsü2,33 Mb.
1   ...   6   7   8   9   10   11   12   13   ...   98

______________Milli Kitabxana_______________ 

42 


 

Yalnız o durmuşdu gözlərində yaş  

Uçuq bir daxmanın astanasında,  

Yaralı gövdənin üstündəki baş  

Ağlayıb, sızlayır hicran yasında,  

Uçuq bir daxmanın astanasında. 

 

- Doğrudur, mən ona təslim olmadım, 



Fəqət ləkələndi yenə də adım. 

Ah, o gələcəkmi?... İmran, ay İmran!  

Mən sənin eşqinlə yaşardım, inan!  

Gəl də öz yarını bu halda tanı,  

Sənin fəxr etdiyin o adım hanı?  

Dedikcə qəlbinə qaranlıq çökür,  

Gözündən od kimi o yaşlar tökür. 

 

GÖZƏLLİK VƏ MƏHƏBBƏT 

 

Uzaq buludlarda gəzinirdi  



Ay, Doqqazın ağzında Cəlal və Humay – 

Birisi söz atır, digəri gülür,  

Könüllər döyünür, gözlor süzülür. 

 



Humay, bu dünyada ən çox sevdiyim, 

Bəlkə də ən böyük Tanrı bildiyim 

Bir qüvvə varsa da, o sənsən, inan!  

Xəyalın gözümdən ayrılsa bir an,  

Mənliyim, şərəfim məhv olub gedər,  

Amansız ayrılıq məni qəhr edər.  

Doğrudur, döyüşdə atanla bəzən  

Qoç kimi üz-üzə çarpışmışam mən.  

Gəl üzə vurma heç o zamanları;  

Tarix yaradırkən qəhrəmanları,  

Cəbhələr ayrılır, bil ki, əvvəldən,  

Xatalar baş verir hər vuran əldən... 

- Nə deyim, bəlkə də haqlısan, Cəlal, 

Əlindən gəlirsə, elçi göndər, al... 

  



______________Milli Kitabxana_______________ 

43 


 

Yox, bu olmayacaq, tezlikdə baban 



Bu işdən bir xəbər tutarsa, inan, 

Başqa bir insana verəcək səni. 

Çox zaman almayır sevən sevəni... 

- Bəs onda neyləmək? 

-  

Qoşulub qaçmaq!  



Başqa bir iqlimə doğru yol açmaq! 

- Yox, 


Cəlal, olmadı. Şahiddir hamı, 

Görürkən yuxuda qaçaq babamı 

Hönkürüb ağlaram əlimdə yaylıq... 

Nəinki ömürlük, hətta bir aylıq, 

Bəlkə də bir günlük səfərə getmək, 

Eşq üçün babamı atıb, tərk etmək 

Ölümdən yamandır el-gün içində... 

Sən onu axtar, 

Hər nə sözün var 

Özüylə danış, 

Nə yad, nə tanış 

Gülməsin ona... 

-

 

Qurbanı olduğum, yaşılbaş sona,  



Sənin hər əmrinə boyun əyməmək  

Əlimdən gələrsə, ey nazlı mələk,  

Qoy günə axmayım, baxtım qaralsın,  

Bütün səadətim heçliyə varsın!  

Qaralar geyinsin eşqimin sonu,  

Arayıb, axtarıb taparam onu.  

Ölümdən qorxmağın nə mənası var?  

Ya məni öldürər, ya da yaşadar. 

Yox, babam çox sevir, bil, xatirimi, 



Bllmərrə andırsan ona sevgimi 

O səni əfv edər, bağışlar, bilsən,  

Babamı bir belə qatil bilmə sən...  

Dedikcə Humayın gözləri gülür,  

Cəlalın ayağı yerdən üzülür  

Toyda nağıl deyən bir aşıq kimi;  

Sonra sevgililər sarmaşıq kimi 

Birdən qucaqlaşır... 

Ay uzaqlaşır. 

  



______________Milli Kitabxana_______________ 

44 


 

Qaranlıq onlara xoşdur işıqdan...  

Mən bu gözəllikdən, bu yaraşıqdan  

Bir zaman vardı ki, ilham alardım,  

Havada quş kimi qanad çalardım.  

Fəqət, sevgilimin düşüncəsi dar.  

Qəlbimi top kimi atıb oynadar,  

Sonra divardakı daşa vurardı,  

Ömrümün nə yazıq günləri vardı... 

 

DOSTLAR 

 

Cəlal vidalaşıb yola düzəldi,  



Xəyalı dağınıq mənzilə gəldi.  

Gecədən keçraişdi, üfüqlər qara,  

Sanasan kainat çəkilir dara.  

Çıxardıb şineli divardan asır.  

Humayın əksini bağrına basır.  

Sonra çarpaymm üstə yıxılır,  

Ağır düşüncodən qəlbi sıxılır.  

Yenə də qalxaraq yatdığı yerdən  

Gəzmır... 

Döyülür qapısı birdən. O kimdir? 

- Bəxtiyar. 

- Gəl görək, əşi!  

Sənsiz taleyimin gülməz günəşi. 

- Qoy 


görək, ay Cəlal, dolama bizi

Bu vaxtsız gecədə gəlməyimizi... 

Deyib gülüşdülər o əski dostlar. 

Sonra Bəxtiyar 

Cəlalda rəng verən halı duyaraq: 

- Aşna, bəri bax! 

Nə var? Qaşqabağın tökülmüş yenə,  

Aç söylə dərdini, nə olmuş sənə? 

- Qoy 

qalsın hələlik, sonra bilərsən. 



- Yox 

aşna, nə qədər gizləsən də sən 

  



______________Milli Kitabxana_______________ 

45 


 

Özüm xəbərdaram... 

Cəlal qızardı. Onun gözlərində iztirab vardı. 

- Kim 


çağırdı səni bu əyri yola, 

Məhəbbət yararmı bir komsomola? 

Mən də sənin kimi bir gəncəm həmən, 

Ömrümü cəbhədə keçirməklə mən 

Nə sevda bilirəm, nə də ki, hicran; 

Nələr tutduğunu bir düşün də, qan! 

- Nə var ki, mən daşam, yoxsa torpağam? 

Yaşamaq istərəm nə qədər sağam; 

Odur ki, sevgi də, hicran da xoşdur! 

Məncə məhəbbətsiz bir həyat boşdur... 

- Yox, 

Cəlal, bu qədər hissə qapılmaq 



Gəncliyin keçici hissidir, ancaq. 

Bir də ki, sən düşün, sevdiyin kimdir?.. 

- Ruhumda 

inləyən bir sarı simdir... 

- Lap 

şeirə bənzədi bu son sözlərin, 



İşləyir şüurun, görür gözlərin, 

Yenə də sən qızı yaxından tanı... 

Bu günün eşqində etibar hanı? 

- O 


mənə and içdi. 

- İnanma, Cəlal!  

O son vuruşmanı xatirinə sal.  

Səndin Gəray bəyi pusquda vuran,  

Əsrlər dolaşıb, keçsə də zaman  

O səndən intiqam almamış durmaz!  

Ağlını gəl topla başına bir az!  

Ayrıdır məsləki, ayrıdır dini,  

Verməz Allaha da öz bildiyini...  

Bu sözdən Cəlalın rəngi bozardı,  

Xəyalı bir dərin heçliyə vardı.  

O indi daş kimi yerində donmuş,  

İçində çırpınır yaralı bir quş.  

Şübhələr üşüdür onun canını,  

Gizləmək istərkən həyəcanını,  

Yenə də Bəxtiyar tez duyub onu, 





Dostları ilə paylaş:
1   ...   6   7   8   9   10   11   12   13   ...   98


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©genderi.org 2019
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə