T. C. Marmara üNİversitesi sosyal biLİmler enstiTÜSÜ İlahiyat anabiLİm dali



Yüklə 281.98 Kb.

səhifə51/147
tarix11.09.2018
ölçüsü281.98 Kb.
1   ...   47   48   49   50   51   52   53   54   ...   147

 
123
hemen alınması” doğru değildi.
461
 Gerekçe olarak askerliğe alındıklarını ve vergiyi 
ödediklerini gören Kreşenlerin Ortodoks oldukları için pişman olacakları, devlet 
büyüklerini verdikleri kanunî haklarının yalan olduğunu düşüneceklerini, din 
adamlarının yalancılıkla suçlayacaklarını; Muhammedilerin ve putperestlerin onlara 
“gülecekleri” ve “dinlerinde sabit kalacakları” ileri sürülmektedir. Yeni Kreşenlerin 
Ortodoks oldukları için pişmanlığı da bir ihtimaldir, kinlenebilirler ve rahiplere zarar 
verecek duruma gelebilirler.
462
 Öyle ki keşişler vaftizlemek üzere hiçbir gayrı Rusun 
evine gidemeyecek duruma gelebilir; bu durumu fırsat bilen Muhammedî ve 
putperestler “böylece esaretten kurtulacak”, bunu fırsat bilerek Muhammedîler de karşı 
propaganda yapabilecektir. Bunun için Kreşenleri askerlikten muaf tutup yanlarında 
olmak gerekir, böylece ““düşmanlarımızın” kutsal kilisemize karşı harekete cesaret 
edemesinler”, şeklinde bir yol haritası çıkarmıştır.
463
  
Her ne kadar yeni vaftizlilerin hıristiyanlaştırılması “kâğıt üstünde” gönüllülük 
ve rızaya dayandırılsa da IV. İvan'dan itibaren devletin çıkardığı kanunların 
zorlamasıyla birçok gayrı Rus Ortodoksluğu kabul etmiştir. Çıkarılan kanunların 
getirdiği maddî ve statü avantajı  hıristiyanlaştırmanın sadece şekilde kalmasını 
sağlamış, hıristiyan olsalar da birçok Kreşen eski âdetleri üzerine yaşamaya devam 
etmişlerdir. Bu işte devletin vazife verdiği keşiş ve papazlar da kolay yolu seçerek 
bölgede insanları sadece şeklen vaftiz etmişler, hıristiyanlığı kalplere yerleştirecek 
öğretiyi asla verememişlerdir. Bölgede kökleri derin olan islamiyeti ve sair animist 
inanç sistemlerini silmek için Çeremiş, Çuvaş, Votyak ve Tatarların dillerini bilecek ve 
dinî eğitimli mükemmel keşiş ve papazlar gerekiyordu, hiçbir dönemde bu kalitede din 
adamları misyon faaliyeti içinde bulunmamıştır.
464
 
Misyonerler bölgede tipik bir çalışma usulü belirlemiştir. Misyoner önceden 
belirlediği köye gelir, toplanmış ahaliye Kreşen olacaklarla ilgili devletin verdiği 
ayrıcalıkları teker teker okur ve bulunduğu köyün diline çevirerek açıklamalarını yapar 
ve kabul edenleri vaftiz ederdi. Diğer taraftan Muhammedi Tatarlar kendi istekleri ile 
vaftizlenmeyi kabul etmedikleri, verilen bütün maddî ve sosyal imkânlara rağmen 
                                                 
461
 Mojarovskiy, İzlojenie,  s. 74 
462
 Dimitri Seçenov'un bu uyarısı sonraki yıllarda gerçekleşmiştir. 
463
 “Yakovlev'in raporu”; Luka Konaşeviç; Pravaslovnıy Sobesednik, Bolum II, 1868, s. 468. 


 
124
dinlerinden dönmedikleri de Mojarovskiy tarafından ifade edilmektedir. Yarçov 
raporlarında bu gerçeği dile getirince Dinî İdare merkezi olan Senato şu kararı almıştır. 
“Muhammedilikten dönen yeni Kreşenlere hususî bir gözetim yapılsın, çünkü onlar 
Arhimandrit Aleksey Raifskiy'in raporlarında da belirttiği üzerine âdetlerine çok 
bağlılar, ihtiyaçları yoksa kendi isteklerine göre asla vaftiz olmak istemezler”. Ancak 
Rus din adamları yine de bu yıllarda yapılan misyon faaliyeti için devletin zorlayıcı 
kurallar koymasını gerekli görmüşlerdir.
 465 
 
3.1.3. Yeni Vaftizliler Dairesinin Misyoner Yöntem ve Önlemleri: Zorla Vaftizleme  
18 Eylül 1742 yılında Arhimandrit Dmitriy Seçenov Yeni Vaftizliler Dairesi 
müdürlüğünden ayrılarak Ninniygorod piskoposu tayin edilmiştir. Onun yerine 
Sviyajsk'daki Bogoroditsa-Uspenskiy manastırı rahibi Silvestr Glovatskiy bu göreve 
atanmıştır.
466 
 
Larion Rogalevskiy'in Tsivilsk’de açmayı planladığı yeni vaftizliler okulu 
1745 yılının Mayıs ayında 50 kişilik bir kurum olarak Sviyajski’de de açılmıştır.
 467
 
1749 yılının sonlarında ise planlanan 4 okul eğitim ve öğretime açılmış ve idaresi Kazan 
Başpiskoposu Luka Konaşeviç'in nezaretine verilmiştir. Piskoposluk idaresine geçer 
geçmez okulun öğretmenleri tamamlanarak Kazan bölgesinden 50 öğrenci seçilerek, 
1750 yılının ocak ayında eğitime başlamıştır. Öğretmenlerde Kreşen Tatar dilini bilme 
özelliği aranmış, ancak yeterli donanımda öğretmen bulma zorluğu yaşanmıştır.
468
 
Ancak 1750 yılında değişen okul yönetimi 1751 yılında Sinod'un emri gereği Kazan 
İlâhiyat Seminaryası mezunlarını bölge dillerini bildikleri için Yeni Vaftizliler Dairesi 
işe almış ve açılan okullarda
469 
Çeremiş, Çuvaş, Tatar sınıfları açılmıştır.
470
 
                                                                                                                                               
464
 Mojarovskiy, İzlojenie,  s. 75-76 
465
 Mojarovskiy, İzlojenie, s. 76 
466
 İstoriya Nijnegorodskiy İerarhiy,  s. 113–118, St. Petersburg 1857. 
467
 Silvestr’ın raporu “Luka Koneşeviç, Episkop Kazanskiy”, Pravaslovnıy Sobesednik, 1858, III, sayfa 472-473. 
“1745 yılının 15 Mayısında Arhimandrit Silvestr Kutsal Sinod’a şu raporu sunmuştur: “Sviyajsk’da Bogoroditsa 
manastırında Slavca-Rusça eğitimi almak için 50 kişilik 2 okul açılmıştır. Burada görevli eleman ve öğrencilerin 
barınması için yer yapılmış, Kazan piskoposu Luka’nın belirlediği malzeme yerleri vardır. Ekmek yeri, mutfak, erzak 
dolabı, hastalar için revir, Kazan piskoposu Luka’nın planlamasıyla yapılan bu okulda 30 çocuk okumaktadır. 
Öğretmenler Rus-Slavca eğitimine göre seçilir.” 
468
 Malov, O novokreşenskoy kontor, (ayrı basım Tipografya imparatorskago universiteta) Kazan 1878, s. 95–96. 
469
 Piskopos Luka’dan sonra bütün okullar bozulmuş, destekçisi kalmamış ve mali durumları da kötüleşmiştir. Öyle 
ki “Okuldaki çocukların bakıcıları yoktu ve açlıktan hastalanıp ölüyorlardı. Veliler cocukları okula keder içinde 
veriyorlardı”.  Şerbatov,  İstoriya Drevnoy Rusii, 1859 St.Petersburg, C. III., Bl. II, s. 64 - 65. Zahariy ve 




Dostları ilə paylaş:
1   ...   47   48   49   50   51   52   53   54   ...   147


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©genderi.org 2017
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə