Təsisçi: “Hədəf” nəşrləri Baş redaktor: fil.ü. f d., dos. Şəmil Sadiq Redaktor



Yüklə 9,34 Kb.

səhifə34/53
tarix13.11.2017
ölçüsü9,34 Kb.
1   ...   30   31   32   33   34   35   36   37   ...   53

şeir zamanı
71
USTAD 
dərgisi \ Fevral 2016
70
USTAD 
dərgisi \ Fevral 2016
İLAHİ
Sən tökdüyün dərdləri,
Mən yığıram, İlahi.
Qəlbimdə qəm çoxalır,
Sıxılıram, İlahi.
Bir ömürdə min bir sirr,
Ahım daşları dəlir,
Dərdim üst-üstə gəlir,
Sıxılıram, İlahi.
Zamansız yağdı qarın,
Saçıma narın-narın,
Soyuyur insanların,
Yaxılıram, İlahi.
Səni duyduğum andan,
Razıydım keçəm candan,
Çıxdığım nərdivandan,
Yıxılıram, İlahi.
SÖZÜN BİTDİYİ YER
Dünya, sənədir sualım, 
Ədalətin harda qalıb?
Bülbül ağzına su alıb,
Qarğa ötdüyü yerdəyik.
Nə deyək zalım fələyə, 
Salıb mərdləri tələyə,
Vicdanlar kor olub deyə, 
Haqqın itdiyi yerdəyik.
Həyat bizi edib çaş-baş,
İçimizdə min bir təlaş,
İnsanlığın yavaş-yavaş,
Əldən getdiyi yerdəyik.
Az deyildir sənin yaşın,
Nə çilələr çəkib başın,
Sus, dədəmoğlu qardaşım,
Sözün bitdiyi yerdəyik.
Bəxt gülməyir üzümüzə
Gün doğmaz ki, ömrümüzə,
Kəfən biçir tale bizə, 
Dünya adlı qəbirdəyik.
GÖRÜNÜR
Getdiyim haqqın yoludur,
Yoluma duman bürünür.
Mən yürüyürəm, arxamca,
Cansız kölgələr sürünür.
Torpaq ayağımdan çəkir,
Gözlərim qanlı yaş tökür,
Ömrümə qaranlıq çökür,
Bəxtimin ulduzu sönür.
Dünyada bunca adam var,
Dərdimdən dərdlilər anlar,
Uzaqlaşdıqca insanlar,
Tək, uca Allah görünür... 
ALLAH
Üz tutdum dünyaya, yolum çən oldu,
Səadət dediyin məndən gen oldu,
Dərdimi saxladım, biri min oldu,
Öz-özümü yeyib bitirdim, Allah.
İndi gördüklərim dərin yuxumu,
Ayılıb yenmişəm zəif qorxumu,
Özümdən alaraq ölməz ruhumu,
Yenə dərgahına gətirdim, Allah.
Ömür dedikləri bir anlıq imiş, 
Bəxtimin sarayı viranlıq imiş, 
Dünya başdan-başa qaranlıq imiş,
Yıxılıb özümü itirdim, Allah.


tam ciddi
73
USTAD 
dərgisi \ Fevral 2016
72
USTAD 
dərgisi \ Fevral 2016
naŞİR
İ
ş saatının ilk çayından ikicə udum alıb 
bir az soyuması üçün kənara itələdim. 
Yerinə dünəndən yarımçıq qalan nəşrə 
hazırladığım kitabın çap olunmuş qaralama 
vərəqlərini çəkdim. İki gündü kefim yox idi. 
Ədəbiyyatın çəmini-çümünü bilən bir nəfər 
“Solmaz” dərgisi üçün yazdığım hekayəni 
amansızca tənqid eləmişdi. Xeyli adlı-sanlı 
adamdı – Xudu Fərəcovu deyirəm. Zənn 
etmirəm ki, hansınızsa bu professoru 
tanımasın. İndi qarşımdakı vərəqlərdə sətirlər 
yerində oynaşdıqca hiss elədim ki, fikrim 
yenə də burda deyil – srağagün başıma 
gələn o hadisədə ilişib qalıb. Ölkədə gerçək 
ədəbiyyatın yiyələri, sahib çıxanları var, 
tənqid eləməlilər də – uzun-uzadı özümə 
təskinlik verib düşüncələrimə bu sözlərlə 
nöqtə qoydum. Ancaq bundan sonra fikrimi 
əlimdəki yazıya cəmləyə bildim.
Qapı döyülmədi, amma içəri biri girdi. 
Məşğul olduğumu göstərməkçün və bir az da 
əsəbiləşdiyimə görə laqeyd davranıb başımı 
qaldırmadım.
– Gözünün nuru getdi, az oxu! – qonağım 
otağa girdiyi kimi də tələm-tələsik halda 
başımın üstünü kəsdirib hırıldamağa başladı.
Gözlərimə inanmadım, Qədir idi. Onu 
axırıncı dəfə universiteti bitirdiyimiz gün 
görmüşdüm – on beş il əvvəl. Elə o vaxt da 
belə düşüncəsiz adam idi. Amma nə yalan 
deyim, gəlişinə çox sevindim.
Xoş-beş edib oturduq. Öləndən-itəndən, 
keçəndən-qalandan danışıb cibindən iki dənə 
fləş kart çıxardaraq həvəslə stolun üstünə 
tulladı.
naşirin 
  bir günü...
– Ağzına kimi şeirlə doludu. Al qoşginən 
ora, sən mənim canım. Gör qardaşın sənnən 
sonra nələr yaradıb ey!
Qədirin birinci kursda oxuyanda 
dekanımıza dalbadal dörd şeir həsr edib qrup 
nümayəndəsi seçildiyi gün yadıma düşdü.
– Özün necəsən e? Bə burda işlədiyini 
mənə niyə xəbər eləməyibsən? Qardaşın da 
düşüb dağa-dərəyə nəşriyyat axtarır!
Bir-iki dəqiqə məni danlayıb yanıma – 
kompüterimin başına keçdi.
– Hə, odu, odu. Bütün şeirlərim ordadı, 
– faylları tapdığımı görüb uşaq kimi sevincək  
yerində atılıb-düşməyə başladı. – Birini də 
indicənə – yolda gələ-gələ sənə yazmışam!
Göstərdiyi “Qədir Qiymət” adlı qovluğu 
açdım. Dilim dinc dayanmadı:
– “Qiymət” yeni təxəllüsündü?
– Yox, əşşi. Qiymətlər qalxandan bınnan 
yazıram də, – gözünü monitordan ayırıb 
üzümə baxmadan pis-pis güldü. – Bu gün 
çapa versək, neçə günə hazır olar?
Sizə kiçik bir sirr açım, nəşriyyatda 
işlədiyim ötən doqquz il müddətində ən 
çox nifrət elədiyim sual elə bu “neçə günə 
hazır olar”dı. O səbəbdən ki, bizim mötəbər 
Müşfiq XAN


tam  ciddi
73
USTAD 
dərgisi \ Fevral 2016
72
USTAD 
dərgisi \ Fevral 2016
müəlliflər yarımçıq, ya da yazmağa niyyət 
elədikləri kitablar üçün də bu sualı verirlər. 
Qısası, bu sualdan çiyrənmişəm. Tərs-tərs 
üzünə baxdım. Amma bu dəfə də fikri 
məndə deyildi.
Əlqərəz, üç saat sonra Qədir Qiyməti 
birtəhər yola salıb yerimə təzəcə 
oturmuşdum ki, bu dəfə də zəng elədi:
– Yadımnan çıxdı deyəm, orda bir 
ağ fləşim qaldı. İçi ləbələb şəkillərimnən 
doludu. Hamısını dünən çəkdirmişəm. İlk 
fotosessiyamdı, sən canun, birini kitabın 
əvvəlinə, birini axırına, qalanını da şeirlərin 
arasına verərsən. Sən allahun, uşaqlara 
tapşır, qəşəng dizayn-zad eləsinlər.
Sağollaşıb əlaqəni kəsdim. Doğrudan 
da Qədirin otuz iki geqabaytlıq ağ fləş kartı 
stolumun bir küncündə – təzə qəndqabımın 
yanında dururdu.
Oxuduğum səhifənin ortasına çataçatda 
qapı yenə açıldı. Daha doğrusu bu dəfə 
əvvəlcə taqqıldatdılar, dalınca açdılar. Gələnin 
üzünü və bədənini görə bilmirdim – adam 
qucağında beş dənə stulu iç-içə yığıb içəri 
girməyə çalışırdı. Qeyri-ixtiyari yan-yörəmə 
nəzər saldım. Gətirdiklərindən əlavə daha iki 
boş stul var idi, həmişəki kimi. Düz otağın 
ortasına çatanda başını stulların arxasından 
çıxarıb tanışlıq verməyə çalışdı. Sözəgəlməz 
dərəcədə gərgin və gülməli vəziyyət almışdı.
– İcazə olar, məllim. Mənəm e, dünən 
səhərə yaxın sizə feysbukda kitab çapı ilə 
bağlı yazmışdım ha – Qəzənfər. Əslində adım 
Qənbərdi.
İşarə elədim ki, stulları yerə qoya bilər. 
Yalnız bundan sonra Qənbər qucağını 
boşaldıb cəld hərəkətlə təzədən çölə sıçradı.
– Gəlin, – deyib, qapının ağzında 
dayananlara hövlnak işarə verdi. Tez də 
qayıtdı.
Otaqda heç kim yox idi, özümüzdük – 
mən, Qənbər, Qənbərin anası, Qənbərin 
atası, Qənbərin qardaşı, Qənbərin gələcək 
nişanlısı, Bakıya maşın almaqçün rayondan 
dünən gələn Qənbərin bibioğlusu və 
Qənbərin bu dünyada varı-yoxu yeganə 




Dostları ilə paylaş:
1   ...   30   31   32   33   34   35   36   37   ...   53


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©genderi.org 2019
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə