Təsisçi: “Hədəf” nəşrləri Baş redaktor: fil.ü. f d., dos. Şəmil Sadiq Redaktor



Yüklə 9,34 Kb.

səhifə43/53
tarix13.11.2017
ölçüsü9,34 Kb.
1   ...   39   40   41   42   43   44   45   46   ...   53

söz  məkanı
93
USTAD 
dərgisi \ Fevral 2016
92
USTAD 
dərgisi \ Fevral 2016
istəməyəcəksən? Mən sənə nə hədiyyə 
edim?
Qadın o musiqili gülüşünü (bu gülüşü 
eşidən kişinin özünü sərbəst saxlaması 
mümkünsüzdü) bir də səsləndirib dedi:
– Mənə  çoxlu  çiçək al... Arasında 
xrizantemalar da olsun... özü də sarısı...
O maşınını gül dəstələri ilə doldurmuşdu. 
Düz bir saat o gülləri onun  köhnə Vorovski 
tərəfdəki evinə daşımaqla məşğul oldular...
          
***
 
...Əl atıb  gül dəstəsinin içindən tək 
sarı xrizantemanı çəkdi, palataya gözucu 
baxıb 
(qızının gətirdiyi çaynik, fincan, 
çarpayının başından asdığı pijama  və kiçik  əl 
televizoru  gözündə deyildi)  qapıdan çıxdı. 
Gənc həkimin  dediklərini eşitsə də, dönüb 
baxmadı da:
– Bəs bunları götürmürsünüz?..
 
     
***
 
Bura Yeni Günəşlidir. Şəhərin ən hündür 
yeri. 
Göyə baxdı – necə dərinmiş, necə 
sehrliymiş, gömgözəlmiş.
Üzbəüz Köhnə Günəşliyə baxdı. Köhnə-
zad deyilmiş, elə bil Yeninin ekiztayıdır. Hələ 
o döşdə oynayan uşaqlar necə xoşbəxtdirlər. 
O zibil tiyanlarının yanında fırlanan dilənçi 
də həyatından razı kimi görünür. O dəstəylə 
uçuşan göyərçinlərə bax bir! Səni allah, belə 
yaxından uçan göyərçin dəstəsi görmüşdün 
indiyəcən?.. Bir bu küçə itlərinə bax! Elə 
gəzirlər, elə bil hər gün uşaqların daşa basdığı 
sahibsiz it yox, meşənin şahı aslandırlar...
Kefi durulan kimi oldu. Telefonu çıxardıb 
adlar siyahısında  “T” yazan kimi Təranə 
çıxdı və düyməni onun adının üstünə basdı.
– Təriş, mənəm...
– Bilirəm...
– Gülə görə sağ ol. Amma sənə ayrı 
sözüm var... Bilmirəm deməyə ehtiyac var, 
ya yox?
– Niyə, de.
– Mən pis xəstəyəm... Ölümümə az 
qalb... Ciddi deyirəm... 
– Yaxşı da...
– Hə, ciddi sözümdür...  Səni bir 
saatlığamı, on dəqiqəliyəmi görə bilərəm?
Qadın kallaşmış səslə dedi:
– Hara gəlim?
– Özün bilirsən.
– Yaxşı. İki saata gəlirəm...
***
 
Qadın həmişəki kimi şux geyinmişdi. 
Amma geyimi şux olsa da, qamətinin 
şuxluğu sezilmirdi. Əlində bir dəstə gül 
vardı, ortasında sarı xrizantema. Gülü  
başıaşağı tutmuşdu – yasa aparılan güllər 
kimi. Yarıaçıq qapıdan içəri girəndə əski 
sevgilisini stulda oturmuş görüb ona sarı 
atıldı – ayağı qan gölünə batanda diksinmədi 
belə. Onun qoluna girib hər iki biləyindən 
süzülən qana əhəmiyyət vermədən qoxusunu 
gendən aldığı yatağa apardı. Başını sinəsinə 
söykəyib qəhqəhə ilə gülməyə başladı... 
Bu o pilləkənlərdəki orqazm yaradan gülüş 
deyildi – çiliklənmiş şüşə səsi vardı onda. 
Sevgilisinin doğranmış biləklərindən axan 
qan damlalarını bu gülüşün iti ağzı  tökmüşdü 
sanki...
Ağ mələfədə qan izləri qadın gülüşünün 
müşayiətiylə yayılır, get-gedə  hansısa qədim 
heroqlifə – tanış olmayan yazıya oxşayırdı...


mif söz
95
USTAD 
dərgisi \ Fevral 2016
94
USTAD 
dərgisi \ Fevral 2016
Cəlil 
Cavanşir
Əyyubun 
səbri
Q
atarın sonuncu dəfə fit verib 
nəriltiylə yerindən tərpəndiyi 
beş saat olmuşdu. Vaqondakı 
səfər yoldaşlarımın bəziləri xorhaxor yatsa 
da, bəziləri hələ oyaq olduğunu bəlli etmək 
üçün narazı şəkildə fısıldayıb, yerində sağa-
sola çevrilirdilər. Bütün yolboyu gözümü 
qırpmamışdım, Əyyub kişini düşünmüşdüm. 
Dilindin dua tükənməyən, mətanətli 
baxışlarından şükranlıq oxunan, imanına 
şübhəni yaxın qoymayan bu adamın 
baxışları gözlərimin qabağından getmirdi. 
Səhər qatardan düşüb, qəfil yol qəzasında 
dünyadan köçən dostum Süleymanın dəfninə 
getmək üçün taksiyə əyləşdim. Süleymangilin 
evinə çatanda bütün tanışlar, yaxın və 
uzaq qohumlar artıq toplanmışdı. Çox ağır 
faciəydi. Əslində, Süleymangilin ailəsinin 
başına gələnləri izah etmək üçün faciə sözü 
çox aciz qalar. Bir ilin içində Əyyüb kişinin 
qapısından 12 cənazə qalxmışdı! Təsəvvür 
edirsiniz? 12! Mərhum Süleymanın iki 
qardaşı Rusiyada ailəsi ilə birlikdə qətlə 
yetirilmiş, bu xəbəri eşidən bacısı və anası 
təyyarə hava limanına enməmiş infarkt 
keçirmişdi. Süleyman isə qardaşlarının, 
anasının və bacısının qəbirlərini ziyarət edib 
geri qayıdanda yolda sükan arxasında yuxuya 
getmiş, idarə elədiyi avtomobil yük maşınının 
altına girmişdi. İnanmayacaqsınız, amma yük 
maşınının sürücüsü də bacısının böyük oğlu 
Yusif imiş. İki cənazə birdən gəlmişdi Əyyub 
kişinin qapısına... İndi də ehtişamlı evinin 
darvazasına on dörd qara lent bağlanmışdı. 
Bağ-bağatlı, meyvə ağaclarının bir-birinə 
boy vermədiyi geniş həyətə hüzn və kədər 
hakim idi.  Əyyub kişinin illər əvvəl tikdirdiyi, 
bütün ailənin xoş və firavan günlər keçirdiyi 
olduqca dəbdəbəli, üç mərtəbəli möhtəşəm 
evin darvazasının önündə bir anlıq ayaq 
saxladım. İçində daimi yaşayış olan, xoşbəxt 
insanların məskunlaşdığı, qonaq-qaralı 
evlərdən biriydi. Heç vaxt dəyişməyən, 
heç vaxt qonaq-qarasız qalmayan bu evin 
indiki görkəmi isə insanı xoflandırırdı. 
Bütün otaqları mebellə bəzədilib. Bu 
əşyalar illərdir yerindən tərpənmədən evin 
özünəməxsus ruhunu qoruyurdu. Rəngi 
solmuş, xarab olmuş əşyalar əsla evdən 
çıxarılmaz, atılmazdı. İllər boyu burada 
yalnız yeni doğulan uşaqlar üçün alınan uşaq 
çarpayılarına yer hazırlanardı. Həmişə səs-
küylü, qonaq-qaralı ev indi sükut içində idi. 
Həyətdə qonşular ehsan qazanlarının altını 
qalayır, samovarlara od salır, yas çadırının 
stol-stulunu daşıyırdılar. Əyyub kişi bir 
tərəfdə səssiz-sədasız dayanıb aramla, səbirlə 
təsbeh çəkirdi. Sinəsinə qədər uzanmış 
ağappaq saqqalından üzünə qəribə bir işıq 
yayılırdı. Üzündə illər əvvəl Süleymanın 
toyunda gördüyüm o sakit və şükranlıq dolu 
ifadə vardı. Yaxınlaşıb görüşdüm. Kədərli 
gözlərinə baxıb özümü saxlaya bilmədim. 
Boynuna sarıldım. Göz yaşı məni boğdu.
– Başın sağ olsun Əyyub əmi! Süleyman 
hamımızın belini qırdı...
– Başımız sağ olsun, oğul! Şükür Allahın 
kəramətinə! Kəramətindən və lütfündən sual 
olunmaz, rəbbim bilir nə etdiyni...Verən də 
odur, alan da...
***
Günorta dəfndən qayıdanda Əyyub 
kişinin üzünə baxdım. Eyni səbir və təmkinlə 
təsbeh çəkirdi. Köhnə tanışlarla, dostlarla yas 
çadırına keçdik. Camaat öz arasında pıçıltıyla 
hekayə




Dostları ilə paylaş:
1   ...   39   40   41   42   43   44   45   46   ...   53


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©genderi.org 2019
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə