To ukazanie piękna i bogactwa przyrody, a także pobudzanie wyobraźni dziecka przez stawianie pytań i wspólne szukanie na nie odpowiedzi



Yüklə 0,65 Mb.
səhifə30/52
tarix17.11.2018
ölçüsü0,65 Mb.
#80352
1   ...   26   27   28   29   30   31   32   33   ...   52

Rodziny bezrobotnych w związku z tragiczną sytuacją materialną zmuszone są ograniczać wydatki na podstawowe potrzeby bytowe i kulturalne. Ograniczenia wydatków bezrobotnych dotyczą również zakupów odzieży, obuwia, a zwłaszcza kształcenia i kultury. Bezrobotni rezygnują z kupowania prasy i uczestniczenia swych dzieci w wycieczkach i kołach zainteresowań, ograniczają korzystanie z usług. Wiele osób zalega z opłatami za czynsz i energię elektryczną.

Masowe bezrobocie prowadzi do istotnego pogorszenia warunków życia całych społeczności lokalnych. Wynika to przede wszystkim z faktu, że ubożenie coraz większych grup mieszkańców powoduje lawinowe zwiększenie się zadań gminy wobec tych, którzy nie mogą sami zaspokoić podstawowych potrzeb. Jednocześnie nastąpiła likwidacja zakładowej strefy socjalnej, która w dużej mierze służyła całym społecznościom lokalnym (np.: infrastruktura w dziedzinie mieszkalnictwa, ochrony zdrowia, edukacji, kultury, sportu i wypoczynku). Wobec braku do przejęcia – nawet bezpłatnego – licznych zakładowych obiektów infrastruktury socjalnej, mieszkańcy wielu gmin stracili znacznie więcej niż tylko miejsca pracy.

Konsekwencje masowego bezrobocia ponoszą także pracownicy jako grupa społeczna. Istotnemu pogorszeniu ulega pozycja pracowników wobec pracodawców, zmniejsza się również zakres ich ochrony prawnej. Groźba utraty pracy sprawia, że pracownicy „dobrowolnie” rezygnują z niektórych uprawnień na przykład ze zwolnień chorobowych, z urlopów wypoczynkowych itp. Obok konfliktu pomiędzy kapitałem a pracą pojawia się również nowy konflikt społeczny – pomiędzy zatrudnionymi pracownikami a bezrobotnymi. Wynika on ze sprzeczności interesów obu tych grup i ich konkurencji na rynku pracy.

Negatywne społeczne skutki bezrobocia są odczuwalne przez całe społeczeństwo. Wiąże się to z ponoszonymi przezeń dużymi kosztami świadczeń socjalnych, ograniczenia dochodów z podatków i składek ubezpieczeniowych, zakłóceniami w funkcjonowaniu systemu świadczeń społecznych, rozszerzeniem zjawisk patologii społecznej, wzrostem napięć i konfliktów stwarzających zagrożenie dla pokoju społecznego.

W bardzo trudnej sytuacji znajdują się bezrobotni w wieku przedemerytalnym. Przedsiębiorstwa na ogół chronią swoich wieloletnich pracowników przed zwolnieniem, ale zwolnienia takie mimo wszystkiego mają miejsce (szczególnie dotkliwymi są zwolnienia grupowe).

Ludzie starsi wiekiem mają ograniczone zdolności adaptacyjne, częstokroć ulegają załamaniom związanym z presją wynikającą z niewielkiej szansy na znalezienie miejsca pracy, na tyle podobnego do poprzedniego by osiągali na nim dotychczasową wydajność.

Przeszkolenia związane z przekwalifikowaniem pracowników w wieku podeszłym dają na ogół nikłe efekty. Ich stan zdrowia nie jest już najlepszy. Szok wywołany bezrobociem prowadzi na ogół do szybkiego pogorszenia się owego stanu.

Brak jest większych szans na znalezienie pracy przez inwalidów poza nielicznymi stworzonymi specjalnie dla nich stanowisk pracy. Upadek ekonomiczny spółdzielczości inwalidzkiej jest dla tych ludzi życiową tragedią z uwagi na ograniczone możliwości osiągnięcia przez nich pełnej wydajności pracy oraz konieczności zapewnienia im rehabilitacji. Praca dla inwalidów jest nie tylko sposobem zdobywania przez nich środków utrzymania. Jest ona również niezastąpionym środkiem terapeutycznym. Utrzymuje ona tych ludzi w równowadze psychicznej. Chroni przed kompletny załamaniem. Ułatwia znalezienie sił do żmudnych prób poprawy własnego stanu zdrowia i nauczenia się radzenia sobie z własnym kalectwem. Pozwala na odnalezienie swojego miejsca w społeczeństwie.

Przed innym z kolei problemem stają ludzie młodzi, którzy po ukończeniu edukacji nie mogą znaleźć pracy. Pragną oni możliwie szybko usamodzielnić się. Bezrobocie skazuje ich na opiekę rodziców. Bezrobotni absolwenci są pod tym względem w sytuacji beznadziejnej co bardzo utrudnia w przyszłości osiągnięcie jakiejkolwiek zawodowej kariery. Obniża się wiara młodego człowieka we własne siły, popada on w determinacje, a nierzadko ulega zjawisku demoralizacji.

Dla młodego człowieka praca nie jest tylko źródłem pieniędzy. Organizuje ona czas w ciągu dnia, jak i tygodnia i roku. Stwarza możliwości regularnego zdobywania doświadczenia. Wiąże jednostkę z celami społecznymi (które nie są jedynie celami indywidualnymi). Określa prestiż człowieka i ma duży wpływ na jego samo identyfikację siebie w otaczającym go świecie. Wyzwala aktywność w różnych dziedzinach życia społecznego. Natomiast rozwój osobowości bezrobotnego młodego człowieka jest niemożliwy i ulega zahamowaniu, a czasami nawet degradacji.

Bezrobocie jako stan i sytuacja życiowa ma zarówno jasne jak i ciemne strony, co wpływa również na aspekt zdrowotny. Postawy wobec bezrobocia oscylują od stanów lękowych, depresyjnych czy psychozy, poprzez obojętność, aż do poczucia zadowolenia z posiadanej wolności i autonomii. Bezrobocie może być psychicznym szokiem, a może też być stanem pożądanym świadomie wkomponowanym w zawodową biografię jednostki. Pozostanie poza zatrudnieniem bywa również świadomą ucieczką przed pracą wyczerpującą, przed szkodliwymi warunkami pracy, zagrożeniami zdrowia i życia.

Skutki zdrowotne bezrobocia mogą być niejako natychmiastowe, bądź też odłożone w czasie. Konieczność pokonania szoku związanego ze stanem bezrobocia, następnie uczucie rezygnacji i bezsilności powoduje stres, a wraz z nim zaburzenia szczególnie psychiczne i układu krążenia. Poczucie zagrożenia bytu wywołane utratą lub obniżeniem dochodów powoduje stres, który z kolei skłania do zwiększonego wysiłku, a on do przedwczesnego wyczerpania psychicznego i fizycznego. Nadmierna aktywizacja i mobilizacja sił (dla pokonania trudności, w tym przypadku bezrobocia) może pociągnąć za sobą wzmożoną zachorowalność i umieralność.

Praca zawodowa to element w życiu rodziny, eliminujący nie tylko postawy i zachowania u osób dorosłych, a także jest wyznacznikiem postaw i zachowań u dzieci. Dążenia, cele i postrzeganie rzeczywistości u dzieci i młodzieży są – co dokumentują sondaże i badania – silnie związane z pozycją zawodową rodziców. Zmiany w statusie zawodowym choćby jednego z rodziców nie pozostają więc bez wpływu na dokonywaną przez młodych ludzi ocenę rzeczywistości oraz ich własnej pozycji. Pogłębiające się coraz częściej długotrwałe bezrobocie powoduje u dzieci stopniową izolację środowiskową oraz ograniczenie kontaktów koleżeńskich.

Problemy konfliktów środowiskowych i negatywnej samooceny dzieci i młodzieży z rodzin bezrobotnych nasilają się pod wpływem niezaspokojonych, a rozbudzonych pod wpływem bogatej oferty rynkowej potrzeb. Poza wspomnianym wyizolowaniem czy brakiem pieniędzy na swoje skromne wydatki, skutkiem bezrobocia rodzinach jest także osłabienie autorytetu rodziców. W opinii dzieci, a zwłaszcza nastolatków taka sytuacja jest nierzadko przejawem braku zaradności, nieumiejętności dostosowania się do nowej rzeczywistości społeczno-ekonomicznej, przedsiębiorczości, czy życiowego nieudacznictwa. Powoduje to zachwianie systemu wartości młodego pokolenia, obniżenie w hierarchii wartości pozycji takich jej elementów jak: wykształcenie, uczciwa praca, solidność, sumienność, odpowiedzialność, dyscyplina. Zachwianie autorytetu rodziców, którzy utracili pracę i nie są w stanie utrzymać poprzedniego poziomu życia oznacza naruszenie spójności rodziny, jest także niebezpieczne z uwagi na społeczne konsekwencje: zmianę w postawach młodego pokolenia wobec wymienionych wartości.

Zjawisko to wydaje się zasługiwać na szczególną uwagę i wymagania przeciw działania, dopóki jeszcze dotyczy niedużej relatywnie grupy rodzin.
3.0. Bezrobocie w polsce – dane demograficzne.

3.1. Liczba pracujących

Według danych szacunkowych Głównego Urzędu Statystycznego liczba pracujących w Polsce osiągnęła, w końcu kwietnia br. poziom 14.777,0 tys. osób.

W porównaniu do stanu z końca marca 2002 r. liczba ta była niższa o 15,5 tys. osób, tj. o 0,1%. Spadek liczby pracujących zanotowano we wszystkich województwach, przy czym najwyższy w mazowieckim, śląskim i wielkopolskim, odpowiednio o 2,6 tys., 2,2 tys. i 1,5 tys. osób.

3.2. Liczba bezrobotnych

Liczba bezrobotnych zarejestrowanych w urzędach pracy w końcu kwietnia br. wyniosła 3.203,6 tys. osób i była o 56,4 tys., tj. o 1,7% niższa niż w marcu 2002 r.


Procentowy spadek liczby bezrobotnych miał miejsce we wszystkich województwach, przy czym najwyższy w:

Województwie podkarpackim

3,8% (7,5 tys. osób),

Województwie małopolskim

2,7% (5,9 tys. osób),

Województwie warmińsko-mazurskim

2,4% (4,4 tys. osób),

Województwie podlaskim

2,3% (2,0 tys. osób).
Od początku 2002 roku bezrobocie zwiększyło się o 88,5 tys. osób, tj. o 2,8%. W analogicznym okresie 2001 roku wzrost liczby bezrobotnych był prawie dwukrotnie wyższy i wynosił odpowiednio 175,4 tys. osób i 6,5%.

Tabela 1. Miesięczne przyrosty bezrobocia (w tys. osób) w okresie styczeń-kwiecień 2001 r. i 2002 r.


Miesiąc

2001


2002

styczeń


133,0

138,2


luty

41,3


24,6

marzec


21,8

-18,0


kwiecień

-20,7


-56,3

razem


175,4

88,5
3.3 Stopa bezrobocia

Stopa bezrobocia w końcu kwietnia 2002 r. wyniosła 17,8%. W porównaniu do sytuacji sprzed miesiąca wysokość tego wskaźnika zmniejszyła się o 0,3 punktu procentowego.

Najwyższa stopa bezrobocia występowała w województwach:

warmińsko-mazurskim 28,7% (spadek do marca br. o 0,5 punktu),

lubuskim 25,1% (spadek do marca br. o 0,1 punktu),

zachodniopomorskim 24,7% (spadek do marca br. o 0,3 punktu),

kujawsko-pomorskim 22,2% (spadek do marca br. o 0,2 punktu).

Najniższą stopą bezrobocia charakteryzowały się województwa:

mazowieckie 13,6% (na poziomie marca br.),

małopolskie 14,0% (spadek do marca br. o 0,3 punktu),

podlaskie 15,3% (spadek do marca br. o 0,3 punktu),

wielkopolskie 15,7% (spadek do marca br. o 0,3 punktu).

Poniższe wykresy prezentują zmiany stopy bezrobocia rejestrowanego w Polsce, w latach 1999-2002.

7

3.4. Prezentacja wybranych kategorii bezrobotnych



W kwietniu 2002 r. spadek bezrobocia wystąpił w kategorii osób poprzednio pracujących - o 40,2 tys. osób (1,6%) oraz w kategorii osób dotychczas nie pracujących - o 16,2 tys. (2,1%).

Na zmniejszenie ogólnej liczby bezrobotnych wpłynął w większym stopniu spadek bezrobocia w kategorii osób poprzednio pracujących, przy czym był on prawie dwukrotnie wyższy wśród mężczyzn. Liczba bezrobotnych mężczyzn, którzy pracowali przed zarejestrowaniem się w urzędach pracy spadła w porównaniu do marca o 26,6 tys.( 2,1%), natomiast kobiet o 13,6 tys. (1,1%)

Spośród 126,8 tys. osób poprzednio pracujących, które w kwietniu 2002 r. zgłosiły się do urzędów pracy, jedynie 12,6 tys. (10,0%) zostało zwolnionych w trybie ustawy o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy.

Według stanu w końcu miesiąca w ewidencji urzędów pracy zarejestrowanych było 237,8 tys. osób zwolnionych z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Ich udział w bezrobociu ogółem wyniósł 7,4% (w marcu br. 7,6%).

W kategorii osób dotychczas nie pracujących, do urzędów pracy zgłosiło się 13,8 tys. absolwentów szkół ponadpodstawowych (tj.: o 2,4 tys. mniej niż miesiąc temu). Wyrejestrowano natomiast 27,0 tys. absolwentów, tak więc w tej kategorii odnotowano w kwietniu 2002 r. spadek liczby bezrobotnych o 13,2 tys. osób (dla porównania w marcu 2002 r. liczba absolwentów spadła o 4,1 tys.).

Spośród wyrejestrowanych w kwietniu br. absolwentów szkół ponadpodstawowych, 7,9 tys. (29,1%) podjęło pracę, a 3,0 tys. (11,3%) rozpoczęło szkolenia bądź staże.

Według stanu w końcu kwietnia br. w ewidencji urzędów pracy zarejestrowanych było 171,5 tys. absolwentów szkół ponadpodstawowych, tj. 5,4% ogółu bezrobotnych.
Tabela 2. „Napływ” i „odpływ” absolwentów szkół ponadpodstawowych w marcu i w kwietniu 2002 roku.
Absolwenci

szkół ponadpodstawowych

marzec

kwiecień
tys.



%

tys.


%

zarejestrowani

wyrejestrowani

w tym z powodu :

- podjęcia pracy

- rozpoczęcia: szkolenia

stażu

stan w końcu miesiąca



16,2

20,3
7,6

0,3

3,7


184,7

100,0


100,0
37,4

1,5


18,2

5,7*


13,8

27,0
7,9

0,4

2,6


171,5

100,0


100,0
29,1

1,6


9,7

5,4*


*do liczby bezrobotnych ogółem
Największy odsetek wśród absolwentów stanowią byli uczniowie zasadniczych szkół zawodowych (36,0%) oraz policealnych i średnich szkół zawodowych (35,6%). Nadal wysoki pozostaje odsetek absolwentów szkół wyższych, których udział w stosunku do ogółu zarejestrowanych absolwentów wyniósł 14,9% (w marcu 2002 r. – 14,2%).

Kobiety, w liczbie 1.653,7 tys., stanowiły w końcu kwietnia 2002 r. 51,6% ogółu bezrobotnych. W porównaniu do marca 2002 r. ich liczba spadła o 22,0 tys. (1,3%), wzrósł natomiast (o 0,2 punktu procentowego) udział kobiet w bezrobociu ogółem.

Tempo spadku bezrobocia wśród kobiet było słabsze niż wśród mężczyzn, których liczba na przestrzeni miesiąca spadła o 34,4 tys., tj. o 2,2%.

W kwietniu 2002 r. odnotowano spadek liczby bezrobotnych zamieszkałych na wsi. Liczba osób tej kategorii zmniejszyła się o 33,1 tys. (2,4%), do poziomu 1.337,7 tys. Spadł także o 0,3 punktu procentowego udział bezrobotnych zamieszkałych na wsi w bezrobociu ogółem, kształtując się na poziomie 41,8%.

Liczba bezrobotnych mieszkańców miast spadła w omawianym miesiącu o 23,3 tys. osób (1,2%).
W ewidencji urzędów pracy zanotowano w kwietniu br. niższą niż przed miesiącem liczbę bezrobotnych z prawem do zasiłku – o 26,7 tys. osób. W końcu kwietnia br. bezrobotni posiadający prawo do zasiłku, w liczbie 610,4 tys., stanowili 19,1% ogółu bezrobotnych (w końcu marca br. 19,5%).

3.5. Płynność bezrobocia, podjęcia pracy

W kwietniu 2002r. zarejestrowanych zostało 163,7 tys. bezrobotnych, natomiast wyłączono z ewidencji 220,1 tys. osób.

„Napływ” do bezrobocia był o 1,8 tys. osób wyższy niż miesiąc temu. Wyższy był również „odpływ” – o 40,2 tys. osób.

Z ogółu wyrejestrowanych z ewidencji urzędów pracy bezrobotnych, 108,5 tys. osób (49,3%) podjęło pracę, z tego 99,6 tys. pracę niesubsydiowaną i 8,9 tys. pracę subsydiowaną. Spośród bezrobotnych podejmujących pracę subsydiowaną, 5,6 tys. skierowanych zostało do prac interwencyjnych, 1,7 tys. do robót publicznych, 0,3 tys. otrzymało pożyczki na rozpoczęcie własnej działalności.

W omawianym miesiącu liczba podjęć pracy ogółem była o 18,9 tys. osób wyższa niż w marcu 2002 r. Wzrost ten dotyczył przede wszystkim podjęć pracy niesubsydiowanej - o 17,9 tys. (w tym o 4,0 tys. pracy sezonowej). W odniesieniu natomiast do pracy subsydiowanej (przy wzroście liczby osób wyrejestrowanych z tego tytułu o 1,0 tys.), wyższa była przede wszystkim liczba skierowań do prac interwencyjnych – o 0,8 tys.

Z tytułu nie potwierdzenia gotowości do podjęcia pracy z ewidencji urzędów pracy wyłączonych zostało w kwietniu 2002 r. 80,5 tys. osób, tj. 36,6% ogółu wyrejestrowanych. W porównaniu do sytuacji sprzed miesiąca oznacza to wzrost liczby wyrejestrowań z tego tytułu o 18,0 tys. osób, przy jednoczesnym wzroście udziału procentowego w ogólnej liczbie wyłączeń z ewidencji bezrobotnych o 1,9 punktu procentowego.

W kwietniu 2002 roku liczba bezrobotnych spadła o 56,4 tys. osób, tj. o 1,7%. Kwiecień był drugim (po marcu) miesiącem w bieżącym roku, w którym odnotowano spadek liczby bezrobotnych.

Należy przy tym zaznaczyć, że w porównaniu do poprzedniego miesiąca tempo spadku bezrobocia było ponad 3-krotnie wyższe.

Spadek bezrobocia w większym stopniu dotyczył:

?bezrobotnych mężczyzn - ich liczba w porównaniu do marca zmniejszyła się o 34,4 tys. (2,2%), podczas gdy liczba bezrobotnych kobiet spadła o 22,0 tys. (1,3%),

?bezrobotnych zamieszkałych na wsi - liczba osób tej kategorii spadła o 33,1tys. (2,4%), podczas gdy wśród mieszkańców miast spadek był słabszy i wyniósł 23,3 tys. osób (1,2%).

W dalszym ciągu bezrobocie generowane było przede wszystkim przez osoby, które pracowały przed zarejestrowaniem się w urzędzie pracy. Osoby poprzednio pracujące w liczbie 2.455,6 tys. stanowiły w końcu kwietnia br. 76,7% ogółu bezrobotnych. W kategorii bezrobotnych poprzednio pracujących, jedynie 9,7% (237,8 tys.) zwolnionych zostało w trybie ustawy o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy. W końcu kwietnia br. ich udział w bezrobociu ogółem wyniósł 7,4% (w marcu 2002 r. 7,6%).

Należy jednocześnie podkreślić, że 1431 zakładów pracy zapowiedziało zwolnienie w najbliższym czasie 47,5 tys. osób (w marcu 1205 zakładów, odpowiednio 40,8 tys. osób).

Spadła również (o 0,3 punktu procentowego) stopa bezrobocia, osiągając w końcu kwietnia br. 17,8% ludności aktywnej zawodowo.

Nadal w najtrudniejszym położeniu znajdują się słabo rozwinięte rolniczo rejony Polski północnej i północno-wschodniej, w relatywnie korzystniejszej sytuacji województwa skupiające duże ośrodki aglomeracyjne. Zróżnicowanie w wielkości stopy bezrobocia pomiędzy województwami mierzone ilorazem między najwyższą, a najniższą stopą bezrobocia (odpowiednio woj. warmińsko-mazurskie 28,7% i mazowieckie 13,6%), wyniosło podobnie jak miesiąc temu – 2,1.

Do urzędów pracy zgłosiło się 13,8 tys. absolwentów, tj. o 2,4 tys. mniej niż w marcu br.

W porównaniu do poprzedniego miesiąca wzrósł o 0,7 punktu procentowego odsetek absolwentów szkół wyższych, kształtując się na poziomie 14,9% ogółu zarejestrowanych w urzędach pracy absolwentów szkół ponadpodstawowych.

W kwietniu br. odnotowano wzrost (o 5,8 tys.), w porównaniu do poprzedniego miesiąca, liczby oferowanych przez pracodawców wolnych miejsc pracy.

Mimo niewielkiej poprawy w zakresie oferowania miejsc pracy, liczba pozostających w dyspozycji urzędów pracy ofert była niska i wynosiła zaledwie 44,0 tys.

Za pozytywną przesłankę należy uznać wyższą niż miesiąc temu liczbę wyrejestrowań z tytułu podjęcia pracy (o 18,9 tys. osób), przede wszystkim pracy niesubsydiowanej (o 17,9 tys.), w tym sezonowej (o 4,0 tys.).
4.0. Podsumowanie
Jak wynika z sondażu przeprowadzonego w Polsce przez Profile i SMG/KRC wśród osób poszukujących teraz pracy aż 60 procent nie wierzy, że w ogóle gdzieś się zatrudni.

Badanie wykazało różnicę w ocenie własnych szans na rynku pracy między ludźmi pracującymi a niepracującymi. Pracujący dostrzegają pogorszenie sytuacji na rynku pracy, ale są przekonani, że w ciągu pół roku znaleźliby inną.

Wśród bezrobotnych natomiast aż 60 proc. nie wierzy, że gdziekolwiek znajdzie zatrudnienie. To samospełniająca się przepowiednia - przestrzegają psychologowie pracy. Ktoś, kto szuka zatrudnienia bez wiary w sukces, stawia potencjalnym pracodawcom wygórowane warunki i nie dba podniesienie kwalifikacji i wiedzy - ma rzeczywiście małe szanse na znalezienie pracy.

SPIS TREŚCI

1.STRESZCZENIE KIEROWNICZE

CELE BIZNES PLANU

ANALIZA PROJEKTU

PRZEWIDYWANA WIELKOŚĆ NAKŁADÓW INWESTYCYJNYCH I SPOSOBÓW ICH FINANSOWANIA

2.CHARAKTERYSTYKA PROFILU PRZEDSIĘWZIĘCIA

CHARAKTERYSTYKA PRZEDSIĘWZIĘCIA

DANE PROJEKTU

DANE OGÓLNE

3.OCENA JAKOŚCI KADRY ZARZĄDZAJĄCEJ I PRACOWNIKÓW

KADRA ZARZĄDZAJĄCA

KADRA PRACOWNICZA

PLAN ZATRUDNIENIA

4.ANALIZA STRATEGICZNA

ANALIZA SWOT

ZWIĘKSZENIE ZDOLNOŚCI KONKURENCYJNEJ MOTELU

PLAN KAMPANI REKLAMOWEJ

5.ANALIZA RYNKU NA OFEROWANE USŁUGI

CHARAKTERYSTYKA USŁUG

SEGMENTY RYNKU I ICH CHARAKTERYSTYKA

ANALIZA KONKURENCJI

6.PLAN ROZWOJOWO-INWESTYCYJNY

PLAN REALIZACJI PROJEKTU

KOSZTORYS NAKŁADÓW INWESTYCYJNYCH

7.PLAN FINANSOWY

DOCHODY Z DZIAŁALNOŚCI HOTELARSKIEJ

DOCHODY Z DZIAŁALNOŚCI HOTELARSKIEJ

DOCHODY Z POZOSTAŁEJ DZIAŁALNOŚCI

KOSZTY OPERACYJNE

ZYSKI OPERACYJNE

RACHUNEK WYNIKÓW

PLANOWANE STANY AKTYWÓW I PASYWÓW

8.WSKAŹNIKI

WSKAŹNIK RELACJI KAPITAŁU WŁASNEGO DO PRZYCHODU ZE SPRZEDAŻY

WSKAŹNIK ROTACJI ŚRODKÓW PIENIĘŻNYCH

1. STRESZCZENIE KIEROWNICZE

1.1CELE BIZNES PLANU


Przedmiotem biznes planu jest analiza wykonalności i efektywności projektu inwestycyjnego. Przedstawiony do analizy projekt inwestycyjny polega na wybudowaniu przy międzynarodowej trasie Warszawa-Lublin motelu turystycznego, jako bazy noclegowej i gastronomicznej dla zmotoryzowanych podróżnych.

Celem naszego biznes planu jest analiza możliwości rozwoju firmy wraz z oceną opłacalności przewidywanego projektu inwestycyjnego. Dokument ten ma na celu pomoc w nakreśleniu realnych planów na przyszłość

i skonfrontowaniu ich z rzeczywistością.

Zakres biznes planu obejmuje:

-krótką charakterystykę przedsięwzięcia

-identyfikację projektu i jego opis z punktu widzenia marketingowego

-planowanie finansowe projektu

-parametry opłacalności

-planowanie rachunku przychodów i wydatków.
1.2ANALIZA PROJEKTU
Analizowane przedsięwzięcie inwestycyjne polega na wybudowaniu

i adaptacji na cele hotelowo-gastronomiczne budynku w miejscowości Moszczanka, województwo lubelskie, wraz z zagospodarowaniem przyległego terenu. Motel służył będzie jako miejsce wypoczynku krajowych i zagranicznych podróżnych. Świadczone także będą usługi dodatkowe:

-prowadzenie dyskotek dla turystów i miejscowej ludności

-organizacja seminariów i imprez okolicznościowych.


1.3PRZEWIDYWANA WIELKOŚĆ NAKŁADÓW INWESTYCYNYCH I SPOSOBÓW ICH FINANSOWANIA
Do realizacji przedsięwzięcia potrzebujemy 1800000zł.

Kwota ta przeznaczona będzie głównie na:

- opracowanie dokumentacji

-wybudowanie i wyposażenie motelu

-inwestycje towarzyszące.

Według inwestora kwota ta zostanie poniesiona od końca pierwszego kwartału 2001 roku do końca pierwszego kwartału 2002 roku. Planujemy zaciągnąć kredyt inwestycyjny w wysokości 800000zł, aby sfinansować w części koszt inwestycji. Pozostała część nakładów będzie pokryta środkami własnymi inwestora.

Środki własne inwestora będą wynosiły 1000000zł i będą stanowiły 55% nakładów inwestycyjnych, natomiast kwota pożądanego kredytu wynosi 45% nakładów inwestycyjnych. Roczne oprocentowanie długoterminowego kredytu inwestycyjnego wynosi 30% rocznie. Odsetki od kredytu będą płatne miesięcznie. Raty kredytu będą płatne kwartalnie po okresie karencji. Przewiduje się roczny okres karencji w spłacie rat kredytu.

2. CHARAKTERYSTYKA PROFILU PRZEDSIĘWZIĘCIA

2.1 CHARAKTERYSTYKA PRZEDSIĘWZIĘCIA
Podstawowym celem przedsięwzięcia inwestycyjnego jest wybudowanie przy międzynarodowej trasie Warszawa-Lublin motelu, w którym oferowane będą usługi noclegowe i gastronomiczne. Głównym celem przedsięwzięcia jest zabezpieczenie noclegu i posiłku przejeżdżającym turystom oraz zabezpieczenie miejsc parkingowych dla każdego typu samochodu (włącznie z dużymi ciężarówkami typu TIR). Poza tym miejscowa ludność będzie mogła korzystać z sali bankietowej w celu organizacji przyjęć okolicznościowych (wesela, chrzty) oraz prowadzone będą dyskoteki. Należy już w tym miejscu zwrócić uwagę na fakt, iż 25000 tysięczne pobliskie miasto nie posiada żadnej sali bankietowej. Natomiast w najbliższym motelu nie ma miejsca parkingowego dla samochodów ciężarowych. Najbliższym dużym miastem jest Lublin, ale również tam nie ma odpowiednich miejsc parkingowych dla samochodów ciężarowych. Oferując kompleksową obsługę podróżujących motel będzie wypełniał istniejącą na rynku niszę (lukę). Dodatkowym atutem lokalizacji jest bliskość występowania stacji benzynowej (odległość około 1,5 km).


Yüklə 0,65 Mb.

Dostları ilə paylaş:
1   ...   26   27   28   29   30   31   32   33   ...   52




Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©genderi.org 2022
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə