Vilayət bağçası altıncı cİld



Yüklə 1,01 Mb.
səhifə1/19
tarix26.09.2017
ölçüsü1,01 Mb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   19


Vİlayət bağçası
altıncı cİld
İslam İnqilabının Böyük Rəhbəri Ayətullah Xameneinin

tələbə və müəllimlərə tövsiyələri

Çevirən: İbrahim Mirzə

Gənc, gələcək, amallar və dindarlıq1

Bismillahir-Rəhmanir-Rəhim.


Çox gözəl bir məclisdir. Gənclərin, xüsusən də elm və biliklə məşğul olan gənclərin məclisləri həmişə belə olur. Komplimentsiz deyirəm ki, dostların burada söylədiklərindən doğrudan da həzz aldım. İstər möhtərəm müəllimlərdən, istər tələbələrdən olan dostların sözlərində çox dəyərli fikirlərin olması mənim üçün çox gözəl idi. Deyilənlər düşünülmüş idi və şübhəsiz, Kerman universitetinin yüksək intellektual səviyyəsini göstərir. Dostların çıxışından bəzi məqamları qeyd etdim. Ümidvaram onlardan bəhrələnim və onların əsasında proqramlar hazırlansın.
Tələbə - ölkə gələcəyinin ümidi

İstəyirəm bu məclisdə deyəcəyim sözlər bu bir neçə gündə Kermanın müxtəlif şəhərlərində danışdıqlarımın təkrarı olmasın. Bu gün fikrimcə, sizin vilayətinizə gəlişimin doqquzuncu günudür, bu günə qədər vilayətlərə etdiyim səfərlərin ən uzunudur. Çoxlu sözlər danışılıb və dinlənib. Mən həm göskəmli şəxslərin, həm də xalqın adi kütlələrinin sözlərini dinlədim. Tələbə və universitet mənsubu isə cəmiyyətin seçilmiş təbəqəsidir. Bu, kompliment deyil. Siz ölkənin gələcəyinin ümidisiniz. Əslində, xalqın ürəyinin parçası və onun uzunmüddətli vurğun olduğu sizsiniz. Sizin ölkə məsələlərinə baxışınız geniş olmalıdır. Mən bu barədə bəzi sözlər deyəcəyəm.


Geniş baxış, indiki dövr və gələcək

Tələbə birliklərinin nümayəndəsi olan bu əziz tələbə çox düzgün bir məqama toxundu. O da budur ki, tələbə fəaliyyətlərində və tələbə hərəkatında bugünkü fəaliyyətlərə baxışla gələcək vəzifələrə baxış arasında nisbətə riayət olunmalıdır. Lakin biz ölkə məsələlərinə, ölkənin gələcəyinə, xalqın və ölkənin qarşısında duran problemlərə ümumi baxmasaq, nəinki gələcək vəzifələri təsvir edə bilmərik, hətta indiki fəaliyyətlərdə də karıxma ehtimalı yaranar.


İslam Respublikasının mahiyyəti

İslam Respublikası - yəni xalq quruluşu, köklü prinsiplər, düşüncə azadlığı və ictimai ədalət əsasında qurulmuş bu müstəqil quruluş Allahın İran xalqına bir hədiyyəsidir. Allah-Taala bu hədiyyəni İran xalqına müftə verməmişdir. Nəsillər zəhmət çəkmişlər, sizdən qabaqkı nəsil ağır və çətin zəhmətlərə dözmüşdür. Allah-Taala da söz vermişdir ki, zəhməti mükafatlandıracaq. Mükafat təkcə axirət mükafatı deyil. İndiki həyatda da mükafat verilir. Kim çalışsa, nəticəsini görəcək. İran xalqı çalışdı, Allah-Taala da bu hədiyyəni onlara verdi. Bu elə bir xalq quruluşudur ki, onun təməlləri fəsadla, düzgün yoldan yayınma ilə, əyriliklə və asılılıqla ziddiyyət əsasında qoyulmuşdur. Bu hədiyyəni qorumaq lazımdır. Belə deyil ki, Allah hansısa bir qövmə nemət verdisə, o qövm bu nemətin onlar üçün qalacağına arxayın ola bilər. Siz Həmd surəsində belə oxuyursunuz: "Nemət verdiyin kəslərin yoluna, qəzəbləndiyin və azmışların yoluna yox". Yəni qəzəbləndiklərin və yolunu azanlar da sənin nemət verdiklərindəndir. Belə təsəvvür etmək olmaz ki, Allah bəzilərinə nemət verir, bəzilərini azdırır və qəzəbini göstərir. Xeyr, ayədə göstərilən "qəzəblənmədiyin şəxslər" söz birləşməsi ərəb qrammatikasına əsasən, "nemət verdiyin şəxslər" üçün sifətdir. Allah çox insanlara nemət vermişdir. Nemət verilmişlər iki növdür: Bir dəstəsi öz əməli, pis rəftarı, tənbəlliyi, düzgün yoldan yayınması, yayındırıcı və ötəri həvəslərə üz tutması ilə neməti hədər verir. Bir dəstəsi də öz çalışmaları, fəaliyyətləri və şükür etmələri ilə neməti saxlayan şəxslərdir. Neməti hədər verənlər qəzəbə gələn və yolunu azan şəxslərdir, neməti saxlayanlar isə bunlardan qeyriləri.


İslam Respublikası - Allahın neməti

Allah-Taala həm peyğəmbərlərə, övliyalara, şəhidlərə və salehlərə nemət vermişdir: “Allaha və Peyğəmbərə itaət edənlər (axirətdə) Allahın nemətlər verdiyi peyğəmbərlər, siddiqlər (tamamilə doğru danışanlar), şəhidlər və salehlərlə (yaxşı əməl sahibləriylə) bir yerdə olacaqlar”2, həm də Bəni-İsrailə nemət vermişdir: “Sizə verdiyim nemətləri yada salın!”3. Bəqərə surəsində bu ifadə üç dəfə təkrar olunmuşdur. Allah Bəni-İsrailə də nemət verdi, lakin onlar nemətə küfr etdilər. Allah-Taala Səbə surəsində buyurur: "Onları nankorluqlarına (küfr etdiklərinə) görə belə cəzalandırdıq. Biz heç nankordan başqasına cəzamı verərik?!"4 Allah nemətə küfr edənləri tənbeh edir və cəzalandırır. Buna görə də, neməti qorumaq lazımdır. Peyğəmbərlər, şəhidlər, salehlər və siddiqlər Allahın nemətini qoruyan şəxslərdir. Allahın nemətini saxlamalı, yetişdirməli, təkmilləşdirməli və qüsurlarını aradan qaldırmalısınız. Bu qüsurlar yenə də bizim əməlimizdən irəli gəlir. Bu siz gənclərin, xüsusən də tələbə gənclərin öhdəsinə düşən böyük bir işdir. Siz gələcəyin ümidlərisiniz. İnsan gələcəyin üfüqündə sizləri görür. Gələcəkdə ölkənin idarəçiləri, qərar verənləri sizlərsiniz. Bu ölkəni həm fəxr və yüksəlişin zirvəsinə çatdıra bilərsiniz, - necə ki, İslam Respublikası quruluşunun arzusu budur - həm də Allah eləməmiş, qazanılmış neməti itirə bilərsiniz. Odur ki, uzaq üfüqlərə baxın, görün nə etmək lazımdır və sizin qarşınızda olan maneələr hansılardır.

Mən siz əzizlərin vaxtınıza və hövsələnizə uyğun olaraq ölkənin ümumi məsələlərindən bir neçəsinə toxunacağam. Düzdür, bunların hamısı indi mövcud olan məsələlərdir. Lakin bu məsələlərin təhlili sayəsində gələcəyə sarı uzanan xətti tapmaq, nə etməli və nə etməməli olduğumuzu müəyyənləşdirmək olar.

Birinci məsələ gənclərin fəaliyyətlərinə istiqamət verəcək bir siyasi amal formalaşdırmaqdır. Çünki amal olmadan nə düzgün yaşamaq olar, nə də insanın fəaliyyətinin nizam-intizamlı olması mümkündür. İnsanın qarşısında ona istiqamət verən amal, aydın xətt və aşkar üfüq olmalıdır. Bu amal nədir?


Gəncin amalçılığı

Bizim indiki müsəlman İranımızda gəncin arzuları ev, ailə və iş əldə etməklə məhdudlaşmır. Bəlkə də başqa yerlərdə də belədir. Mən elmi baxımdan fikir yürüdə bilmərəm, lakin təcrübə əsasında və yaxından tanıdığıma görə bilirəm ki, bizim indiki gəncimiz belədir. Məişət məsələləri bir gəncin bütün arzularını təşkil etmir. Düzdür, bunlar bir gəncin ehtiyaclarıdır və onların təmin olunmasını istəyir, lakin bunların arxasında daha böyük arzular durur. Onların bir hissəsi gənclik xarakterinə aiddir - amalçılıq da oradadır. Bir hissəsi isə İslam Respublikası quruluşunun xalq üçün və bizim gələcəyimiz üçün təsvir etdiyi arzulara aiddir; bəziləri bəlkə də indiyədək təcrübə ilə əldə etdiyimiz nailiyyətlərə görədir, bəziləri də mövcud olan uğursuzluqlardan ötrüdür. Bizim gəncimiz cəmiyyətdə ayrıseçkilik görəndə onun qəlbində ictimai ədalət arzusu baş qaldırır. Bizim gəncimiz quruluşun bəzi orqanlarında fəsad müşahidə edəndə onun daxilində fəsadla mübarizə və fəsadın kökünü kəsmək amalı formalaşır, onu hərəkətə vadar edir. Bu baxımdan, bizim İslam İranımızın gənclərində amalçılıq və kamillik axtarışı hissi mövcuddur.


İranlı gəncin tələbləri

Gənc nə istəyir? Bizim gəncimiz istəyir ki, onun evi olan bu ölkədə yoxsulluq, gerilik və bədbəxtlik olmasın, təhlükəsizlik, başucalığı və şöhrət olsun, həyata səmimiyyət, məhəbbət və aydınlıq hakim olsun, işə, fəaliyyətə və inkişafa şərait olsun, faydasızlıq hissi keçirməsin, hər bir insanın qəlbində mövcud olan mənəvi və uca məqsədi təmin edə bilsin.


Gözəl həyat

Dediyim bu məsələlər ümumi olaraq, Quran terminində gözəl həyat adlanır: "Xoş həyat nəsib edəcəyik". Gözəl həyat odur ki, yaşayış maddi iş tərzini və fiziki ehtiyacları, eləcə də elmi, praktik və mənəvi ehtiyacları təmin etsin. Bu şərafətli ayəyə qayıdacağam.


Gənclərin amalçılığa baxışları

Reallığa baxdıqda, gənclərlə rastlaşdıqda və verilən məlumatları müşahidə etdikdə görürük ki, bizim gənclərimizdə amalçılıq hissi olsa da, hamısı belə deyil və eyni cür fikirləşmir; bəziləri unutmuşlar, başları gündəlik işlərə qarışıb, bir amalın mövcud olduğunu da xatırlamırlar. Siz belə gənclər görmüsünüz. Mən də qoca olsam da, belə gəncləri tanıyıram və görmüşəm; təkcə televizorda yox, realda da görmüşəm. Bəziləri də nigaranlığı olanlar, lakin məyus, qəmgin və ümidsizliyə uğrayanlardır. Baxışları bədbindir, deyirlər ki, bir iş görmək olmaz. Buna görə gözəl həyatın xeyrindən keçirlər. Bunlar da nigaranlıqlarının olmasına və xəbərsiz olmamalarına rəğmən, sonucda məsələdən uzaq qalır və gündəlik işlər tələsinə düşürlər. Siz belələrini də görmüsünüz, mən də görmüşəm. Siz bilirsiniz ki, mənim iştirak etidiyim belə məclislər çox olur. Mən tələbə və gənclərlə olan bu məclislərdə bəzən ümidsizliyin, bədbinliyin və mənfi baxışın əlamətlərini görürəm: “nə faydası var?!”; “olmur, faydasızdır”. Əlbəttə, bəzilərində bu hiss yüngül formadadır, bəzilərində isə dərin və dəyişdirmək çətindir.

Bəziləri inkişafı, tərəqqini, rəqabəti, azadfikirliliyi və bu kimi məsələləri istəyirlər, amma yolunu Qərb nümunələrini mütləq şəkildə yamsılamaqda axtarırlar. Belə düşünürlər ki, bizdən qabaq gedənlərin yolu ilə getməlidirlər. Bu yolu gedənlər kimlərdir? Hələlik bugünkü dünyada olan azlıq - yəni Qərb ölkələri, Avropa, Amerika Birləşmiş Ştatları və digər inkişaf etmiş ölkələr. Mən sonra qayıdıb bu hissəni daha artıq izah edəcəyəm.

Bəziləri də özünü özündə axtaran şəxslərdir. Bunlar düşünürlər ki, İran xalqında və bir ayıq gəncdə olan düşüncə, məlumat və proqramlarda o örnəyə çatmaq üçün kifayət qədər yol mövcuddur. Bunlar da az deyillər. Mən belələri ilə də çox rastlaşmış və tanış olmuşam. Amalçılıq sahəsində qeyd etdiyim müxtəlif baxışlar mövcuddur.


Qərb təcrübəsinin məhsulları

İlk iki qrupdan keçirik. Çıxış yolunu Qərbi mütləq şəkildə yamsılamaqda görən üçüncü qrupun fikri diqqətəlayiqdir. Siz gənclər bu sahədə doğrudan da düşünməli və işləməlisiniz. Mən bir cümlədə sizə deyim ki, Qərb təcrübəsi uğursuz bir təcrübədir. İctimai quruluşlarda Qərb təcrübəsinin məhsulunun biri faşizmdir, biri kommunizimdir, biri də liberalizm; yəni dünyanın bugünkü cilovsuz və özbaşına hakimiyyəti, nümunəsi Amerika, gözünün işığı və əzizi də İsrail olan bir hakimiyyət. Təxminən son 150 il ərzində, yəni Qərb ziyalılığının işə girişməsindən sonra baş verən bütün cinayətlər Qərb təcrübəsinin məhsuludur. Onun bir növü xalqların özləri istəmədən onlara milyonlarla insan ölüsü verən iki dünya müharibəsidir. Avropada, Fransada və digər ölkələrdə siyasi qruplar alovlu məqalələrlə, pafoslu çıxışlarla və müxtəlif toplantılarla nə qədər çalışdılar ki, Birinci Dünya Müharibəsinin qarşısını alsınlar, amma olmadı ki olmadı. Birinci Dünya Müharibəsindən təxminən 90 il ötdükdən sonra biz onun başqa bir nümunəsini ABŞ-ın İraqa hücumunda gördük. Gördünüz ki, dünyada nə qədər nümayişlər keçirildi. Gördünüz ki, Avropa xalqları milyonluq mitnqlər etdilər. Bunlar qəzetlərdə çap olundu, televiziyada yayımlandı. Avropa ölkələrində ABŞ və İngiltərənin İraqa hücumunun qarşısını almaq üçün milyonluq mitinqlər keçirildi, amma olmadı. Bütün bu müddət boyunca bəzi qruplar tərəfindən görülən ixlaslı fəaliyyətlərin hamısı hədər getdi. Onlar ixlaslı, lakin səhv idi, yanlış təməl üzərində qurulmuşdu. Bu barədə danışacağam.


Romanda Qərb marksiziminin uğursuz təcrübəsi

Bir neçə il bundan qabaq güclü bir fransız yazıçının “Tibo ailəsi” adlı bir romanını oxudum. Düzdür, yazıçı məşhur deyil, amma roman çox güclüdür. Böyük romanların nəşr olunduğu Fransa, Rusiya və digər ölkələrin böyük və güclü romanları adətən, real hadisələrin məharətli təsvirindən ibarətdir. Siz Balzakın, Viktor Hüqonun, yaxud rus yazıçılarının kitablarına baxın. Bunlar cəmiyyətdə baş verən hadisələrin məharətli təsviridir. Bu kitab da elədir. Orada göstərilir ki, Fransanın, Almaniyanın, Avstriyanın və İsveçrənin solçu və sosialist qrupları - onlar müharibənin başlanacağını duyurdular - Birinci Dünya Müharibəsinin qarşısını almaq üçün nə qədər çalışdılar, amma bacarmadılar və bütün zəhmətlər hədər getdi. Onlar bir sosialist hakimiyyəti qurmaq üçün çalışırdılar. Bir müddətdən sonra bu hakimiyyət çar Rusiyasında yarandı. O da Qərb hərəkəti üçün daha bir uğursuz təcrübə oldu. Sovetlər də qərblilərin təcrübəsidir, Şərqə aid deyil. Düzdür, blok təsnifatında Şərq və Qərb deyirdilər, amma o da Avropaya aiddir, avropalıların düşüncələrindən, Marks və Engelsin təfəkküründən qaynaqlanırdı. Bu da uğursuz təcrübədir.


Qərb və müstəmləkəçilik

Qərb təcrübəsinin bəşərin idarəsində və insan xoşbəxtliyinin təmin edilməsində uğursuzluqlarının daha bir nümunəsi müstəmləkəçilik məsələsidir. Siz görün müstəmləkəçilik məsələsi dünyanın başına nə oyun aşdı. Əgər siz Afrikaya səfər etsəniz, müstəmləkəçiliyin bariz nümunəsini orada görərsiniz. Afrika elə bir qitədir ki, orada həm insan istedadı var, həm də qəribə təbii istedad. Avropalılar oraya gedib qətl və qarətlərlə xalqın məlumatsızlığından istifadə etdilər. Hətta bu ölkələrin azad edəni kimi orada öz heykəllərini də ucaltdılar. Bunun bir nümunəsi Zimbabve idi. Mən oraya gedəndə Zimbabvenin görməli yerlərindən olan bir meşənin ortasında bir heykəl gördüm. Dedim bu kimdir? Dedilər ilk dəfə Zimbabveni fəth etmiş və ingilislərə vermiş ingiltərəli bir generalın heykəlidir. Onun adı Rodez, yaxud Rodz idi. Zimbabve ölkəsi uzun illər ona görə Rodeziya adlanırdı. Sizin yadınızda deyil, inqilabdan qabaq bizim gənclik dövrümüzdə Zimbabvenin adını dəyişib Rodeziya qoydular. Gəlib ölkəni tutdular, sərvətini mənimsədilər, insanları aşağıladılar, kölə etdilər, xalqın başına onlarla bəla gətirdilər, axırda da ölkəyə öz adlarını qoydular. Yəni bu ölkə bizimkdir. Hindistan başqa bir nümunədir. Əgər siz mənim təxminən 35 il əvvəl tərcümə etdiyim “Hindistan azadlıq hərəkatı” kitabını oxusanız, Hindistan yarımadasında nə baş verdiyini bilərsiniz. Bu baxımdan, müstəmləkəçilik məsələsi də Qərbin bir təcrübəsidir.


Qərb ideologiyalarının hədiyyəsi

Başqa bir nümunə faşizmdir. Ola bilsin, yəhudilərin iddia etdikləri insan yandıran sobalar yalan olsun, amma Hitlerin cinayətləri yalan deyil. Faşizm Qərb təcrübəsinin bir nümunəsidir. Kommunizmin icbari əmək düşərgələri, Sibirə sürgün və digər məsələlər də bu qəbildəndir. Liberalizimi də siz bu gün müşahidə etməkdəsiniz: Əbu Qüreyb, Quantanamo və digər həbsxanalar. Mən bir məlumatda oxudum ki, amerikalıların dünyada Əbu Qüreyb və Quantanamoya oxşar onlarla həbsxanası var, amma heç kəs onlardan xəbərdar deyil və ifşa olunmasına icazə vermirlər. Amerikalıların Əfqanıstanda həbsxanası var və Allah bilir, daha haralarda var. Bunu etimadlı məlumatlarda oxumuşuq, amerikalılar da inkar etməyiblər. Onillər boyu ölkələrə hakim olan yeni və bu gün hakim olan postmodern müstəmləkəçilik, müxtəlif ölkələrə qarşı qürurlu, zalımcasına layihələr bu cinayətlərə nümunələrdir.


Qərb təcrübəsinin məhsulları

Qərb təcrübəsinin məhusllarına başqa bir nümunə atom və kimyəvi silahların istehsalıdır. Qərb təcrübəsi uğursuz bir təcrübə idi; həm bəşəriyyət üçün uğursuz idi, həm də öz xalqları üçün.

Belə düşünməyin ki, Avropa və ABŞ başqa ölkələrə bədbəxtlik gətirdi, amma öz xalqlarını xoşbəxt etdi. Belə deyil.
Qərb sivilizasiyasının məntiqi

Düzdür, onlar dünyanı birinci və ikinci dərəcəli insanlara bölürlər. Onlar düşünürlər ki, özlərinin ifadəsi ilə desək, ağ, yəni avropalı insan birinci dərəcəli insandır, digər insanlar isə ikinci dərəcəli. Əgər ikinci dərəcəli insana birinci dərəcəli insanın xeyrinə hər hansı cəfa edilsə, Qərb sivilizasiyasına və Qərb təcrübəsinə hakim olan mədəniyyət məntiqi baxımından problem sayılmır. Lakin bunlar hətta öz xalqları üçün də faydalı olmayıblar.


Xoşbəxtlik və Qərb

Bu gün Amerikada və Qərb ölkələrində elm, sərvət, hərbi qüvvə və hər şey mövcuddur, xoşbəxtlikdən başqa. Orada xoşbəxtlik yoxdur, ailə məhv olmuşdur, cinayətin, qətllərin və müxtəlif fəsadların statistikası dəhşətlidir, təhlükəsizlik, dinclik hissi yoxdur. Buna görə də, müxtəlif nihilist cərəyanlar Avropada yaranmışdır. Bizim gənclik dövrümüzdə hipilər vardı. İndi də bunların müxtəlif qisimləri mövcuddur. Siz adlarını eşitmiş, oxumuş və ya filmlərini görmüsünüz.


Qərbdə ədalət və demokratiya

Qərbdə sözün həqiqi mənasında ədalət və demokratiya mövcud deyil. Fikir ayrılığı budur ki, İraqa hücum edək, yoxsa etməyək. İngiltərənin Fəhlə partiyası hücum etməyi düşünür, Mühafizəkar partiyası isə deyir ki, yox, hücum etməyək. Fransada filan cənab düşünür ki, İsraillə belə rəftar edək, başqası düşünür ki, xeyr, elə rəftar edək. Avstriyada və digər yerlərdə də belədir. Fikir ayrılığı bunda deyil ki, o ölkələrin qəbul etdiyi prinsiplərə irad tutulsun, yaxud irad tutan adam seçkilərə və təbliğata qoşula bilsin, yaxun ona diqqət göstərilsin. Belə deyil. ABŞ-ın qabaqkı prezident seçkilərində oranın iki məşhur partiyasından olmayan bir şəxs səhnəyə çıxdı. Çox sərvətli idi, çoxlu pul da xərclədi, amma ilk mərhələyə belə çıxmağa qoymadılar. Müxtəlif üsullarla səhnədən çıxardılar.


Qərbdə söz və düşüncə azadlığı

Orada informasiya vasitələri azaddır, amma kimlərindir? Media böyük oliqarxlarındır. ABŞ-da media azadlığının mənası nəhəng kapital sahiblərinin danışmaq azadlığıdır. Əsas mətbuat onlara məxsusdur. Ən mühüm mətbəə və nəşriyyatlar oliqarxlarınkıdır. İndiki vəzifəli şəxslərin biri casus yuvasının tutulması barədə ingilis dilində bir kitab yazmışdı. Özü mənə deyirdi ki, ABŞ-da hansı nəşriyyata müraciət etdiksə, kitabı çap etmədi. Çünki əsas nəşriyyatlar iri kapital mərkəzlərinə bağlıdır. Buna görə məcbur olub Kanadaya getdik. Orada bu kitabı çap etdirmək üçün güclə bir nəşriyyat tapdıq. Həmin nəşriyyat da sonradan zəng vurub deyirmiş ki, bu kitabın çapını qəbul edəndən mənə təhdidli zənglər edir və ölümlə hədələyirlər. Orada şüar verdikləri kimi həqiqi söz və seçim azadlığı yoxdur.


Xoşbəxtlik üçün casusluq

İki il qabaq bütün media yazdı ki, ABŞ-da yüksək rütbəli bir təhlükəsizlik məmurunun keçmiş Sovetlərin casusu olduğu məlum olmuşdur. Sonra da indiki Rusiya üçün casusluq edirmiş. Tutub, onunla söhbət etdilər. Mən bu müsahibəni ABŞ jurnallarının birində gördüm; ya Taym idi, ya Nyus-vik. Ondan soruşdular ki, sən yüksək rütbəli təhlükəsizlik məmuru idin, nə üçün əcnəbilər üçün casusluq edirdin? Dedi ki, mən kiçik bir villa tikmək və asudə həyat qurmaq arzusunda idim. Bu arzu mənim üçün bu yolla mümkün idi. Bu, yüksək rütbəli bir məmurun yaşayışıdır. Kiçik bir villadan ötrü casusluq etməyə məcburdur; özü də belə bir həssas və təhlükəli postda.


ABŞ-da ailə

Orada gecə-gündüz işləməl, ailələr mehriban və duyğulu ailə görüşlərindən məhrum olmalıdırlar. ABŞ mediasında yazmışdılar ki, ABŞ ailələrinin çoxu evdə bir-birilərini görə bilmədiklərindən müəyyən bir saatda evdən bayırda görüş təyin etməyə və misal üçün, bir stəkan çay içməyə məcburdurlar. Sonra da xanım, yaxud kişi tez-tez saatına baxır ki, ikinci iş vaxtından keçməsin. Ailə belə bir formaya düşüb. Bu, xoşbəxtlikdirmi?!


Qərb və dinin həyat sistemindən çıxarılması

Qərb renessans dövründə elmi, siyasəti və həyat tərzini dindən ayıranda, dinlərin insanlara vəd etdiyi cənnətin yerinə dünyada onlar üçün cənnət düzəltmək istəyirdi. Həmin cənnət bu gün cəhənnəmə çevrilmişdir. Özləri də bunu deyirlər. Bir gün bunlar dinə qarşı çıxdılar. Əlbəttə, Avropa ziyalılığının qarşı çıxdığı din bəşər həyatına layiq din deyildi, xurafatla dolu bir din idi, bir elmi kəşfinə görə Qalileyi edama məhkum edən, başqa birisini işgəncə altında öldürən din idi; həqiqi məsihilik yox, təhrif olunmuş məsihilik dini. Onun ayrılmasının eybi yoxdur, mənəviyyatın və əxlaqın elmdən, siyasətdən, həyat sistemindən, fərdi və ictimai münasibətlərdən ayrılmasının eybi var. Elm və ağlı mütləq etdilər, dedilər ki, din kənara çəkilsin, elm və ağıl gəlsin. 19 və 20-ci əsrlər belə ötdü. Təxminən 40-50 ildir ki, ağla da irad bildirirlər, uca səslə ağlın qəti nəticələrini inkar edirlər, bütün prinsiplərdə - əxlaqi, əqli və hətta elmi prinsiplərdə şəkkaklığa (skeptisizmə) və nisbiliyə çəkilmişlər. Bu kiminsə yamsılamalı olduğu bir təcrübə deyil. Qərbin getdiyi, lakin mənzilə çatmadığı yolu izləmək səhvdir.


Qərbpərəst ziyalılar

Qərb həyatı darvazası İranın üzünə açılanda - orada inkişaf, elm, maşın vardı, iranlıların isə heç bir şeyi yox idi - ozamankı siyasətçi, mütəfəkkir və görkəmli şəxsiyyətlərimiz o inkişafları görəndə Əmir Kəbirin Nasirəddin şahın dövründə çalışdığı işi görmək fikrinə düşmədilər, Əmir Kəbirdən 60-70 il sonra Məşrutə dövründə birisi peyda olub dedi ki, İranın xilası fiziki, psixi, zahiri və daxili cəhətdən qərbləşməkdədir. Geri qalmaların əvəzini çıxmaq üçün daxilə müraciət edib öz gövhərini axtarmaq, özünü özündə tapmaq yerinə, gedib özlərini Avropanın keçilmiş yolunda tapmaq istədilər. Onlar bu səhvi etdilər, sonra da ingiltərəlilərin vasitəsilə Pəhləvi rejimi iş başına gəldi. Ondan sonra amerikalılar ingilislərin yerini tutdular. ABŞ və İngiltərə üçün ən yaxşı seçim Rza xan və Məhəmmədrza idi. Çünki Qərb həmin planların, həmin mədəniyyətin, asılılığın, geriliyin və daxili istedadların üstünü örtmək işinin ölkədə zahirən iranlı olan şəxslərin əli ilə icra olunmasını istəyirdi. Bu gün bizim gəncimizin həmin yolu keçmək istəməsi səhvdir. O yol səhv yoldur.


Elmsevərlik

Biz elmi hər kəsdən öyrənərik, eybi yoxdur. İslam bizə deyib ki, hətta Çində olsa belə elmi öyrənin.5 O zamanın Çini qədim və mütərəqqi bir sivilizasiyanın varisi idi. Yolu uzun idi, İslam haqqında heç bir şey də eşitməmişdilər. Eyni zamanda Peyğəmbər buyurdu ki, elmi, biliyi, təcrübəni, texnologiyanı öyrənmək üçün haraya lazım olsa, gedin; yəni alimin şagirdi olun, alimin qarşısında ədəblə diz qatlayın və ondan öyrənin.


Daimi şagird olmağın eybi

Mən bir dəfə başqa bir tələbə toplantısında dedim ki, elmi qərblilərdən, avropalılardan öyrənməyi eyib bilmirik, amma həmişə şagird qalmağı eyib bilirik. Şagirdlik edirik ki, öz istedadlarımızı yetişdirək və daxildən yaradaq. Biz bir hovuz kimi olmaq istəmirik ki, bizə su töksünlər, istədikləri vaxt da suyu çəksinlər, yaxud suyun əldə edilməsinə icazə verməsinlər, yaxud bu hovuza hər bir çirkli suyu töksünlər. Biz çağlar bulaq kimi olmaq istəyirik: özümüz çağlayaq, istedadlarımız işə salaq.


İranlı istedadı

Mən hər bir sahədə bu istedadların işlədilməsini mümkün bilirəm. Xalq təkcə atom enerjisinin inkişafı haqda məlumatlıdır və bu sahədə nə baş verdiyini bilir. Başqa bir nümunəsi xaricilərin heyrətinə səbəb olan kök hüceyrələr məsələsidir. Digər nümunələr də çoxdur.


İnqilabdan qabaq xalqın təhqiri

Mən dünən Sərçeşmə misi kompleksinə baxmaq üçün oraya getmişdim. Bir gün oranı ingilislər, sonra da amerikalılar idarə etmək istəyirdilər. Bir neçə il işlədilər, plan hazırladılar, amma açılmadı. İnqilab qələbə çalanda bizim mühəndislərimiz gəlib onu açdılar, məhsul əldə etdilər və yaxşı işlər gördülər. Təxminən 2000-ci ildən indiyə qədər bizim mühəndislərimiz genişləndirmə layihəsinə başlayıblar və indi də genişləndirirlər. Bu iş hökumətin vasitəsilə görülən ən yaxşı və ən təmiz işlərdəndir. O zaman xaricilər qazanc götürür, istifadə edir və yaxud milli maraqları tapdayırdılarsa, bunların hamısı bir tərəfə, xalqı da təhqir edirdilər. Bu təhqir onların hamısından ağırdır. Bir xalq otursun, xaricdən bir qrup gəlib ona desin ki, sən bacarmırsan, kənara çəkil, biz sənin üçün düzəldək. Onu kənara itələsinlər, hətta təcrübələrini öyrənməyə də qoymasınlar. Özləri gəlib bu daxili sərvəti çıxarsınlar, ona bir şey versinlər, əsas qazancı isə özləri aparsınlar. Bu iş neftdə, misdə, dəmirdə, müxtəlif tikintilərdə, bənd, elevator tikməkdə, müxtəlif universitet və elm sahələrində baş verdi.

Cənab Xatəmi atom enerji mərkəzinə baxmaq üçün Kaşana getmişdi. Gələndə heyrətlənmişdi, deyirdi ki, orada çalışanların hamısı mütəxəssis və alim gənclərdir.

Dünən Sərçeşmə misi kompleksində, ali tədqiqat işlərinin məhsullarına baxmağım üçün kiçik bir sərgi düzəltmişdilər. Dedim bunu hansı orqanın köməyi ilə hazırlamısınız? Dedilər universitetin köməyi ilə. Bu əziz xanım qız sənaye və universitetin əlaqəsinə toxundu. Bu mənim bir neçə ildir maraqlandığım məsələ və Allahın lütfü ilə böyük həddə həyata keçmiş şüarlardandır. Dedim hansı universitet? Tehran Universitetinin, Şərif Sənaye Universitetinin, Kermanın Şəhid Bahünər Universitetinin və ölkənin digər universitetlərinin tələbələrinin bu mövzularda yazdığı magistratura və zənnimcə, doktorantura dissertasiyalarından istifadə etmiş, onları stolun üstünə düzmüşdülər.

Bizim gənclərimiz çağlamaqdadırlar. Bizim sənayemiz, mədənimiz və əkinçiliyimiz bu daxili istedadlara güvənə bilər. Təbii istedadlarımız da maşallah, çoxdur. Bütün Kerman yeraltı sərvətlər baxımından bizim ölkəmizdə və bəzi cəhətlərdən Orta Şərqdə müstəsna bir bölgədir.
Biz bacarırıq!”

Biz nə üçün başqalarının yolunu getməliyik?! Nə üçün özümüzdən xəbərsiz olmalıyıq?! Biz bacarırıq. Biz inkişaf etmişik. Bunun bir nümunəsi bizim universitetimizdir. İnqilabdan qabaq mərhum Əfzəlipur adlı bir xeyriyyəçi kişi vardı. Mən ona hörmətimi bildirmək istəyirəm. Eşitmişəm ona kömək etmiş həyat yoldaşı sağdır. Buradan onu salamlayıram. O mərhum öz vəsaiti hesabına kiçik bir ali təhsil mərkəzi açmışdı. Bir gün bu vilayətdə üç mindən az tələbə təhsil alırdı, amma bu gün Kermanın yetmiş minə yaxın tələbəsi var. Ölkə əhalisi iki dəfə artıb. Çox gözəl, üç min tələbə də altı min olmalı idi. Lakin bu vilayətimizdə yetmiş min tələbə var. Bu, inkişaf və irəliləyişdir.


Quruculuqda inkişaf

Bizim yollarımızı başqaları düzəldir, bəndlərmizi başqaları tikirdilər. Tağut dövründə tikilmiş 8-9 bəndin hamısını əcnəbilər tikiblər. Dez bəndini tikmək üçün üç-dörd Avropa ölkəsi və Kanada əməkdaşlıq etmişdilər. Karun-3 bəndi ümumi tikiliş baxımından Dez bəndinə bənzəyir. Betondur və su tutumları eynidir. Bu fərqlə ki, bizim uşaqlarımızın tikdiyi Karun-3 bəndinin elektrik istehsalının həcmi Dez bəndinin həcmindən dörd dəfə artıqdır. Bu bənddə işlənmiş betonun, dəmirin, həmçinin qazılmış daşın həcmi Dez bəndinə işlənəndən bəzən 10-20 və 30 dəfə artıqdır. Səbəbi də budur ki, onlar bənd tikmək üçün asan yerləri seçmişdilər.


Amerikalıların icazəsi

Bu stansiyanın istifadə hüququ bir Kanada şirkətinə məxsus idi. Bir iranlı iş adamı çalışır, zəhmət çəkir, yəqin ki, sövdələşir, rüşvət verir və nəhayət, Dez bəndi stansiyasını işlətmək hüququnu almağa nail olur. 2-3 ildən sonra iranlılar Dez bəndinin elektrik istehsalını iki dəfə artırmaq istəyirlər. Gərək xaricilər gələydi; daxildə heç kimə etimad etmirdilər və heç kim də bu işi görə bilmirdi. Buna görə amerikalıları dəvət etdilər ki, gəlib Dez stansiyasının elektrik istehsalını iki dəfə artırsın. Amerikalılar orada iranlıların işlədiyini gördükdə dedilər ki, biz gəlmirik. Şərtimiz budur ki, iranlılar tamamilə işdən əl çəksinlər və Kanada şirkəti yenidən işə başlasın. Hakimiyyət də bunu etdi, iranlını və bütün adamlarını çıxartdı. Kanada şirkəti yenidən gəldi və bənddən istifadə hüququnu aldı. Sonra amerikalılar lütf göstərib, alicənablıq etdilər və təşrif buyurub stansiyanın tutumunu iki dəfə artırdılar.


İranlının quruculuq istedadı

Karun-3 bəndini isə yerli gənc və mühəndislər düzəltmişlər. Suyun həcmi eyni, elektrik həcmi isə dörd dəfə artıqdır. Özləri layihəsini hazırlamış, özləri düzəltmişlər, özləri də istifadə edirlər. Bu yaxşıdır, yoxsa o?! ABŞ, Avropa, Kanada və digərləri xalqımız və ölkəmiz üçün o vəziyyəti istəyirlər. Onlar istəmirlər ki, bizdə elm daxildən çağlasın, çiçəklənsin və inkişaf etsin. Onlar azadlıq və demokratiyanın təkcə adını çəkirlər.


Pəhləvi diktaturasından bir xatirə

Mən sizə bir xatirə danışım. Siz o zaman yox idiniz. Bəzi şəxslər var idilər və repressiyanın nə olduğunu bilirlər. Ümumiyyətlə, təsəvvüredilməzdir. 1963-cü ildə məni Qızıl qala həbsxanasına apardılar. O zaman bir neçə tehranlı gənci də gətirdilər. Mən kameranın qapısının arxasından danışıqlarını eşitdim. Bildim ki, bunları yeni tutublar. Bir qədər sevindim ki, istintaq bitəndən sonra təkadamlı kamerada da rahatlıq yaranar, bunlarla təmasda olaram, danışarıq, hər halda, bir həmsöhbət taparıq. Gecə oldu, onları bir-bir çağırıb apardılar. Bir saat sonra mən kamerada şam və işa namazlarını qılmağa başladım. Namazdan sonra bir nəfər kamera qapısındakı bacanı açıb dedi: "Hacıağa, biz qayıtdıq". Gördüm ki, həmin tehranlıların biridir. Dedim qapını aç, gəl içəri. Qapını açdı və kameraya girdi. Dedim nə üçün tez qayıtdın? Bəlli oldu ki, onları mərhum Şəhid Bahünərin çıxışını dinləyərkən tutmuşdular. Şəhid Bahünər 1963-cü ilin ramazan ayında Tehranın Came məscidinin şəbistanında çıxış edərkən SAVAK məmurları hücum edib bir qrupu tuturlar. Bu beş-altı nəfər də orada tutulur. O zaman Şəhid Bahünərin özünü də tutub Qızıl qala həbsxanasına aparmışdılar. Bu adamları dindirir və görürlər ki, yox, bunlar mühüm adamlar deyillər və ciddi fəaliyyətləri yoxdur. Ona görə də onları buraxırlar. Ciblərini axtaranda geri qaytardıqları bu şəxsdən bir təqvim tapırlar. Təqvimin bir səhifəsində pis xətlə, səhv formada və avamcasına bir beyt şeir yazılmışdı:

Gənc və qoca! Hamınız deyin:

“Allahın lənəti olsun böyük Rza şaha!”

O nə şüar vermişdi, nə bu şeiri çap etdirmişdi, nə onu bir yerdə danışmışdı. Təkcə cib təqviminə bu avam şeiri yazmışdı. Buna görə onu altı ay həbsə məhkum etdilər.
SAVAK və Quran

Söhbət bundan getmirdi ki, kimsə haradasa şüar versin, danışsın, yaxud bir tribunada fikir bildirsin. Mən 1971-ci ildə Məşhəddə tələbələrə təfsir dərsi deyirdim. Bəqərə surəsinin əvvəllərini, Bəni-İsrail hadisələrini təfsir edirdim. Məni SAVAK-a çağırıb dedilər ki, siz nə üçün Bəni-İsrail barədə danışırsınız? Dedim bu, Quran ayəsidir. Mən Quran ayəsini izah və təfsir edirəm. Dedilər yox, bu, İsrailə qarşı təhqirdir. Bəni-İsrail ayələrini təfsir etdiyimə görə və orada İsrail adı çəkildiyindən, mənim təfsir dərsimi tətil etdilər. O zaman repressiya dəhşətli idi, lakin tağut rejimi nə ABŞ, nə Fransa, nə də başqa bir dövlət tərəfindən əsla azadlıq və demokratiyaya qarşı çıxmaqda ittiham olunmadı.


Formal seçkilər

O zaman seçkilər keçirilirdi, amma xalq əsla bilmirdi ki, kim gəldi, kim getdi, kim seçildi. Bir seçki qutusu düzəldir və özlərinin istədiyi, sarayın təsdiq etdiyi bir deputatın adını qutudan çıxarırdılar. Bu işlə səsvermənin oyuncaq formasını nümayiş etdirirdilər. Regionumuzun bəzi ölkələrində bu gün də belədir. Onlara əsla etiraz bildirmirlər. Lakin 26 il ərzində təxminən 25 seçki keçirmiş İslam İranını yenə də ittiham edirlər ki, demokratiya yoxdur, burada hər şey təyinat əsasındadır və seçki keçirilmir. Bütün deyilənlərə əsasən, birinci məsələ budur ki, Qərb təcrübəsi işə yaramır.


İranlı gəncin amalının inkişafı və sağlamlığı

Bizim gəncin amalçılığı bu xüsusiyyətlərə malik olan bir gələcəyi təsvir etməkdən ibarətdir. Biz elə bir dövlət və ölkə istəyirik ki, inkişafı, siyasi gücü olsun, xalqı alim, ayıq və fəal olsun, qəflət içində və yuxuda olmasın, ölkə ədalətli, fəsaddan uzaq olsun, ona aristokrat təbəqəsinin - istər ənənəvi aristokratların, istərsə də adı aristokrat olmayıb, mahiyyəti aristokrat olan yeni təbəqənin hakimiyyəti olmasın və bunların hamısı din təlimlərindən, əziz İslamdan ilham almış olsun. İslam bunları bizə öyrədəcək gücdədir.


Bizim beynəlxalq mübarizəmiz

Biz bu təcrübəni başlamışıq, müxtəlif sahələrdə çoxlu nailiyyətlərimiz də var. Onların kiçik bir hissəsini də dedim. Düzdür, nöqsanlarımız da olub. Bəllidir ki, belə bir dünya qurmaq üçün müntəzəm çalışmaq lazımdır. Biz beynəlxalq əngəllərlə qarşı-qarşıyayıq, beynəlxalq düşmənimiz var. Onlar din, mənəviyyat və İslam bayrağı altında bu xüsusiyyətlərə malik bir cəmiyyətin yaranmasına imkan vermək istəmirlər. Bu cəmiyyət hegemon məqsədləri hədəf seçir və vurur. Buna görə müxalifət mövcuddur. Biz ölkədə müxtəlif məsələlərlə qarşı-qarşıyayıq; xarici məsələlərlə, daxili məsələlərlə. Mən gəlib bir söz soruşan və bir söz deyən dostların bəzisinə həmişə deyirəm ki, mübarizə zamanıdır. Biz bir gün tağut rejimi ilə mübarizə aparırdıq və bizim tərəf-müqabilimiz şahın polisi idi. Bu gün qaniçən və tamahkar bir beynəlxalq düşərgə ilə mübarizə aparmaqdayıq. Mübarizənin çətinlikləri var, onlara dözməliyik. Mənim özüm hansı vəzifədə olsam, çətinliklərə dözməyə hazıram. Əziz qardaşlarımızdan birinin indi dediyi kimi, bizim xalqımız da hazır olduğunu göstərmişdir. Bizim xalqımız yaxşı imtahan vermişdir. Mübarizənin çətinliyi, geri çəkilməsi və irəliləməsi var.


Strateji irəliləmə, taktiki gerilə

Lakin hər şey planlı şəkildə olmalıdır. Müharibədə geri çəkilmək də bəzən taktikadır. Geri çəkilmək qaçmaq deyil, qaçmaq olmaz, məğlubiyyətə uğramaq olmaz. Taktiki geriləmə taktiki irəliləmə kimi döyüş fəndlərindən biridir, qaçış isə plansız geriləmədir; necə ki, plansız irəliləmə də məğlubiyyətlə sonuclanacaq. Hər şey planlı və düşünülmüş şəkildə olmalıdır, lakin irəliyə doğru hərəkət istiqamətində.


İranlı gəncin amalları, azadfikirlilik və elm istehsalı

Mən ədalətsevərliyi dedim; ölkədə şərait yaransın və bizim gənclərimiz bu məsələyə həvəs göstərsinlər. Bunun mənası o deyil ki, inqilabın əvvəlindən ədalətsevərlik hərəkatımız olmamışdır. Xeyr, inqilab ədalət təməli üzərindədir, lakin bu, yenilik oldu, gənclərdə yeni ruhiyyə, həvəs oyatdı. Həmçinin azadfikirlilik, elm istehsalı və bu kimi məsələlər də gəncin amalıdır. Bu amallara çatmaq üçün elmə, nizam-intizamlı və düzgün siyasi fəaliyyətə, təcrübə və bilik toplamağa ehtiyac var. Gənc özünə bilik toplamalıdır. Bilik təkcə elm öyrənmək deyil, həm də mütəfəkkir olmaq deməkdir.


Tələbə və universitetin azadfikirlilik hərəkatı

Məsələlər üzərində fikirləşmək lazımdır. Mənim əzizlərim! Məsələlər üzərində düşünün ki, nəticə əldə edəsiniz. Mənim universitet və hövzəyə təklif etdiyim azadfikirlilik hərəkatı bunun üçündür. Azad tribunalar qoyub birgə mübahisə etsinlər. Lakin təəssüblü, inadkar, yalnız özlərinin qısamüddətli gələcək və məqsədlərini düşünən seçki və bu kimi məsələlər üçün gənclərdən istifadə edən siyasi partiya və qrupların vasitəsilə təhrik olunmuş şəkildə yox, bişmək və bacarıq əldə etmək üçün, bu uzun və çətin, lakin çox gözəl sonu olan yolu davam etdirməkdən ötrü hazırlıq məqsədilə.


Dini mərasim ruhiyyəsinə diqqət

Tələbə gənclər arasında dini təlimlərlə məşğul olmaq, dini örnəkləri öyrənmək, Allaha təvəssül, imamlara təvəssül, Ərəfə duası oxumaq, etikaf mərasimi keçirmək və camaat namazı qılmaq çox yaxşıdır. Əlbəttə, bunu da deyim: dini mərasimdə onun ruhuna diqqət yetirin, təkcə zahiri formasına yox ki, insan bir şeir oxusun, ağlamaq tutsun, yaxud gözündən yaş gəlsin.


Dua və namazın ruhu

Dua və namazın ruhu Allahla əlaqədən, tanışlıqdan, mənəviyyatdan, ruhu paklamaqdan və beyni şübhələrdən təmizləməkdən ibarətdir. Namazı diqqətlə və birinci vaxtında qılın.


Ehkamçılığın mənası haqda

Ehkamçılıq pisdir. Zahirdə görünənin alt qatları barədə düşünməmək böyük eyibdir. Ehtiyatlı olun ki, bu eybə düçar olmayasınız. Bu sahədə çoxlu sözlər var, amma namaz vaxtı yaxınlaşdığından onlardan keçirəm. Bizim sizinlə çoxlu sözümüz var, təəssüf ki, imkan çox deyil.


Düşmənin məqsədi: ikili hakimiyyət təlqini

Qısa şəkildə iki mövzu barədə danışacağam. Onların biri ölkənin siyasi vəziyyətinə aiddir. Bu da geniş məsələlərdəndir. Bizim bu günümüzün məsələsəsi olsa da, gələcəklə əlaqədardır. Ölkəmizin universitetində və universitet xaricində siyasi ixtilaf, çəkişmə və mübarizə var. Düşmən də bu ixtilafları qızışdırır. Bu ixtilafların hamısı təbii deyil, bir qədəri əcnəbilərin təhrikilədir. Düzdür, bəzi şəxslərin maraqları da rol oynayır. Lakin düşmənin məqsədi bundan da artıqdır. Bu, əhəmiyyətli bir məqamdır. Düşmənin məqsədi təkcə siyasi cinahlar arasındakı siyasi ixtilafları qızışdırmaq deyil, quruluşun hakimiyyətinin başında ixtilaf və ikilik yaratmaq və parçalamaq da onun mühüm məqsədidir. Yəni quruluşun başında və qərar mərkəzində heç bir məsələdə razılığa gələ bilməyən iki ziddiyyətli fikir mövcud olsun. Bu layihə üzərində işləmişlər. Bəziləri də daxildə bunun baş tutması üçün təzyiq göstərdilər. Cənab Xatəmiyə də çox təzyiq göstərdilər, amma o, dindarlıqla və ağılla hərəkət etdi, onlara uymadı. Bunlar çalışırdılar ki, quruluşun başında rəhbərlə prezident və digər məmurlar arasında narazılıq və ixtilaf olsun. Daim bu qərar versin, o pozsun. Açıq şəkildə dedilər ki, ikili hakimiyyət.


İkili hakimiyyətin kiçik bir nümunəsi

Bir neçə il öncə mən fəsadla mübarizə məsələsini irəli sürdüm və səkkizmaddəlik məktubu yazdım. Lakin fəsadla mübarizə mərkəzinə çevrilməli olan İslami Şura Məclisinin daxilindən bu şüara qarşı fəryadlar ucaldı. Bəhanələri bu idi ki, fəsadla mübarizə ölkədən kapitalı qaçırır, halbuki əksinədir. Mən o zaman da dedim ki, təsadüfən, fəsadla mübarizə fəsad törətmək və sui-istifadə etmək qəsdi olmayan sağlam investoru işə həvəsləndirir. Bu yaxınlarda uyğun məsələlər üzərində işləyən mötəbər bir beynəlxalq təşkilatın hesabatını oxudum. Bu təşkilat elan edib ki, bəzi ölkələrə investisiya qoyuluşunun əsas maneələrindən biri iqtisadi fəsaddan ibarətdir. Bunlar isə deyirdilər ki, fəsadla mübarizə sərmayə qoyuluşuna mane olur. Görün nə qədər fərqlidir. Fəsadla mübarizə məsələsi ortaya qoyulur, aidiyyətli qurumlar yaxşı qarşılamaq və öz vəzifələri həddində iş görmək əvəzinə, əksinə edirlər. Bu onların istədiyi ikili hakimiyyətin kiçik tərəflərindən biridir.


Yeknəsəqliyin ideal olmaması

İndi də quruluşu yeknəsəqlikdə ittiham edirlər. Xeyr, yeknəsəqlik əsla məqbul deyil. Əgər yeknəsəq etməkdə məqsəd ölkənin bütün işlərinin bir cinaha tapşırılmasıdırsa, bu, səhv sözdür. Mən bunu əsla uyğun görmürəm. Quruluşun idarəsində iki əks cinah fəaliyyət göstərə bilər, amma şərti budur ki, konstitusiyaya əməl etsinlər. Onlar bir-birinin işinə nəzarət edir, bir-biri ilə sağlam rəqabət aparırlar. Bu rəqabət inkişafa səbəb olur və müxtəlif dövlət qurumlarının bağlı qapıya çevrilməsinin qarşısını alır. Bu, faydalı və yaxşı bir şeydir.


Bütün hökumətlərin qaydası

Ölkənin konstitusiya və prinsiplərinə sadiq qalmayan şəxslərə dünyanın heç bir yerində yüksək vəzifə verilmir. ABŞ, İngiltərə və digər yerlərdə dövlətin prinsip və dəyərlərinə qarşı olan bir şəxsə hökumətin başında durmağa icazə verirlər?!


Qərbdə siyasi fikir ayrılığı

Siz görürsünüz ki, seçki mübarizələrində iki partiya və iki cinah arasındakı fikir ayrılıqları çox xırda məsələlər ətrafındadır. Ən böyük fikir ayrılığı budur ki, İraqa hücum edək, yoxsa etməyək? Bir cinah deyir hücum edək, bir cinah deyir etməyək. İxtilaf belə məsələlərdədir ki, misal üçün, filan malın vergisini artıraq, yoxsa yox; ekologiya sahəsində filan işi görək, yoxsa yox. Məgər demokratiya dünyasında bir quruluşun prinsip və əsaslarına qarşı çıxan şəxslərə gəlib o quruluşun hakimiyyətinə daxil olmağa icazə verirlər?! Dünyanın heç bir yerində belə bir icazə vermirlər. Bəli, məlumdur ki, biz də icazə vermirik. Konstitusiyanı, İslam Respublikası quruluşunu qəbul etməyənlər gəlib İslam Respublikası quruluşunun başında otursunlar?! Bunun adı islahatçılıqdır?!


İslahatçı və mühafizəkar

Mən islahatçı və mühafizəkar davasını da qəbul etmirəm. Mən bu bölgünü səhv bilirəm. Mühafizəkarın əksi islahatçı deyil, islahatçının əksi də mühafizəkar deyil. Mühafizəkarın əksi prinsipsiz və laqeyd adam, heç bir prinsipə inanmayan məzhəbsiz şəxsdir. Bir gün onun maraqları, yaxud ümumi şərait kapitalizm əleyhinə kəskin hərəkət tələb edir, bir gün də maraqları, yaxud şərait kapitalizmin qatı tərəfdarı olmağı tələb edir, hətta asılı və pis formada. İslahatçının əksi də fəsad törədəndir. Mən islahatçı mühafizəkarlığa inanıram; İslamın əsaslarından qaynaqlanan möhkəm və əsaslı prinsip və üsulların islahatçılığına.


İslahatçılığın mənası

Biz üsulları islah etməliyik. Üsullarda səhv və nöqsan var. Bəzən elə bir mərhələyə çatırıq ki, daha işə yaramır, başqa bir mərhələyə başlamalıyıq. Prinsipləri mühafizə edib, üsulları islah etmək əsl islahatçılıqdır.


Amerika islahatçılığı

Əlbəttə, amerikalıların nəzərində islahatçılıq İslam Respublikası quruluşuna qarşı çıxmaqdır. Rza xan gəlib islahat başladı, Məhəmmədrza da həmçinin. Bu mənim dediyim Amerika islahatıdır. Bu islahat onların işinə yarayır. İran xalqı islahatı öz prinsipləri əsasında edir.


Düşmən və seçkilər; birinci addım

Bir cümlə də seçkilər barədə deyim. Əlbəttə, bu mövzular genişdir və çox zaman yarımçıq qalır. Mənim fikrim budur ki, bu seçkilərdə xalq bir vəzifə və borc kimi iştirak etməlidir. Əlbəttə, mən bu səfərdə seçkilər barədə təfsilatı ilə danışmışam, amma indi dediyim düşmənlərin seçkilərlə problemləri baxışındandır. Bizim düşmənlərimiz istəyirlər ki, ümumiyyətlə, seçkilər keçirilməsin. Nə üçün? Ona görə ki, İranda demokratiya və xalq hakimiyyətinin olmamasına bir dəlil göstərə bilsinlər. Biz seçki keçirəndə onların silahı itir. Onların ilk istəyi seçkilərin keçirilməməsidir. Necə ki, yeddinci çağırış parlament seçkiləri keçirilən zaman da onu boykot etməyə çalışdılar, amma Allah qoymadı. Onlar çox çalışdılar, müxtəlif yollardan istifadə etdilər. Bəzi daxili ünsürləri də işə saldılar, amma Allah-Taala onların hiyləsini cavablandırdı, qarşısını aldı və Allaha şükür olsun ki, yaxşı seçkilər keçirildi. Bu seçkilərdə də birinci məqsədləri budur ki, seçkilər keçirilməsin.


İkinci addım

Əgər bunu bacarmasalar, ikinci addım budur ki, seçkiləri ittiham etsinlər. Deyəcəklər ki, saxtakarlıq olub, ayrıseçkiliyə yol verilib. Deyəcəklər ki, nə üçün filankəsin namizədliyi qeydə alınmayıb. Nə üçün filankəs keçmədi, filankəs keçdi. Hər halda, bu sözləri deyirlər. Əgər biz ildə bir yox, həftədə bir seçki keçirsək də, yenə də danışacaqlar. Bütün namizədlərin qeydə alındığı zaman da bu sözləri deyirlər. İkinci bələdiyyə seçkilərində namizədliyi qeydə alınmayan yox idi. Doğrudan da quruluşa inamı olmayan şəxslər gəlib seçkilərdə iştirak etdilər və xalqın onlara etinasızlığına görə səs də qazana bilmədilər, amma yenə danışdılar. Hər halda, bunlar seçkiləri şübhə altına salırlar. Düşmən uğurlu, ümumi və izdihamlı bir seçki ilə müxalifdir.


Düşmən və sekulyar demokratiya

Əgər onlara müti bir şəxs hakimiyyətə gəlsə, sevinər və daha bir söz danışmazlar. Lakin inqilaba, İslama və milli maraqlara sadiq olan, beynəlxalq düşmənlərlə mübarizə aparan və onların hegemonluğuna təslim olmayan bir şəxs gəlsə, deyəcəklər ki, demokratiya yoxdur. O şəxs həm də dindar olsa, daha artıq danışacaqlar. Onlar düşünürlər ki, demokratiya sekulyar olmalı, mütləq dindən ayrılmalıdır.


Demokratiya adı ilə xalqı təhqir etmək

Bəziləri deyirlər ki, biz demokratiya yolunun ortasındayıq. Mən bunu da qəbul etmirəm. Qərblilərin sevinməsi üçün danışmaq düzgün deyil, xüsusən də məmurlar. Deyirlər ki, biz istibdada məruz bir ölkəyik, indi demokratiya yolunun ortasındayıq və hələ yetişməmişik. Xeyr, bu sözlər səhvdir. Niyə ittiham edirlər?! Nə üçün yüz ildən az bir müddətdə diktatura və müstəmləkə əleyhinə üç dəfə geniş mübarizə aparmış bir xalqı təhqir edirlər?! Ona görə ki, qərblilərin və avropalıların xoşu gəlsin?! Xoşları gəlməsin!

Bugünkü görüşə çox şad oldum. Allaha şükür və sizin hamınız üçün dua edirəm.

İlahi, Öz rəhmət və lütfünü bizim əziz gənclərimizə nazil et!

İlahi, onların pak və işıqlı qəlblərini Öz məhəbbət və mərifətinlə günbəgün aydınlat!

İlahi, bizim əziz gənclərimizi gözəl, azad, mütərəqqi və İslamın başucalığına səbəb olacaq bir dünya qurmaqda müvəffəq et!

İlahi, dövrün imamının müqəddəs qəlbini bizdən razı et! Deyib-eşitdiklərimizi Özün üçün və Öz yolunda görülən işlərdən say!

Allahın salamı və rəhməti olsun sizə!





: lib -> doc
doc -> Ayətullah Seyid Əli Xamenei Vİlayət nuru
doc -> Zərİf məqamlar (Böyük Rəhbər Ayətullah Xameneinin 1979-2004-cü illərdə müəllim və tələbələr qarşısında çıxışlarından seçmələr) Beşinci cild Tərtib edən: Həsən Qüddusizadə Çevirən: Maqsud Əzizoğlu Birinci fəsil
doc -> Hicab Böyük Rəhbər həzrət Ayətullah Xameneinin tövsiyələrində Tərtib edən: Məhəmmədhüseyn Himmətinejad
doc -> Birinci fəsil: İman, İslam və mənəviyyat
doc -> Zeynəlabidin Bəhrami
doc -> Tərtib edən: Səid Mirzai Giriş İkinci Qüds Günündən bir xatirə
doc -> Uğursuz plan İslam İnqilabının Böyük Rəhbəri Həzrət Ayətullah Seyid Əli Xameneinin 2009-cu IL fitnəsi haqda çıxışlarından seçmələr
doc -> AşİQLİK ŞƏRİƏTİ Ustad Əli Şəriətinin fikirləri və hikmətli kəlamları
doc -> İsraf İslam İnqilabının Böyük Rəhbəri Həzrət Ayətullah Xameneinin israf haqda tövsiyələri
doc -> Birinci fəsil: İnqilabı, quruluşu və ölkəni müdafiə etməkdə fəhlələrin rolu


Dostları ilə paylaş:
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   19


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©genderi.org 2017
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə