Yazın isti bir qürub çağı Patriarx gölünün qırağında iki adam göründü. Əynində parusindən boz yay köynəyi olan



Yüklə 3,36 Mb.

səhifə1/151
tarix02.10.2018
ölçüsü3,36 Mb.
növüYazı
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   151




Mixail Bulqakov 

Master və Marqarita 

(roman) 

downloaded from KitabYurdu.org




 

 



 

 

 



downloaded from KitabYurdu.org


 

Birinci hissə 



 

... Axı sən kimsən?  

–  Mən  daim  pislik  arzulayan  və  daim  yaxĢılıq  edən 

qüdrətin bir hissəsiyəm. 

Gete, "Faust" 

 

 



I fəsil 

TANIMADIĞINIZ ADAMDAN UZAQ DURUN 

 

Yazın isti bir qürub çağı Patriarx gölünün qırağında iki 



adam  göründü.  Əynində  parusindən  boz  yay  köynəyi  olan, 

qara saçları ortadan dazlaĢmıĢ qırx yaĢlarında tösmərək kiĢi 

Ģlyapasını  əlində  piroq  kimi  tutmuĢdu,  təmiz  qırxılmıĢ 

sifətində buynuz sağanaqlı iri qara eynəyi ilk baxıĢdan gözə 

dəyirdi.  Dama-dama  kepkasını  boynunun  dalına  itələmiĢ 

enlikürək, kəkilli kürən gənc ətəyiuzun, enli köynək, əzik ağ 

Ģalvar və qara çəkələk geyinmiĢdi. 

downloaded from KitabYurdu.org




 

Bunlar  Moskvanın  qısaca  Massolit  adlanan  çox  böyük 



ədəbi  cəmiyyətlərindən  birinin  sədri  və  qalın  bədii  jurnalın 

redaktoru  Mixail  Aleksandroviç  Berlioz,  bir  də  onun 

Bezdomnı  ləqəbi  ilə  yazıb-yaradan  gənc  yoldaĢı  Ģair  Ġvan 

Nikolayeviç Ponıryov idi. 

Azca  yaĢıllaĢmıĢ  cökə  ağacının  kölgəsinə  çatan  kimi 

yazıçılar tez-tələsik özlərini üstünə "Pivə və sular" yazılmıĢ 

ala-bəzək köĢkə verdilər. 

Bu yerdə həmin dəhĢətli may axĢamının ilk qəribəliyini 

qeyd  etmək  lazımdır.  Nəinki  köĢkün  ətrafında,  Kiçik 

Bronnaya  küçəsinə  paralel  xiyabanda  da  kimsə  gözə 

dəymirdi.  Nəfəs  almağa  belə  hal  qalmadığı,  günəĢin 

Moskvanı  yaxıb-yandırıb,  buludsuz  havada  Sadovaya 

dairəsinin  arxasına  endiyi  həmin  vaxtda  cökə  ağacının 

altında  heç  kim  yox  idi,  skamyada  heç  kim  oturmamıĢdı  – 

xiyaban bomboĢ idi. 

– Narzan verin, – Berlioz dedi. 

– Narzan  yoxdur,  –  köĢkdəki  qadın  nəyə  görəsə  incik 

cavab verdi. 

– Pivə var? – Bezdomnı boğuq səslə soruĢdu. 

downloaded from KitabYurdu.org




 

– Pivəni axĢam gətirəcəklər, – qadın cavab verdi. 



– Bəs nə var? – Berlioz xəbər aldı. 

– Ərik Ģirəsi, ancaq ilıqdır, – qadın dedi. 

– Di verin, verin, verin!.. 

Ərik  Ģirəsindən  sarı  köpük  qalxdı  və  havadan 

dəlləkxana  qoxusu  gəldi.  Ġçən  kimi  ədibləri  hıçqırıq  tutdu, 

hesabı ödəyib, üzləri gölə, arxaları Bronnaya küçəsinə tərəf 

skamyada oturdular. 

Bu zaman təkcə Berlioza dəxli olan ikinci qəribəlik baĢ 

verdi. Hıçqırığı qəfil kəsdi, ürəyi çırpınıb harasa yuvarlandı, 

sonra  qayıtdı,  ancaq  küt  sancıyla.  Bundan  baĢqa,  onu  heç 

nədən  elə  möhkəm  qorxu  sardı  ki,  həmin  dəqiqə  dabanına 

tüpürüb  Patriarx  gölündən  qaçmaq  istədi.  Berlioz  nədən 

qorxduğunu  anlamadan  qüssə  ilə  ətrafına  baxdı.  Rəngi 

ağarmıĢdı,  alnını  dəsmalla  silib  düĢündü:  "Nə  oldu  mənə? 

Heç  vaxt  belə  Ģey  olmayıb...  ürəyim  Ģıltaqlıq  eləyir... 

yorulmuĢam.  Deyəsən,  hər  Ģeyi  atıb  Kislovodska  getməyin 

vaxtıdır..." 

Bu  yerdə  bürkülü  hava  onun  qarĢısında  qatılaĢdı  və 

həmin  havadan  çox  qəribə  görünüĢlü  Ģəffaf  adam  əmələ 

downloaded from KitabYurdu.org




 

gəldi:  balaca  baĢında  günlüklü  jokey  papağı,  əynində  dar, 



dama-dama  yüngül  pencək...  Boyu  bir  sajın,  dəhĢətli 

dərəcədə arıq, çiyinləri ensiz adamın sifətində isə, nəzərinizə 

çatdırım ki, istehza var idi. 

Berliozun  həyatı  elə  qurulmuĢdu  ki,  qeyri-adi 

hadisələrə  öyrəĢməmiĢdi.  Daha  da  ağarıb,  gözlərini 

bərəldərək təĢviĢlə düĢündü: "Belə Ģey ola bilməz!.." 

Ancaq  təəssüflər  olsun  ki,  beləydi,  bu  tərəfindən  o 

tərəfi  görünən  uzun  adam  torpağa  toxunmadan  onun 

qarĢısında sola-sağa yırğalanırdı. 

Berlioz dəhĢətdən gözlərini yumdu. Gözünü açanda isə 

gördü  ki,  hər  Ģey  qurtarıb,  ilğım  itib,  dama-dama  paltarlı 

yoxa çıxıb, ürəyindəki sancı da onunla bir yerdə. 

–  Tfu,  lənət  Ģeytana,  –  redaktor  dedi,  –  bilirsən,  Ġvan, 

istidən  az  qaldı  ürəyim  yatsın!  Hətta  qarabasmaya  oxĢar  da 

nəsə oldu, – o gülümsəməyə çalıĢdı, ancaq gözlərindən hələ 

də  qorxu  çəkilməmiĢdi,  əlləri  titrəyirdi.  Bununla  belə,  get-

gedə  sakitləĢdi,  dəsmalla  üzünü  yelləyib,  kifayət  qədər 

gümrah səslə: "Hə, deməli..." – deyib, hərdən ərik Ģirəsindən 

içərək yarımçıq söhbətinə qayıtdı. 

downloaded from KitabYurdu.org




 

Sonradan  biləcəyiniz  kimi,  söhbət  Ġsa  Məsihdən 



gedirdi.  Məsələ  belə  idi:  redaktor  jurnalın  növbəti  nömrəsi 

üçün Ģairə din əleyhinə böyük poema sifariĢ vermiĢdi. Ġvan 

Nikolayeviç  bu  poemanı  yazdı,  özü  də  çox  qısa  müddətə, 

ancaq  təəssüf  ki,  poema  redaktoru  heç  cür  qane  etmirdi. 

Bezdomnı  öz  poemasının  baĢ  qəhrəmanını,  yəni  Ġsanı  qara 

boyalarla  təsvir  etmiĢdi,  bununla  belə,  redaktorun  fikrincə, 

poemanı  büsbütün  təzədən  yazmaq  lazımdı.  Ona  görə  də 

baĢlıca  səhvini  göstərmək  üçün  indi  Ģairə  Ġsa  haqqında 

mühazirəyə oxĢar bir Ģey oxuyurdu. Ġvan Nikolayeviçi məhz 

nəyin pis vəziyyətdə qoyduğunu demək çətindi – təxəyyülün 

gücü,  yoxsa  yazmaq  istədiyi  məsələnin  mahiyyətindən 

xəbərsizliyi  –  ancaq  onun  təsvir  etdiyi  xoĢagələn  personaj 

olmasa  da,  tamamilə  canlı  çıxmıĢdı.  Berlioz  isə  Ģairə  sübut 

etmək istəyirdi ki, əsas məsələ Ġsanın necəliyində – yaxĢı, ya 

pis  olmasında  deyil,  ondadır  ki,  Ġsa  adlı  Ģəxsiyyət, 

ümumiyyətlə,  yaĢamayıb  və  onun  haqqındakı  bütün 

hekayətlər – bəsit uydurmalar, çox adi əfsanələrdir. 

Qeyd  etmək  lazımdır  ki,  redaktor  oxumuĢ  adam  idi  və 

öz  söhbətlərində  çox  məharətlə  qədim  tarixçilərə,  məsələn, 

downloaded from KitabYurdu.org






Dostları ilə paylaş:
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   151


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©genderi.org 2019
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə