BiRİNCİ BÖLÜm amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar Amaç madde 1



Yüklə 116,85 Kb.
tarix22.05.2018
ölçüsü116,85 Kb.

Çevre ve Şehircilik Bakanlığından:

BENZİN VE NAFTANIN DEPOLANMASI VE DAĞITILMASINDAN KAYNAKLANAN UÇUCU ORGANİK BİLEŞİK EMİSYONLARININ KONTROLÜ YÖNETMELİĞİ

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç

MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliği amacı, benzin ve naftanın depolanması, dolumu, bir terminalden diğerine veya bir terminalden akaryakıt istasyonuna nakliyesi ile akaryakıt istasyonlarında motorlu taşıtlara yakıt doldurulması sırasında yapılan / kullanılan işlem, tesis ve tankerlerden salınan uçucu organik bileşikleri azaltmak sureti ile hava kirliliği ile mücadele etmektir.

Kapsam

MADDE 2 - (1) Bu Yönetmelik;

Benzin ve naftanın terminallerde veya akaryakıt istasyonlarında depolanması ve dolumu için kullanılan her türlü düzeneği ve ayrıca benzin ve naftanın terminaller arası veya bir terminalden akaryakıt istasyonuna taşınması için kullanılan tankerler ile akaryakıt istasyonlarının kurulumu ve işletimine ilişkin gereklilikleri kapsar.



Dayanak

MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik 9/8/1983 tarihli ve 2872 sayılı Çevre Kanuna ve 644 sayılı Çevre ve Şehircilik Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye dayanılarak hazırlanmıştır.



Tanımlar

MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Akaryakıt İstasyonu: Benzin ve naftanın sabit depolama tanklarından motorlu taşıt yakıt depolarına dağıtılmak üzere faaliyet gösteren tesisi;

b) Atık Gaz Azaltım Sistemi: Akaryakıt istasyonlarında benzin ve naftanın merkezi geri kazanımına ilişkin bir buhar geri kazanım sistemini;

c) Benzin: TS EN 228 standardına uygun, ADN Bölüm 3.2.1, RID Bölüm 3.2 veya ADR Ek-A Bölüm 3.2.1 Tablo A’nın 1203 numaralı UN maddesine tekabül eden ve motorlu taşıtlara yönelik yakıt olarak kullanılması planlanan petrol türevini;

ç) Buhar Dengeleme Sistemi: Bir depolama tankı veya tankerin dolumu esnasında yer değiştiren buharları yakalamak ve depolama tankına göndermek için kullanılan ekipmanı;

d) Buhar Geri Kazanım (BGK) Ünitesi: Benzin ve nafta buharlarının geri kazanımının yapıldığı ekipmanı;

e) Buhar: Benzin ve naftadan buharlaşan her türlü gaz halindeki uçucu organik bileşiği;

f) Buhar/benzin oranı: Akaryakıt istasyonlarındaki buhar geri kazanım sisteminden geçen benzinin atmosfer basıncı altındaki hacmi ile pompalanan benzin hacmi arasındaki oranı,

g) Buharların Geçici Depolanması: Buharların geri kazanılmak üzere bir terminaldeki sabit tavanlı tank içerisinde geçici olarak depolanmasını;

ğ) Buhar Tutma Verimi: BGK ünitesinin olmaması durumunda atmosfere salınacak yakıt buharı miktarına kıyasla bu sistemle tutulan ve bir yüzde olarak verilen yakıt buharı miktarını,

h) Depolama Tesisi: Bir terminalde benzin ve naftanın depolanması amacı ile kullanılan her türlü sabit tankı;

ı) Dolum Adası: Bir terminalde benzin ve naftanın herhangi bir zamanda karayolu tankerine veya demiryolu tankerine doldurulabildiği herhangi bir yapıyı;

i) İşletmeci: Bu Yönetmelik kapsamındaki tesisleri, terminalleri, akaryakıt istasyonlarını işleten ve 5015 Sayılı Kanun hükümlerine göre EPDK tarafından lisanslandırılmış gerçek veya tüzel kişiyi;

j) Mevcut: Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girme tarihinden önce; Petrol Piyasası Lisans Yönetmeliği kapsamında lisans almış olan petrol depolama tesisleri ile akaryakıt istasyonlarını, Karayolu Taşıma Yönetmeliği kapsamında taşıt belgesi almış karayolu tankerlerini ve mevcut demiryolu tankerlerini (sarnıç vagonları);

k) Nafta: ADN Bölüm 3.2.1, RID Bölüm 3.2 veya ADR Ek-A Bölüm 3.2.1 Tablo A’nın 1268 numaralı UN maddesine tekabül eden petrol türevini;

l) Organik Maddelerin Kütlesel Debisi: Uçucu organik bileşiklerin bir saat süresince salınan kütlece Toplam Organik Karbon (TOK) olarak miktarını;

m) Otomatik izleme kontrol sistemi : BGK sisteminin işleyişine ilişkin arızaları tespit edip ileten sistemi,

n) Tanker: Karayolu ve demiryolu ile taşınan ve benzin ve naftanın bir terminalden bir başka terminale veya bir terminalden bir akaryakıt istasyonuna taşınması amacı ile kullanılan her türlü hareketli tankı;

o) Taşımacı: Benzin ve naftayı dolduran, yükleyen, boşaltan ve maksada uygun teknik özelliklere sahip her türlü araç ile taşıma yapan, Karayolu Taşıma Yönetmeliğine göre C1, C2, K1, K2, L1, L2, R1, R2 yetki belgesine sahiplerini;

ö) Terminal: Benzin ve naftanın, işletme alanında depolandığı tesisler ile karayolu ve demiryolu tankerlerine doldurulması amacı ile kullanılan her türlü tesisi;

p) Uçucu Organik Bileşik (UOB) Emisyonları: Bir tesis tarafından salınan metan hariç uçucu organik bileşikleri;

r) Ürün Çıktı Miktarı: Son üç yıl içerisinde bir terminaldeki depolama tesisi tanklarından tankerlere veya tankerlerden akaryakıt istasyonlarındaki depolama tanklarına veya akaryakıt istasyonunda tankerlerden depolama tanklarına doldurulan toplam yıllık en fazla benzin ve nafta miktarını;

s) Yeni: Mevcut tanımı dışında kalan terminal, akaryakıt istasyonu veya tankerleri;

ş) Yerleşim Yeri: Kendisine ulaşan karayolları üzerinde sınırının başlangıcı ve bitimi bir işaret levhası ile belirlenmiş olan yerleşme, çalışma ve barınma amacı ile insanların yararlandıkları yapı ve tesislerin bir arada bulunduğu ve karayolu trafiğine etkileri tespit edilmiş olan il, ilçe, köy veya mezra gibi yerleri,

t) Yetkilendirilmiş Kurum/Kuruluş: Bu Yönetmeliğe göre kurulması gereken sistemlerin uygun olarak çalışır vaziyette olduğunu kontrol eden Çevre ve Şehircilik Bakanlığı tarafından yetkilendirilmiş kuruluşu,

u) Yetkili Merci: Çevre ve Şehircilik Bakanlığını,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Tesis Tasarım ve İşletme Gereklilikleri

Terminallerdeki Depolama Tesisleri

MADDE 5 – (1) Yer üstü depolama tanklarının dış duvarları ve tavanının toplam radyasyon ısı yansıtma seviyesi tankın boyandığı rengin RAL kodu referans alınarak % 70 veya üzerinde olan renkle boyanması gereklidir. Özel alanların korunması için yetkili merci tarafından bu maddeye muafiyet getirilebilir.

(2) Sabit tavanlı depolama tankları;

a) Tankın zarar görmesini engellemek amacıyla yüksek basınç/ nefeslikleri ve düşük basınç nefeslikleri ile donatılmalıdır.

b) Yönetmeliğin 6 ncı maddesinde tanımlanan gerekliliklere uygun buhar geri kazanım ünitelerine bağlanmaları ve bu tesislerin Tablo 1’de yer alan buhar geri kazanım ünitesi çıkışındaki UOB emisyonu sınır değerleri sağlamaları gerekmektedir.

c) (b) bendi, 10.000 ton/yıldan az ürün çıktı miktarına sahip mevcut terminaller ile 5.000 ton/yıldan az ürün çıktı miktarına sahip yeni terminaller için uygulanmaz.

(3) İçten/Dıştan yüzer tavanlı depolama tankları;

a) Boşluklar uygun contalar ile donatılmalıdır. Buhar tutma kontrolleri bulunmayan sabit tavanlı tanka kıyasla genel buhar tutma kapasitesi %90 veya üzeri olacak şekilde tasarlanmalı ve contanın sertifikalandırılmış sızdırmazlık oranı dikkate alınarak API MPMS Bölüm 19.2’ye göre teknik hesaplamayla kanıtlanmalıdır.

(4) Depolama tanklarının denetimi veya temizliği esnasında ortaya çıkan uçucu organik bileşik emisyonlarını azaltmak için tedbirler uygulanmalıdır.



Terminallerdeki Tankerlerin Dolumu ve Boşaltımı

MADDE 6 – (1) İşletmeci, benzin ve naftanın tankerlere dolumu ve boşaltımı işlemlerinde açığa çıkan uçucu organik buharları, sızdırmaz bir bağlantı hattı vasıtasıyla bir buhar geri kazanım ünitesine yönlendirmek ve sistemin çalışır vaziyette olmasını sağlamakla yükümlüdür.

(2) İşletmeci, buhar geri kazanım sistemi ile bu sisteme bağlı cihazların, buhar geri kazanımı esnasında güvenlik nedeniyle ortaya çıkan emisyonlar haricinde atmosfere buhar salınmamasını bir iç kilitleme cihazı kullanarak benzin ve naftanın akışının engellenmesini ve sadece buhar geri kazanım sisteminin bağlı olması durumunda akışa izin verilmesini sağlar.

(3) Buhar geri kazanım ünitesi çıkışındaki UOB emisyonu Tablo 1’deki sınır değerleri sağlamalıdır.

Tablo 1. Buhar geri kazanım ünitesi çıkışındaki UOB emisyonu sınır değerleri



Terminal Benzin ve Nafta Depolama Kapasitesi




UOB Emisyonu

> 5.000 ton




10 g/Nm3







< 5.000 ton




15 g/Nm3


(4) Terminallerde tankerlerin alttan dolumuna imkan veren dolum adaları bulunmalı ve çalıştırılmalıdır. İşletmeci, bir buhar sızıntısı durumunda dolum adasındaki tüm dolum işlemlerinin durdurulmasını temin etmelidir. Söz konusu durdurma işlemleri için ekipmanların dolum adasında kurulması gereklidir.

(5) Tankerlere üstten dolum yapılmasına izin verildiği geçiş süreleri boyunca, işletmeci, dolum esnasında sıçramanın engellenmesi için, dolum kolu çıkışının tankerin alt bölümüne yakın bir yerde tutulmasını sağlar.

(6) Bu madde 10.000 ton/yıldan az ürün çıktı miktarına sahip mevcut terminaller ile 5.000 ton/yıldan az ürün çıktı miktarına sahip yeni terminaller için uygulanmaz.

(7) Bu maddenin 3 üncü fıkrası yönetmeliğin yayım tarihinden önce maksimum 35 g/Nm3 emisyon konsantrasyonunu sağlayacak şekilde buhar geri kazanım ünitesi kuran terminaller için uygulanmaz.



Tankerler

MADDE 7 – (1)Tankerler benzin/naftanın boşaltılmasının ardından kalıntı buharların tanker içerisinde tutulmasını sağlayacak şekilde, terminallerde ve/veya akaryakıt istasyonlarında bulunan depolama tanklarından kaynaklanan buharları alacak ve muhafaza edecek şekilde tasarlanır ve çalıştırılır.

(2) Taşımacı basınç tahliye valfleri vasıtasıyla tahliye haricinde buharların bir terminalde yeniden dolum gerçekleşene veya buharlar bir buhar geri kazanım ünitesine yönlendirilene kadar tanker içerisinde tutulmasını sağlar.

(3) Karayolu tankerleri, tehlikeli maddelerin karayolunda taşınmasına ilişkin yönetmeliğe uygun, alttan doluma göre donatılmış ve Ek-1'de belirtilen özelliklere sahip olduğu TSE tarafından sertifikalandırılmış olmalıdır.

(4) Demiryolu tankerleri, tehlikeli maddelerin uluslararası demiryolu taşımasına ilişkin mevzuata uygun olmalıdır.



Akaryakıt İstasyonlarındaki Depolama Tanklarına Yapılan Dolum İşlemleri

MADDE 8 – (1) Benzinin tankerlerden akaryakıt istasyonlarındaki depolama tanklarına aktarımı esnasında, akaryakıt istasyonundaki depolama tankı ile tanker arasında açığa çıkan buharların, buhar sızdırmaz bir bağlantı hattı ile tankere geri verilmesi gerekmektedir.

(2) Bu maddenin 1inci bendi ürün çıktı miktarı 100 m3'ü aşmayan akaryakıt istasyonları için uygulanmaz.



Akaryakıt İstasyonları

MADDE 9 – (1) Akaryakıt istasyonları; benzin ikmali esnasında araç deposundan yer değiştiren buharın, BGK sistemi ile tutulmasını veya söz konusu buharların akaryakıt istasyonunun depolama tankına geri gönderilmesini sağlayacak şekilde faaliyet göstermelidir.

(2) Akaryakıt istasyonlarındaki buhar tutma sistemleri en az % 85 verime sahip olmalıdır. Buhar tutma verimi Türk Standartları TS 12663 ve TS13260 uyarınca özel gerekliliklere atıfla bir yetkilendirilmiş kurum tarafından onaylanması gerekir. Sertifikanın işletme sahasında saklanması ve talep üzerine yetkili makama ibraz edilmesi gerekir.

(3) Akaryakıt istasyonlarındaki pasif sistemli benzin buharı geri kazanım sistemlerinin (vakum destekli olmayan geri kazanım sistemleri)

a) Depo girişi buhar geri kazanımı için uygun olan araç deposuna sızdırmazlık çerçevesinde bir aktarım yapılabilmesi durumunda, yalnızca bu dispenser nozullarının kullanılarak,

b) Yeterli seviyede düşük akış direnciyle geri kazanım sisteminde serbest bir gaz çıktı miktarı sağlanacak şekilde,

c) Dispenser nozulundaki karşı basıncın imalatçı tarafından verilen maksimum değeri aşmayacak şekilde,

ç) Dispenserlerin depolama tankına geri kazanım hortumlarının en az %1’lik sabit azalan bir eğimi olacak şekilde,

d) Dispenser nozullarının sıkma salmastrasının sızıntıya neden olabilecek çatlağı, deliği veya başka kusuru olmayacak şekilde

kurulması ve işletilmesi gerekmektedir.

(4) Akaryakıt istasyonundaki aktif sistemli benzin Faz II buhar geri kazanım sistemlerinin

a) Tespit edilen buhar/benzin oranı 0,95’e eşit veya 0,95’ten büyük fakat 1,05’e eşit veya 1,05’ten daha düşük olacak şekilde,

b) Buhar geri kazanım hortumuna yakıt dispenser cihazlarından kirli hava girmeyecek şekide dolayısıyla tüm sistem tamamen sızdırmaz olacak şekilde,

c) Buhar geri kazanımı esnasında, buhar geri kazanım sisteminin kendisi ve bağlı cihazlardan atmosfere yakıt buharı salınmayacak şekilde, (güvenlik nedeniyle yapılan salımlar dışında)

ç) Buhar geri kazanım sisteminin işleyişinin 5 inci bentdeki kriterleri sağlayan bir otomatik izleme kontrol sistemi ile sürekli olarak izlenmesi sağlanacak şekilde,

kurulması ve işletilmesi gerekmektedir.

(5) a) Otomatik kontrol izleme sisteminin;

1) Buhar geri kazanım sisteminin işleyişine ilişkin arızaların otomatik olarak tespit etmesi ve tespit edilen arızaları personele iletilmesini,

2) Buhar geri kazanım sisteminin işleyişine yönelik olarak, personele 7 günden daha uzun bir süre boyunca iletilen arızalar için yakıt akışının otomatik olarak kesilmesini,

3) Kendi işlevselliği ile ilgili arızaların tespit edilmesi ve tespit edilen arızaların otomatik olarak personele iletilmesini,

4) Kendi işlevselliği ile ilgili olarak personele 7 günden daha uzun bir süre boyunca iletilen arızalar açısından yakıt akışının otomatik olarak kesilmesini,

sağlaması gerekmektedir.

b) Otomatik kontrol izleme sisteminin yakıt ikmal işlemlerini devamlı olarak değerlendirmesi sonucunda, geri kazanılan benzin buharı ve hava karışımı miktarı ile ikmal edilen benzin arasındaki hacim oranının (yakıt ikmal işlemi esnasında ortalaması alınmaktadır) art arda 10 yakıt ikmal işleminde % 85’in altına düştüğü veya % 115’i aştığının tespit edilmesi durumunda, buhar geri kazanım sisteminin işleyişi ile ilgili bir arıza olduğu sonucuna varılmaktadır. Yalnızca sürenin 20 saniye veya daha yüksek olduğu ve yakıt akışının dakikada 25 litre veya daha yüksek bir seviyeye ulaştığı yakıt ikmal işlemleri değerlendirmede dikkate alınmaktadır.

(6) Akaryakıt istasyonları, bu maddenin 1 inci bendinden farklı olarak yakıt depolarından çıkan benzin buharları tamamen çıkarılacak ve benzin %97 veya daha yüksek bir temizlik verimliliği ile geri kazanılması ile bir atık gaz azaltım sistemine yönlendirilecek şekilde inşa edilebilir ve işletilebilir. Bu teknik ile 1 inci bentte açıklanan buhar geri kazanım benzin faz II tekniğinin bir arada kullanıldığı bir sisteme de izin verilmektedir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

İzleme, Kontrol ve Denetim

Ölçüm Şartları

MADDE 10 – (1) TS EN 15259 uyarınca terminallerde işletmecinin uygun ölçüm boşluklarını ve ölçüm sahalarını oluşturması gereklidir.

İzleme ve Kontrol

MADDE 11 – (1) İşletmeci, Madde 5, 6, 7 ve 8 uyarınca buhar geri kazanım (BGK) ünitesinin buhar dengeleme sistemi ile bir bütün olarak Ek-2’de yer alan hükümlere göre uygunluğunu, faaliyete geçmeden önce ilk kez ve sonrasında, periyodik olarak her 5 yılda bir TS EN 17020 standardından akredite olmuş bir muayene kuruluşuna doğrulatır.

(2) İşletmeci, bağlantı hatları ve boru tesisatlarının sızıntılara karşı düzenli olarak kontrol edilmesini sağlar.

(3) Taşımacı tehlikeli maddelerin taşınması hakkındaki ilgili mevzuatlar çerçevesinde tankerlerin zorunlu kontrollerinin düzenli olarak yapılmasını sağlar.

(4) Bir akaryakıt istasyonu işletmecisinin, 9 uncu madde uyarınca uygunluğunun denetimi ve izlenmesine yönelik olarak izin vermesi ve kolaylık göstermesi gerekmektedir.



Terminallerde Buhar Geri Kazanım Ünitelerinde Emisyon Ölçümleri

MADDE 12 – (1) Buhar geri kazanım ünitesinin kurulu olduğu bir tesisin işletmecisi, buhar geri kazanım ünitesinin faaliyete geçmesinden itibaren altı ay içerisinde ve teyit ölçümleri kapsamında iki yılda bir periyodik olarak buhar geri kazanım ünitesi çıkış konsantrasyonlarını Bakanlıktan yeterlilik almış bir ölçüm firmasına ölçtürmelidir.

(2) Organik maddelere ilişkin emisyonların ölçümünde genel olarak Sanayi Kaynaklı Hava Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliğine göre ölçüm yapma ve değerlendirme gereklilikleri uygulanmalıdır. Aşağıdaki hükümlere minimum olarak uyulmalıdır:

a) Ölçümlerin ulusal ve/veya uluslararası standartlarda belirtilen metodlar ve uygun izleme araçları ile gerçekleştirilmesi gerekir.

b) Ölçümler tam bir çalışma günü (asgari yedi saat) içerisinde sürekli veya anlık yapılır. Anlık ölçüm yapılıyor ise saatte en az dört ölçüm yapılmalıdır. Kullanılan ekipman, kalibrasyon gazı ve kullanılan yöntem nedeniyle ortaya çıkan toplam ölçüm hatası ölçülen değerin %10'unu aşmamalıdır. Ölçümlerde kullanılan ekipmanlar en az 3 g/Nm3 değerini ölçebilir nitelikte olmalıdır. Ölçülen değerin doğruluğu en az %95 olmalıdır.

c) Ölçülen verilere dayalı olarak, saatlik ortalama değerin belirlenmesi ve verilmesi gerekir.

d) Buhar geri kazanım ünitesinin çıkışındaki saatlik ortalama UOB emisyonu, Madde 5 ve 6’da yer alan sınır değerleri aşmıyorsa sonuçlar uygun olarak değerlendirilir.



Terminallerde Emisyon Ölçümleri ve Denetimlere İlişkin Belgeler

MADDE 13 – (1) İşletmecinin, buhar geri kazanım ünitesi çıkış konsantrasyonlarını ölçtürerek Sanayi Kaynaklı Hava Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği Ek-11’de yer alan emisyon ölçüm rapor formatına uygun bir rapor hazırlatması gerekmektedir. Buhar geri kazanım ünitesinin faaliyete geçmesinden itibaren altı ay içerisinde Çevre İzni başvurusu sırasında ve/veya yetkili merciye sunması ve iki yılda bir periyodik olarak gerçekleştirilen teyit ölçümlerinin bir nüshasını talepleri halinde yetkili merciye veya denetimler esnasında denetim görevlilerine sunmak üzere işletmede muhafaza etmesi gerekmektedir.

(2) Bu yönetmelik kapsamında istenen tüm sertifikalar ile ölçüm ve kontrol raporlarının işletme sahasında beş yıl süre ile muhafaza edilmesi gerekir.

(3) Tanker kontrollerine ilişkin kontrol raporlarının taşımacı tarafından beş yıl süre ile muhafaza edilmesi gerekir.

(4) Teyit ölçümleri haricinde tesislere ilişkin raporlara yönelik bir nüshanın, gerçekleştirilen denetim veya ölçümlerden itibaren 4 hafta içerisinde işletmeci tarafından yetkili makama ibraz edilmesi gerekir. Tankerler söz konusu olduğunda, ilgili raporun aslı veya bir nüshası talep üzerine yetkili makama ibraz edilmelidir.



Akaryakıt İstasyonlarında Denetim

MADDE 14

(1) İşletmecinin akaryakıt istasyonu faaliyete geçmeden önce yeni akaryakıt istasyonuna ilişkin yetkili merciyi bilgilendirmesi gerekir.

(2) İşletmecinin (a) ve (b) alt bentlerindeki sistemleri kullanması durumunda faaliyete geçtikten sonraki ilk 6 hafta içinde ve her 5 yılda bir uygunluğu yetkili bir kuruma onaylatması gerekir.

a) Pasif sistemli benzin Faz II buhar geri kazanım sistemleri

b) Aktif sistemli benzin Faz II buhar geri kazanım sistemleri

(3) Madde 9 uyarınca gereklilikler kapsamında Ek 3’de ortaya konan kriterler gereğince bir sızdırmazlık kontrolü yapılması ve yetkili kurumlar tarafından onaylanması gerekmektedir.

(4) Madde 9 uyarınca buhar/ benzin oranına ilişkin gerekliliklerin yakıt dispenserinin her bir hortumunda en az üç ayrı ölçüm ile gösterilmesi gerekir. Her ölçüme yönelik olarak yakıt ikmali süresince ortalaması alınan ve geri kazanılan benzin buharı/hava miktarı ile yeniden ikmal edilen benzin arasındaki hacim oranının gösteren değerin her ölçüme yönelik olarak Madde 9’da verilen sabit bir aralıkta bulunması durumunda, uygunluk doğrulanmış olur. Bu denetimin buhar geri kazanım sisteminin imalatçısının talimatları uyarınca yapılması gerekir.

(5) Madde 9 un 6ncı bendi uyarınca bir atık gaz azaltım tekniğinin çalışması durumunda;

a) İşletmecinin bir atık gaz azaltım tekniğinin verimliliğini, ilk olarak atık gaz azaltım tekniğinin faaliyete geçtikten sonraki 3 ile 6 ay arasındaki zaman diliminde ve her 3 yılda bir yetkili ölçüm kuruluşuna onaylatması gerekir.

(6) Gerçekleştirilen denetimde uygunsuzluk ortaya çıkması durumunda, Akaryakıt istasyonunun mümkün olan en kısa süre içerisinde onarılması ve denetimi takip eden 6 hafta içerisinde yetkili ölçüm kurumu tarafından uygunsuzluğun giderildiğine ilişkin denetimi tekrar edilmesi gerekir.



Akaryakıt istasyonlarında raporlama

MADDE 15

(1) a) Madde 14’e göre gerçekleştirilen denetimlerin sonuçlarının işletmeci tarafından bir rapor halinde belgelendirilmesi ve denetimi takip eden 4 hafta içinde yetkili merciye sunulması gerekir.

b) Bu yönetmelik kapsamında istenen kontrol raporlarının işletme sahasında beş yıl süre ile muhafaza edilmesi gerekir.

(2) a) İşletmecinin yıllık ürün çıktı miktarını kayıt altına alması ve ilgili takvim yılına ilişkin raporu en geç bir sonraki yılın 1 Şubat tarihine kadar tamamlaması gerekir.

b) Söz konusu raporun en az 3 yıl boyunca işletme sahasında bulundurulması ve talep üzerine yetkili merciye ibraz edilmesi gerekir.

(3) Madde 9’un 5 inci bendine göre otomatik izleme sistemi ile çalıştırılan buhar geri kazanım sistemi kalifiye bir kişi tarafından Madde 14’ten bağımsız olarak aşağıdaki zaman dilimlerine göre arızasızlık durumu için denetlenmelidir. Arıza bulunması durumunda söz konusu arızaların işletmecinin talebi üzerine imalatçı firma ya da imalatçı firma tarafından yetkilendirilmiş servis tarafından herhangi bir gecikmeye mahal verilmeden giderilmesi gerekir.

a) Bir otomatik izleme sistemi ile aktif sistemler: en az 2 yılda bir

b) Pasif sistemler: en az üç ayda bir.

Denetim ve gerçekleştirilen onarımların sonuçlarının yazılı bir şekilde belgelendirilmesi ve Madde 14 ün 2 nci bendi uyarınca denetim esnasında işletmeci tarafından yetkili merciye sunulması gerekir.

(4) Bir akaryakıt istasyonu işletmecisinin otomatik izleme kontrol sistemi tarafından iletilen arızaların mümkün olan en kısa süre içerisinde imalatçı firma ya da imalatçı firma tarafından yetkilendirilmiş servis tarafından giderilmesini sağlaması gerekir. İletilen arızalar ve gerçekleştirilen onarımların yazılı bir şekilde belgelendirilmesi gerekir.



DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

Diğer Gereklilikler

MADDE 16 – (1) Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı tarafından yayımlanan Tehlikeli Maddelerin Taşınması Hakkındaki Yönetmelik ve diğer ilgili mevzuatlar gereğince aksi bir durum oluşturmaması halinde, Yetkili mercinin Çevre Kanunu’na dayalı olarak ve Sanayi Kaynaklı Hava Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği 15nci madde ve Ek-9’u gereği tesislerden ek düzenleme veya sürekli tedbir talep etme hakkı saklıdır.

(2) Benzin buharı geri kazanım sistemi kurulu akaryakıt istasyonları, benzin dispenser pompaları üzerinde veya bunların bulunduğu alanda, tüketicileri bir buhar geri kazanım sisteminin kullanıldığına dair bilgilendiren bir işaret, çıkartma veya başka bildirim aracı (etiket) bulundurmalıdır.



İstisnalar

MADDE 17 – (1)Tek bir vakaya özgü durum değerlendirmesinde münferit gerekliliklerin karşılanamaması veya orantısız bir çaba çerçevesinde karşılanması durumunda yetkili merci başvuru üzerine gerekliliklere ilişkin istisnalara izin verebilir. İstisnalar ancak bu yönetmeliğe aykırı olmaması, işçi sağlığı veya üçüncü kişilerin sağlığına yönelik risklere neden olmaması ve çevreye yönelik tehlikeli etkilerin beklenmemesi koşuluyla kabul edilebilir.

(2)Bu Yönetmeliğin 9ncu maddesi yeni motor araçlarının yapımı ve teslimi için kullanılan ve otomotiv tesisleri içinde kurulu bulunan akaryakıt istasyonları için geçerli değildir.



Geçici Madde 1

(1) Bu Yönetmeliğin 5 inci maddesinde belirtilen hüküm ve sınır değerler,

a) Mevcut terminallerdeki yeni depolama tesisleri ve yeni terminaller için bu Yönetmeliğin yürürlüğe girme tarihinden bir yıl sonra,

b) Ürün çıktı miktarı 50.000 ton/yıldan büyük terminallerin mevcut depolama tesisleri için bu Yönetmeliğin yürürlüğe girme tarihinden üç yıl sonra,

c) Ürün çıktı miktarı 25.000 - 50.000 ton/yıl arasında olan terminallerin mevcut depolama tesisleri için bu Yönetmeliğin yürürlüğe girme tarihinden beş yıl sonra,

d) Ürün çıktı miktarı 25.000 ton/yıldan küçük terminallerdeki mevcut depolama tesisleri için bu Yönetmeliğin yürürlüğe girme tarihinden yedi yıl sonra,

yürürlüğe girer.



(2) Bu Yönetmeliğin 6 ncı maddesinde belirtilen hüküm ve sınır değerler,

a) Yeni terminaller için bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden bir yıl sonra,

b) Mevcut terminaller için;

1) Ürün çıktı miktarı 50.000 ton/yıldan büyük ise, karayolu tankerleri dolum/boşaltımı için bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren üç yıl sonra, demiryolu tankerleri dolum/boşaltımı için tehlikeli maddelerin uluslararası demiryolu taşımasına ilişkin mevzuatın yürürlüğe girdiği tarihten dört yıl sonra,

2) Ürün çıktı miktarı 25.000 - 50.000 ton/yıl arasında ise, karayolu tankerleri dolum/boşaltımı için bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren yıl sonra, demiryolu tankerleri dolum/boşaltımı için tehlikeli maddelerin uluslararası demiryolu taşımasına ilişkin mevzuatın yürürlüğe girdiği tarihten dört yıl sonra,

3) Ürün çıktı miktarı 10.000 – 25.000 ton/yıl arasında ise, karayolu tankerleri dolum/boşaltımı için bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren yedi yıl sonra, demiryolu tankerleri dolum/boşaltımı için tehlikeli maddelerin uluslararası demiryolu taşımasına ilişkin mevzuatın yürürlüğe girdiği tarihten dört yıl sonra,

yürürlüğe girer.

(3) Bu Yönetmeliğin 7 nci maddesinde belirtilen hüküm ve sınır değerler,

a) Yeni ve mevcut karayolu tankerleri için Tehlikeli Maddelerin Karayolunda Taşınmasına ilişkin yönetmelik kapsamında belirtilen tarihlerde,

b) Yeni ve mevcut demiryolu tankerleri için tehlikeli maddelerin uluslararası demiryolu taşımasına ilişkin mevzuat kapsamında belirtilen tarihlerde,

yürürlüğe girer.



(4) Bu Yönetmeliğin 8 inci maddesinde belirtilen hükümler,

a) İnşaat ruhsatı alınmış, iskanı henüz alınmamış akaryakıt istasyonları için bu Yönetmeliğin yürürlüğe girme tarihinden bir yıl sonra,

b) Yıllık ürün çıktı miktarının, 1.000 m3‘ten fazla olduğu veya yıllık ürün çıktı miktarının 100m3’ün üzerinde olan yerleşim yerlerinde bulunan mevcut akaryakıt istasyonları için bu Yönetmeliğin yürürlüğe girme tarihinden üç yıl sonra,

c) Yıllık ürün çıktı miktarı, 500 m3 ile 1.000 m3 arasında olan mevcut akaryakıt istasyonları için yönetmeliğin yürürlüğe girme tarihinden 5 yıl sonra,

d) Yıllık ürün çıktı miktarı, 100 m3 ile 500 m3 arasında olan mevcut akaryakıt istasyonları için bu yönetmeliğin yürürlüğe girme tarihinden 7 yıl sonra,

yürürlüğe girer.



(5) Bu Yönetmeliğin 9 uncı maddesinde belirtilen hüküm ve sınır değerler,

(a) 1- Planlanan ürün çıktı miktarı 500 m³/yıldan büyük olan veya ürün çıktı miktarı veya planlanan ürün çıktı miktarı 100 m³/yıldan büyük olan ve yerleşim yerlerinde bulunan yeni akaryakıt istasyonlarında,

2- 3000 m³’ten büyük yıllık mevcut veya planlanan ürün çıktı miktarına sahip akaryakıt istasyonlarında,

3- Ürün çıktı miktarı veya planlanan ürün çıktı miktarı 500 m³/yıldan büyük olan veya ürün çıktı miktarı veya planlanan ürün çıktı miktarı 100 m³/yıldan büyük olan ve yerleşim yerlerinde bulunan büyük bir tadilattan geçen ve akaryakıt istasyonlarında,

bu yönetmeliğin yürürlüğe girme tarihinden yedi yıl sonra yürürlüğe girer.

(b) Bu maddenin a bendi dışındaki diğer mevcut akaryakıt istasyonlarında, bu yönetmeliğin yürürlüğe girme tarihinden oniki yıl sonra yürürlüğe girer.

Geçici Madde 2

(1) Bu Yönetmeliğin Geçici 1 inci maddesinde belirtilen sürelere kadar, ilgili tesisler için Sanayi Kaynaklı Hava Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği Ek-5.Y.1’de yer alan hüküm ve sınır değerler geçerlidir.



İdari Yaptırımlar

MADDE 15 – (1) Bu Yönetmeliğe ve Sanayi Kaynaklı Hava Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği’nin ilgili hükümlerine aykırı hareket edenler hakkında Çevre Kanununun ilgili maddeleri uyarınca idari yaptırım uygulanır.

Yürürlük

MADDE 16 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 17 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Çevre ve Şehircilik Bakanı yürütür.

Ek 1 Karayolu Tankerlerinin Alttan Dolum, Buhar Toplama ve Aşırı Dolumuna İlişkin Teknik Özellikler

1. Kaplinler

1.1. Dolum kolundaki sıvı kuplör aşağıda verilen tanıma göre araç üzerinde bulunan 4 inç API (101,6 mm) erkek adaptörle eşleşebilen bir dişi kuplör olmalıdır:

- API Tavsiye Edilen Uygulama 1004 -Yedinci Basım, Kasım 1988.

MC-306 tank motor araçları için alttan dolum ve buhar geri kazanımı (Bölüm 2.1.1.1 – alttan dolum için kullanılan adaptör tipi).

1.2. Dolum adası buhar toplama hortumu üzerinde buhar toplama kuplörü aşağıda verilen tanıma göre araç üzerinde bulunan 4 inç (101,6 mm) kam ve yivli (cam-and-groove) erkek adaptörle eşleşebilen bir dişi kam ve yiv kuplör olmalıdır:

- API Tavsiye Edilen Uygulama 1004 -Yedinci Basım, Kasım 1988.

MC-306 tank motor araçları için alttan dolum ve buhar geri kazanımı (Bölüm 4.1.1.2 – Buhar geri kazanımı adaptörü).

2. Dolum Koşulları

2.1. Normal sıvı dolum oranı dolum kolu başına dakikada 2 300 litre (azami 2 500 litre) olmalıdır.

2.2. Terminal azami talepte çalışırken buhar geri kazanım ünitesi dahil dolum adası buhar toplama sisteminin buhar toplama adaptörünün araç tarafında 55 milibarlık bir maksimum karşı basınç oluşturmasına izin verilir.

2.3. Maksimum tesis geri basıncı 2.2’de belirtildiği üzere 55 milibar olduğunda bölme P ve V valfleri aracılığıyla hiç buhar salınmaması sağlanırken, tüm onaylı alttan dolum araçları eşzamanlı olarak çalıştırılabilecek maksimum izin verilen dolum kolu sayısını belirten bir tanıtım plakası taşıyacaktır.

3. Araç Topraklama Bağlantısı / Aşırı Dolum Tespiti

Dolum adasına, araca bağlı olduğu zaman doluma olanak vermek için arızaya karşı emniyetli bir izin sinyali sağlayacak bir aşırı dolum detektörü takılı olmalıdır.

3.1. Araç, bir 10-uçlu endüstri standardı elektrikli konektör aracılığıyla dolum adasında kontrol ünitesine bağlı olmalıdır. Erkek konektör araç üzerinde takılı olmalıdır ve dişi konektör dolum kollarına takılı kontrol ünitesine bağlı bir geçici uca (flying lead) ekli olmalıdır.

3.2. Araç üzerindeki yüksek seviye detektörler ya 2 kablolu termistör sensörü, 2 kablolu optik sensör, 5 kablolu optik sensör ya da arızaya karşı emniyetli olması koşuluyla uyumlu bir muadili olmalıdır. (NB: termistör bir negatif sıcaklık katsayısına sahip olmalıdır).

3.3. Dolum adası kontrol ünitesi hem 2 kablolu hem de 5 kablolu araç sistemleri için uygun olmalıdır.

3.4. Araç, araç şasisi aracılığıyla erkek konektör üzerinde uç 10’a bağlı olan aşırı dolum sensörlerinin ortak geri dönüş kablosu ile dolum adasına bağlanmış olmalıdır. Dişi konektör üzerinde uç 10, dolum adasının topraklamasına bağlı olması gereken kontrol ünitesi ilavesine bağlanmış olmalıdır.

3.5. Tüm onaylı alttan dolum araçları kurulu aşırı dolum tespiti sensörünün tipini (örneğin 2 kablolu veya 5 kablolu) belirten bir tanıtım plakası (Ek-1 Madde 2.3) taşıyacaktır.

4. Bağlantıların Yerleri

4.1. Dolum adasındaki sıvı dolum ve buhar toplama ekipmanlarının tasarımı aşağıdaki araç bağlantı kılıfına dayalı olmalıdır.

4.1.1. Sıvı adaptörlerin merkez çizgisinin yüksekliği maksimum 1,4 metre (yüksüz); minimum 0,5 metre (yüklü) olmalıdır, tercih edilen yükseklik 0,7 ila 1,0 metredir.

4.1.2. Adaptörlerin yatay aralığı 0,25 metrenin altında olmamalıdır (tercih edilen minimum aralık 0,3 metredir).

4.1.3. Tüm sıvı adaptörler uzunluğu 2,5 metreyi aşmayan bir kılıf içerisinde bulunmalıdır.

4.1.4. Buhar toplama adaptörü tercihen sıvı adaptörlerinin sağında bulunmalı, 1,5 metreyi aşmayan (yüksüz) ve 0,5 metre altında olmayan (yüklü) bir yüksekliğe sahip olmalıdır.

4.2. Topraklama/aşırı dolum konektörü sıvı ve buhar toplama adaptörlerinin sağında bulunmalıdır ve yüksekliği 1,5 metreyi aşmayacak şekilde (yüksüz) ve 0,5 metrenin üzerinde (yüklü) olmalıdır.

4.3. Yukarıdaki bağlantılar sadece aracın bir tarafında bulunmalıdır.

5. Emniyet Kilitleri

5.1. Topraklama / Aşırı Dolum Tespiti

Kombine topraklama/aşırı dolum kontrol ünitesi tarafından izin verici bir sinyal verilmezse doluma izin verilmemelidir.

Bir aşırı dolum durumunda veya araç topraklama kaybı durumunda dolum adasındaki kontrol ünitesi dolum adasının dolum kontrol valfini kapatmalıdır.

5.2. Buhar Toplama Tespiti

Buhar toplama hortumu araca bağlanmamışsa ve yer değiştiren buharlar için araçtan tesis buhar toplama sistemine akmak için bir serbest geçiş yoksa doluma izin verilmemelidir.

Ek 2 Buhar Dengeleme Sistemlerinin Kontrolüne İlişkin Kriterler

1. Tankerlerdeki İç Kilitleme Cihazı

İç kilitleme cihazları yalnızca buhar geri kazanım sisteminin çift taraflı doğru bağlanması durumunda yakıt akımının bloke edilmemesini sağlar. Bu sistemin etkinliği, buhar geri kazanımı yanıt süreleri üzerinden, yakıt akımının blokesinin kaldırıldığı an ile tankerin etkili hale gelme anı arasında geçen sürelerin kontrol edilmesi ile belirlenir.

Aşağıdaki çalışma durumlarının denetlenmesi sonucu 3 ila 20 saniye arasında yanıt sürelerinin meydana gelmesi durumunda, iç kilitleme cihazı etkili hale gelene kadar yayılan yakıt buharı – hava karışımı hacminin belirlenmesi gerekir:


  • Buhar dengeleme hatları bağlı değilken,

  • Buhar dengeleme hatları seyyar konteynırın yanlış bir buhar bağlantı parçasına bağlı haldeyken ve

  • Buhar dengeleme hatları akaryakıt istasyonundaki yanlış bir bağlantı parçasına bağlı haldeyken.

Bu süre zarfında, 300 litreden fazla yakıt buharı – hava – karışım (genleşmiş) atmosfere salınamaz.

Aşağıdaki çalışma durumları için, yakıt akımının blokesinin kaldırılmasından sonra ortaya çıkan iç kilitleme cihazı kapanma süreleri (buhar geri kazanım işleminin (azami 5 saniye içerisinde) kesilmesi durumunda, iç kilitleme cihazı etkili hale gelene kadar geçen süreler) denetlenmektedir:



  • Dolum esnasında da buhar geri kazanım hattı bağlı değilken,

  • Enerji kaynağı kesildiğinde.

Limit dönüştürücü konektörü ile buhar geri kazanım hattı kaplini arasındaki elektrik bağlantısının kullanılan iç kilitleme cihazına bağlı olarak gerçekleştirilmesi, bir akaryakıt istasyonu simülasyonu altında bir kontrol cihazı ile iç kilitleme cihazının işlev kontrolünün mümkün olması ve buhar geri kazanım hattına bağlantı olmadığının bir simülasyon çerçevesinde canlandırılması halinde, gerçek yakıt akımı ve değiştirilmiş yakıt buharı – hava – karışım çerçevesinde iç kilitleme cihazının verimliliğine yönelik denetim yapılmayabilir.

2. Aşırı Dolum

Yalnızca bütün gerekli bağlantıların (limit dönüştürücü, üretim hattı, buhar geri kazanım hattı) tamamlanması ve aşağıdaki koşulların yerine getirilmesi durumunda, bir boşaltım / tahliyenin gerçekleştirildiğinin kontrol edilmesi gerekir:



  • Her tankta bir limit dönüştürücü – konektör ile seyyar konteynıra monte edilen bir elektrik tarama devresine (“dolum koruma amplifikatörü”) bağlanabilen ve aşırı doluma karşı korumaya yönelik TS EN 13163: 2012 (EN) uygun olan bir limit dönüştürücünün bulunması gerekir.

  • Aşırı doldurma korumasının tanklar / odacıklara düzgün bir şekilde bağlanmasını sağlamak için, limit dönüştürücü – konektörler birbirine doğrudan bağlanmaktadır.

  • Dönüştürücü – konektörler tankların hazneleri / odacıklarına doğru bir şekilde bağlandığında, üretim hatları ve buhar hatlarının bağlantısı sağlanmaktadır.

3. Buhar Geri Kazanım Ünitesi

Denetim çerçevesinde, buhar geri kazanım sistemi dolum adasındaki buhar geri kazanım kaplininden başlanarak ilgili hatlar vasıtasıyla mevcut buhar tankının yanı sıra iç kilitleme cihazı bileşenlerine kadar kontrol edilmektedir. Bu kontrol, aşağıdaki kontrol adımlarını kapsamaktadır:



  • Buhar kazanım konektörleri ve bileşenlerinin yanı sıra iç kilitleme cihazının doğru kurulum ve hasar açısından görsel kontrolü,

  • Ruhsatlar, lisanslara bağlı hükümlere uygunluğun kontrolü,

  • Denetimin bir parçası olarak, devreye alma işleminden önce, hatların sızdırmazlığının 1 bar seviyesindeki bir aşırı basınç ile kontrolü,

  • Düzenli denetimlerin bir parçası olarak, istendiği zaman sökülebilen hatların sızdırmazlık kontrolleri.

4. Tankerler

4.1. Karayolu Tankeri

Denetim çerçevesinde karayolu tankerinin buhar geri kazanım kaplininden gelen buhar geri kazanımı, ilgili hatlar ve tank odacıklarının bağlantısının yanı sıra aşırı basınç / vakum valfleri ve iç kilitleme cihazının mevcut bileşenleri kontrol edilmektedir. Denetim, devreye alma işleminden önce, aşağıdaki kontrol adımlarını içermektedir:



  • Buhar geri kazanım sisteminin konektörleri ve bileşenlerinin yanı sıra iç kilitleme cihazının doğru kurulum ve hasarlar açısından görsel kontrolü,

  • Aşırı basınç / vakum valflerinin görsel kontrolü,

  • Normal çalışma esnasında açık olan aşırı basınç / vakum valflerine (örneğin, ağırlıkla yüklü damper valfleri) izin verilmemektedir

  • Bir basınç testi vasıtasıyla buhar sızdırmazlığı kontrolü

  • Uygulama açısından mümkün olması halinde, 0,055 bar ila 0,2 bar seviyesinde sabit hatların sızdırmazlığının kontrol edilmesi.

4.2. Demiryolu Tankerleri

Denetim çerçevesinde mevcut aşırı basınç / vakum valflerinin yanı sıra iç kilitleme cihazı bileşenleri kontrol edilmektedir.

Söz konusu cihazların devreye alma işleminden önce ve düzenli denetimler esnasında tankta bulunması halinde, denetim aşağıdaki kontrol adımlarını içermektedir:


  • Buhar geri kazanım sisteminin konektörleri ve bileşenlerinin yanı sıra iç kilitleme cihazının doğru kurulum ve hasarlar açısından görsel kontrolü,

  • Aşırı basınç / vakum valflerinin görsel kontrolü; normal çalışma esnasında açık olan aşırı basınç / vakum valflerine izin verilmemektedir.

5. Denetim Raporu

Bir denetim raporunda aşağıdaki bilgilere yer verilmesi gerekir:

- İşletmecinin adı ve adresi

- İşletme sahası

- Denetim sebebi


  • İlk denetim, düzenli denetim veya yeniden denetim

  • Ardışık sayılar ile denetimin yanı sıra tank imalatçısı sayısı, m3 olarak miktar ve depolanan sıvı tipi

- Kontrol adımları

  • Sızdırmazlık kontrolüne ilişkin veriler (hatların yanı sıra sökülebilen bağlantıların 1 bar ile kontrolü), eksiklik listesi, notlar

  • Buhar geri kazanım sisteminin iç kilitleme cihazına ilişkin veriler

– mevcut

– İmalatçı: Tip:

– Mevcut olmayan (yılda 100 m3’ten daha düşük iş yapma kapasitesi ve akaryakıt istasyonunun 04.06.1998 tarihinden önce inşa edilmesi veya seyyar konteynıra monte edilen iç kilitleme cihazı ile tankın dolumu – gerekli doğrulamaya atıf)

– Elektronik sistemler açısından, iç kilitleme cihazının imalatçının hükümlerine (ölçülen değer) göre kontrolü

 İşlev testi gerçekleştirildi mi?: evet hayır

- Denetim sonucu:



  • Eksikliklerin beyanı

  • Yeniden denetimin gerekli olup olmadığının beyanı

  • Notlar

  • Bir sonraki denetimin zamanının belirtilmesi

  • Denetim sahası, tarihi, denetimden sorumlu kişinin adı ve imzası

Ek 3

Faz II Buhar Geri Kazanım Sistemlerinin Sızdırmazlığının Tespitine İlişkin Kriterler

1. Verimliliğin tespiti

1.1 Bir buhar geri kazanım sisteminin verimliliği temel emisyon değeri ile geriye kalan emisyon arasındaki farktan yola çıkılarak aşağıdaki formüle göre tespit edilmelidir:

η = (EB - ER) *100/EB

η = yüzde olarak verimlilik

EB = Temel emisyon değeri (ikmal edilen yakıt miktarı çerçevesinde taşıtların analiz edilen kolektifinin ortalama temel emisyon değeri, g/l)

ER = Geriye kalan emisyon değeri (ikmal edilen yakıt miktarı çerçevesinde taşıtların analiz edilen kolektifinin ortalama geriye kalan emisyon değeri, g/l)

1.2 Temel emisyon değeri ölçümü buhar geri kazanım sistemi kapalıyken gerçekleştirilir; geriye kalan emisyon değeri ölçümü ise aynı şartlar altında buhar geri kazanım sistemi çalışır durumdayken gerçekleştirilir. Her iki ölçümün de yeterli miktarda temsili kolektif taşıt ile gerçekleştirilmesi gerekir. Geriye kalan emisyonun her bir taşıta yönelik dolum ağzında dispenser nozulunun 2 konumuna (normal konumda ve normal konumu ile kıyasla en az 45° döndürülmüş bir konumda) yönelik olarak tespit edilmesi gerekir.

1.3 Temel ve geriye kalan emisyon değerlerinin belirlenmesine ilişkin ayrı olarak yapılan ölçümlerin aritmetik ortalamasının alınması gerekir. Temsili taşıt kolektifi 2009 yılında Avrupa’daki tip onaylı taşıt istatistiğinden yola çıkılarak bulunmaktadır. Ölçümlerin yakıt dispenser pompası imalatçısı tarafından verilen azami yakıt akışına (ancak en az dakikada 38 litre seviyesinde) göre gerçekleştirilmesi gerekir. Piyasada bulunabilen, standart bir dispenser nozulunun kullanılması gerekmektedir.

1.4 Yetkili mercii, ilgili paydaşların uzman temsilcileri ile yapacağı görüşmelerin ardından, ilk olarak bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesinden tarihinden itibaren ve ardından 4 yıllık dönemlerde 1.3 numaralı bölümden farklı olarak taşıtlara ilişkin değiştirilen temsili kolektifleri bildirebilir.

1.5 Analiz edilecek taşıtların depolama tanklarının doygun konsantrasyonlu yakıt buharı ihtiva edecek şekilde analiz edilmesi gerekir. Ölçümler hususunda, sabit yakıt kalitesi bulunan yaz yakıtı veya kış yakıtının mevsime göre kullanılması gerekir. Yakıt sıcaklığının toplam ölçüm süresince sabit tutulması gereklidir. ΔT sıcaklıktaki azami sapma belirlenen sıcaklıktan 2 K daha fazla olamaz. Ölçüm süresince, ortam sıcaklığının 5 °C ile 25 °C aralığında olması gerekir.

2. Buhar geri kazanım sistemlerinin sızdırmazlığının denetlenmesi

2.1 Bir gaz geri kazanım sisteminin faaliyete geçmesinden önce, sisteme ilişkin her önemli değişiklikten sonra ve benzin boşaltılması durumunda her 5 yılda bir, buhar geri kazanım sisteminin tamamına yönelik olarak bir sızdırmazlık testinin gerçekleştirilmesi gerekir.



2.2 Buhar geri kazanım hortumlarının sızdırmazlığının test edilmesi için, yakıt dispenser pompasının alt noktası ile depolama tankı arasında kalan hortum sisteminin tamamına uygun bir şekilde 200 kPa seviyesinde bir aşırı basınç uygulanması gerekir. 30 dakika içerisinde, 100 hPa seviyesinde bir azami basınç düşüşü kabul edilebilir.

2.3 Alt nokta ile nozul arasındaki gaz geri kazanım sisteminin sızdırmazlığının kullanılan sisteme dayalı olarak imalatçının belirttiği özellikler çerçevesinde aşırı veya düşük basınç uygulanarak kontrol edilmesi gerekir. Sızdırmazlık testi açısından yakıt dispenser pompasının imalatçısı veya yetkili kurumun bir teyidinin bulunması halinde, faaliyete geçmeden önce kontrolün yapılmasına gerek yoktur.

Dostları ilə paylaş:


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©genderi.org 2017
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə