www.vivo-book.com
286
ilə siçanın üstünə basdı. Mister Cinqlzın onurğa sümüyünün Ģaqqıltı
ilə necə sındığı aydınca eĢidildi, onun ağzından qan axmağa baĢladı.
Siçanın balaca, qara gözləri hədəqəsindən çıxmıĢdı. Mən onun
gözlərində insanlara xas olan təəccüb və iztirab ifadəsini gördüm.
Delakrua dəhĢət və kədərdən dəli kimi bağırdı. O özünü kameranın
qapısına atıb əllərini barmaqlığın arasından saldı, mümkün olduqca
irəli uzadaraq siçanı təkrar-təkrar adı ilə çağırmağa baĢladı.
Persi müzəffər bir görkəmlə əvvəlcə Delakruaya, sonra isə bizə
tərəf dönərək gülümsədi.
– Bax belə! – dedi. – Bilirdim ki, gec, ya tez o mənim əlimə
düĢəcək. Bu, sadəcə, vaxt məsələsi idi. – O bizə arxasını çevirdi və
qanına qəltan olmuĢ Mister Cinqlzı linoliumun üstündə balaca qan
gölməçəsində tərk edərək tələsmədən YaĢıl Mil ilə uzaqlaĢdı.
Dördüncü Hissə
Eduard Delakruanın
Dəhşətli Ölümü
www.vivo-book.com
287
1
Bütün bu yazdıqlarımdan əlavə, Corciya Paynzda yaĢamağa
baĢladığım gündən etibarən balaca bir gündəlik də tuturdum – vacib
bir Ģey deyildi, gündə bir-iki paraqraf yazırdım, özü də çox vaxt
havadan-sudan – və dünən axĢam gündəlikdə yazdıqlarımı gözdən
keçirdim. Bilmək istəyirdim ki, nəvələrim Kristofer ilə Daniella məni
Corciya Paynza köçməyə, müəyyən mənada, məcbur edəndən sonra nə
qədər vaxt keçib. “Bu sənin öz xeyrin üçündür, baba”, – deyə onlar
iddia edirdilər. Gəzən və danıĢan problemlərindən xilas olmaq imkanı
yarandığını anladıqları an, əslində, hamı belə edir. Onlar da belə
etmiĢdilər.
Bu, təxminən iki ildən bir qədər əvvəl baĢ vermiĢdi. Qəribə
burasıdır ki, bunun iki il, ya da bundan uzun və ya qısa müddət əvvəl
olduğunu dəqiq bilmirəm. Zaman hissiyyatım elə bil əriyir, lap elə
uĢaqların qıĢda düzəltdikləri qar adamın yanvar istiləĢməsində əridiyi
kimi. Sanki zaman özünün ilkin mənasında – ġərq Standart Zaman
QurĢağı, iĢıqlı vaxtdan səmərəli istifadə edilməsi üçün yazda saatların
irəli çəkilməsi, insanın iĢ saatı – daha mövcud deyil. Burada yalnız
www.vivo-book.com
288
Corciya Paynz zamanı mövcuddur – Qoca Adam Zamanı, Qoca
Xanım Zamanı və Yatağa ĠĢəmə Zamanı. Qalan... hər Ģey yox olub
gedib.
Bura lənətli və çox təhlükəli yerdir. Əvvəlcə, bunu baĢa
düĢmürsən; əvvəlcə, sənə elə gəlir ki, bura, sadəcə, darıxdırıcı bir
yerdir, vəssalam. Buradakı təhlükə isə uĢaq baxçasında yuxu saatı
zamanı olduğundan daha böyük deyil. Bununla belə, bura təhlükəli
yerdir, buna Ģübhəniz olmasın. Mən bura gələndən sonra bir çoxlarının
qocalıq xəstəliyinə qapıldığının Ģahidi olmuĢam. Bu adamların bəziləri
sadəcə bu xəstəliyə qapılmırlar, onlar xəstəliyə qəzaya uğramıĢ sualtı
qayıq kimi sürətlə batırdılar. Onlar buraya gələndə əksəriyyətinin
vəziyyəti, demək olar ki, qaydasında olur – sönük gözlər, əllərində əsa,
bəlkə bir az zəifləmiĢ sidik kisəsi... amma qalan bütün Ģeylər yerində.
Sonra onlarda nəsə baĢ verir. Bir ay sonra onlar sadəcə televizor
otağında oturub laqeyd gözlərini ekrana zilləyərək seriallara baxırlar,
bu zaman alt çənələrinin sallanmasından və əllərindəki portağal Ģirəsi
olan ĢüĢənin əyilərək axmasından xəbərlər tutmurlar. Daha bir ay
keçəndən sonra yoluxmağa gələn uĢaqlarının adlarını onların yadlarına
salmaq lazım gəlir. Bir ay da keçir və onlara artıq öz adlarını
xatırlatmağa məcbur olursan. Onlara burada nəsə olur, buna əminəm:
onlar Corciya Paynz zamanına uğrayırlar. Zaman burada zəif turĢuya
bənzəyir. O, əvvəlcə, sizin yaddaĢınızı silib təmizləyir, sonra da
yaĢamaq arzunuzu.
www.vivo-book.com
289
Bununla mübarizə aparmağa məcbursan. Xüsusi dostum Eleyn
Konnolliyə də elə məhz bunu demiĢdim. Mən 1932-ci ildə, yəni Con
Koffinin YaĢıl Milə gəldiyi ildə baĢ verənləri yazmağa baĢlayanda
vəziyyətim bir qədər yaxĢılaĢdı. Bu xatirələrin bəziləri acı olsa da,
onların yaddaĢımı və Ģüurumu, bıçaq karandaĢı yonub itilədiyi kimi,
necə itiləĢdirildiyini hiss edirəm. Bu da mənim çəkdiyim ağrı-acıya
məna və dəyər verir. Lakin təkcə yaddaĢ və yazmaqla iĢ bitmir. Mənim
yıpranmıĢ və qocalmıĢ da olsa, bir bədənim var. Nə qədər çətin də
olsa, bacardığım qədər məĢq edərək, onu formada saxlamağa
çalıĢıram. Əvvəlcə çox çətinlik çəkirdim – mənim kimi qəribə
adamlar, sadəcə, məĢq etmək xatirinə məĢq etmək lazım gələndə, o
qədər də həvəsli olmurlar, – amma indi hər Ģey daha asandır, çünki
çıxdığım gəzintilərin məqsədi var.
Gün ərzindəki ilk gəzintimə səhər yeməyindən bir xeyli əvvəl
çıxıram – hələ dan yeri ağarmamıĢ. Həmin səhər yağıĢ yağırdı və
nəmiĢliyi hiss edən oynaqlarım sızıldamağa baĢlamıĢdı, lakin bu
ağrılara fikir vermədən mətbəx qapısının yanındakı asılqandan
ponçomu – çiyinə atılan yağmurluğumu – götürüb bayıra çıxdım. Əgər
bir adamın gündəlik edəcəyi bir iĢ varsa, o, ağrı-acısına məhəl
qoymadan onu yerinə yetirməlidir. Bunun müsbət tərəfləri də var, ən
əsası da Corciya Paynz Zamanına qarĢı Real Zaman hissini qorumağa
yardım etməsidir. Oynaqlarım ağrıdı-ağrımadı, mənim yağıĢdan
Dostları ilə paylaş: |