Kafedrasi



Yüklə 19,74 Kb.

səhifə37/37
tarix08.10.2017
ölçüsü19,74 Kb.
1   ...   29   30   31   32   33   34   35   36   37

 
İbrahim  Həbibov 
 
140 
 
 
Gülüstan sarayında keçirilən beynəlxalq konfransda 
 
Səfa müəllim 150-dən çox elmi məqalələrin, dərsliklərin, monoqrafiyaların  
və  patentlərin müəllifidir. Onun elmi əsərləri Almaniyanın Freyberq Dağ 
Akademiyasının xəbərində, Ufa şəhərində      Baş  Elmi Tədqiqat instititunun 
xəbərlərində, Lomonosov adına Moskva universitetinin elmi əsərlərində, 
Əlcəzairdə, Ümumittifaq «Neft təsərrüfatı», «Neft və qaz», «Neft işi» 
jurnallarında, Azərbaycan Neft Təsərrüfatı jurnalında, ADNA-nın «Neft və qaz» 
jurnalında, Tatarıstanda, Türkmənistanda, Özbəkistanda və Qazaxıstanda nəşr 
olunmuşdur. 
Səfa müəllim beynəlxalq səviyyəli konfranslarda samballı  və maraqlı 
çıxışlar etmişdir.  
Səfa müəllim gözəl ailə başçısıdır. O, 1976-cı ildə Səadət xanımla ailə həyatı 
qurmuşdur. Onların 2 oğlu və bir qızı var. 
Səadət xanım Bakı şəhərindəki 177 saylı uşaq bağçasında tərbiyəçi müəllimə 
işləyir.  


 
MÜHƏNDİS  QRAFİKASI  KAFEDRASI: 
  
80
   
illik  şərəfli  yolun  tarixi 
 
141 
 
Səfa müəllim, anası Səltənət xanım və balaca Nəriman 
Ailənin böyük oğlu Nəriman dünyaya göz açanda hamıdan çox sevinən Səl-
tənət nənə olmuşdu. Nəriman hal-hazırda Azərbaycanda fəaliyyət göstərən xarici 
firmalardan birində çalışır. Ailənin yeganə  qızı  —  Ləman musiqi müəlliməsidir.  
Səfa müəllimin kiçik oğlu Vüsal «Kaspien drilinq kompani»də çalışır. 
Talehin qismətindən Səfa müəllimin övladlarının toylarında iştirak etmişik. 
Ümumiyyətlə, belə  əziz günlərdə kafedranın kollektivi bütövlükdə dostlarının 
sevincinə şərik çıxmağı və sevinməyi çox xoşlayır.  
 
Nəriman və İlahə 


 
İbrahim  Həbibov 
 
142 
 
 
Mahmud və Ləman 
 
Vüsal və Mehri 
Səfa müəllim harada çalışmağından asılı olmayaraq həmişə kollektivin 
sevimlisi olmuşdur. Onda yüksək  yumor hissi vardır. O kafedra əməkdaşları  ilə 
zarafatlaşanda və lətifələr danışanda elə gülür ki, səsini bütün mərtəbədə eşitmək 
olur. 
Bu gün Səfa müəllim 5 nəvənin  — Nigar, Elmira, Tamerlan, Cavad və 
Elbəyin babasıdır. Onlarla birlikdə olmaq ona olmazın sevinc bəxş edir. 
 
 
Səfa müəllim və  Səadət xanım nəvələri ilə birlikdə 
 


 
MÜHƏNDİS  QRAFİKASI  KAFEDRASI: 
  
80
   
illik  şərəfli  yolun  tarixi 
 
143 
 
 
Səfa müəllim qohuları ilə 
 
Böyük bir nəslin övladı olan Səfa müəllim qohum-qardaş ilə tez-tez 
görüşməyi xoşlayır. 
Bu böyük ailəyə xoşbəxtlik və səadət arzulayırıq. 
 
 
 
 


 
İbrahim  Həbibov 
 
144 
 
MÜBARİZ İNSAN, BÖYÜK ALİM, SEVİMLİ BABA 
 
 
Ərəbov Rafiq Bayram oğlu 
 
Rafiq müəllimlə  tələbəçilik illərindən tanış 
olsam da belə yaxın münasibətlərimiz 1995-ci ildə 
başlanır. O, artıq «Mühəndis qrafikası» 
kafedrasında çalışırdı. Mən isə  həmin il kafedraya 
müdir vəzifəsinə seçilmək üçün sənədlərimi təqdim 
etmişdim. Məni dəstəkləyənlərdən birisi də Ərəbov  
Rafiq  müəllim  idi.   O  zaman  kafedra iclasında  
Rafiq  müəllimin çıxış edərək dediyi sözlər mənim 
yadımdadır: «Son zamanlar kafedraya müdir təyin oluması  məsələsi çətin bir 
problemə çevrilmişdir. Bu məsələyə müxtəlif vaxtlarda baxılmış, lakin məsələ həll 
edilmədən qalmışdır. Bu vəzifəni tutmuq üçün bu gün institutumuzun iki hörmətli 
professoru öz namizədliklərini irəli sürmüşdürlər. Mən namizədlərdən birini çox 
yaxından tanıyıram və inanıram ki, kafedranın yaşadığı problemləri ancaq o həll 
edə biləcəkdir. Bu İbrahim müəllimdir. Onu dəstəkləməliyik». 
Ərəbov Rafiq Bayram oğlu 11 dekabr 1955-ci ildə  Mingəçevir  şəhərində 
anadan olmuşdur. 1972-ci ildə orada 1 saylı orta məktəbi bitirərək  Azəbaycan 
Dövlət Neft və Kimya institutunun “Neft mexanika” fakültəsinə qəbul olunmuşdur.  
Rafiq müəllimin tələbəlik illəri 
aktiv olmaqla, elmi cəmiyyətlərdə 
etdiyi çıxışlarla, idman uğurları ilə 
yadda qalmışdır. 1977-ci ildə 
«Maşınqayırma texnologiyası metal 
kəsən alətlər və  dəzgahlar» ixtisası 
üzrə tam kursu bitirdikdən sonra 
təyinatla «Bakı aqreqatlar zavodu»  
istehsalat birliyinə işə göndərilmişdi. 
Tələbə dostu Nazimlə  birlikdə 
1977-ci il, əsgərlik toplantısında 


 
MÜHƏNDİS  QRAFİKASI  KAFEDRASI: 
  
80
   
illik  şərəfli  yolun  tarixi 
 
145 
Burada  mühəndis, mühəndis konstruktor və bir 
sıra vəzifələrdə çalışaraq geniş təcrübə topladıqdan son-
ra 1980-cı ildə Mingəçevir  şəhərində «Yol maşınları» 
zavodunda mühəndis-texnoloq  vəzifəsinə  təyin edilir. 
Zavodda işlədiyi müddətdə o istehsalat problemlərinin 
həllində  həmişə müstəqil qərar qəbul etmək kimi 
xüsusiyyəti özünün gündəlik həyat tərzinə çevirə 
bilmişdir. Gərgin iş rejiminə baxmayaraq o öz elmi po-
tensialının yüksəldilməsi istiqamətində daim işləmişdir. 
1974-cü il 
1983-cü il 
Elmə olan həvəsi onu 1981-ci ildə Mos-
kva şəhərində Yol tikinti maşınları üzrə 
elmi-tədqiqat institutunun aspiranturası-
na gətirir. O, 1989-cu ildə dissertasiya 
işini müdafiə edərək texnika elmlər na-
mizədi elmi adına layiq görülmüşdür. 
Aspiranturadan sonra Rafiq müəllim ye-
nidən Mingəçevir  şəhərinə qayıdıb za-
vodda müxtəlif vəzifələrdə çalışmışdır.  
Birliyin baş konstruktoru işlədiyi 
zaman çoxsaylı səmərələşdirici təkliflə-
ri, onların həyata keçirilməsi və  əldə 
olunan yüksək iqtisadi səmərəliliyi nə-
zərə alınaraq Rafiq müəllimi zavodun 
direktor müavini təyin edirlər. 
1991-ci ildə Azərbaycan Nefi və Kimya institutunun «Mühəndis qrafikası» 
kafedrasına baş müəllim vəzifəsinə müsabiqə yolu ilə qəbul olunmuşdur. 1992-ci 
ildə Azərbaycan Respublikasının Prezidentin fərmanı ilə Mingəçevir  şəhər icra 
hakimiyyəti aparatının başçısı vəzifəsinə təyin edilmişdir.  
1994-cü ildə yenidən Azərbaycan Dövlət Neft Akademiyasına «Mühəndis 
qrafikası» kafedrasına qayıdır və burada baş müəllim vəzifəsinə təyin edilir. Hal-


 
İbrahim  Həbibov 
 
146 
hazırda «Maşınların dinamikası  və möhkəmliyi» kafedrasında dosent vəzifəsində 
çalışır. Rafiq müəllim çoxlu sayda elmi işin, o cümlədən məqalələrin, tezislərin, 
dərslik və metodiki işlərin müəllifidir. Akademiyanın ictimai həyatında aktiv 
iştirak edir. Kollektiv arasında böyük nüfuz və hörmət sahibidir.  
1977-ci ildən ailəlidir. Üç övladı və beş nəvəsi var. 
Sümiyyə və Şəhla 
Əziz 
Cavidan 
 
Nuray 
Rafiq müəllimin ilk övladı Leyla xanım Acərbaycan Tibb Universitetini 
bitirmişdir. Həkim kosmetoloqdur, ailəlidir və iki oğlu vardır. Böyük oğlu Səməd 
Acərbaycan Xarici Dillər Universitetini bitirmişdir. Hal-hazırda “Azərsell” 
şirkətində çalışır. Evlidir, bir qızı vardır. Ailənin kiçik oğlu Seymur Azərbaycan 
Dövlət Neft Akademiyasının tələbəsi olmuşdur. Proqramistdir, iki qızı vardır.  
Rafiq müəllimə, onun böyük ailəsinə xoşbəxtlik və  əmin-amanlıq 
arzulayırıq.  
 


 
MÜHƏNDİS  QRAFİKASI  KAFEDRASI: 
  
80
   
illik  şərəfli  yolun  tarixi 
 
147 
 
НАСТОЯЩИЙ ПЕДАГОГ,  ЛЮБЯЩАЯ  МАТЬ,  
ПРЕКРАСНАЯ БАБУШКА 
 
Нурмамедова Захра Ахмедовна 
Я  нашел  координаты  Зары 
ханум,  когда  эта  книга  почти  была 
готова  к  печати.  Она  в  настоящее 
время  живет  в  городе  Москва. 
Попросил  ее  оказать  мне  помощь  и 
написать о себе, о кафедре, про годы
учебы и работы в институте. Зная, как она хорошо владеет пером, лаконично 
и  четко  излагает  свои  мысли,  сказал  ей,  что  жду  интересное    эссе.  Так  и 
получилось.  Через    неделю  на  мой  электронный  адрес  пришло  письмо  от 
Зары ханум с воспоминаниями о том, что было ей дорого. И чтобы ничего не 
искажать, я решил в эту книгу поместить все так, как было написано ею.  
«Я родилась в городе Баку 15 ноября 1938 года. Дата рождения-сухие 
цифры.  Однако,  именно  в  этих  цифрах  заложена  основная  информация  о 
человеке: о его характере, о его судьбе, о времени и обстановке, в которой он 
жил.  Из этих цифр получается, что во время Великой Отечественной Войны 
я уже существовала и хоть что-то, но могу рассказать об этом периоде.  
Но  эти  воспоминания  напоминают  скорее  обрывки  разных  событий, 
собранных  в  один  калейдоскоп.  Чаще  всего  из  всех  этих  обрывков  я 
вспоминаю  маленький  кусочек  черного  хлеба,  вкуса  которого  я  не  помню.   
Очевидно,  что  по  хронологии  событий  это  происходило  в  начале  войны, 
когда жить было голодно, и хлеб выдавали по карточкам в очень малой дозе 
и очень черный и мокрый. 
Мой  отец,  Нурмамедов  Ахмед  Джебраилович,  врач-хирург,  с  самого 
начала  войны  был  назначен  начальником  эвакуационного  военного 
госпиталя,  расположившегося  в  г.  Сальяны.  В    Баку  мы  остались  втроем: 


 
İbrahim  Həbibov 
 
148 
мама,  я  (в  начале  войны  мне  было 2,5 года)  и  мой  брат,  который  был  на 3 
года  старше.  Мама  получала  на  всех  нас  кусок  хлеба,  который  делила  на 3 
части и самую маленькую оставляла себе. Долю каждого она еще раз делила 
на 3 части, чтобы каждый мог 3 раза в день съесть по кусочку. Кусочки были 
маленькими, меньше моей детской ладошки, и если съесть в начале обеда, то 
в конце чувствовалось, что ты без хлеба, а голод не прошел. 
Война  сплотила  народ  одной  бедой,  объединила  людей  одной  общей 
болью. Может именно это-виденное и пережитое во время войны-выработало 
в  людях  нашего  поколения  необходимость  делать  добро  и  помогать  по 
возможности. 
В  тыловой  госпиталь,  начальником  которого  был  отец,  везли  и  везли 
раненых-и  день  и  ночь.  И  папа  оперировал-  и  день  и  ночь,  спасая  людей. 
Часто,  по  несколько  дней  не  приходил  домой.  Усталый,  засыпал  в  своем 
кабинете.  
К  несчастью,  стране  приходилось  бороться  не  только  с  видимым 
врагом  на  фронтах,  но  и  с  невидимым  врагом-террористами.  В  те  годы  я, 
конечно,  ничего  в  этом  не  смыслила,  но  помню  пожар,  когда  горел  папин 
кабинет, а потом сказали, что это был "поджог", и что виновников поймали. 
А мне объяснили, что это были "шпионы" (ведь слово "террористы" я бы не 
поняла).  Но,  слава  богу,  обошлось  без  человеческих  жертв.  А  ведь  именно 
там,  после  очередных  операций  отдыхал  мой  папа  и  другие  изнуренные 
врачи.  Но  люди  не  могут  постоянно  страдать  и  переживать.  И  чем  сильнее 
боль,  тем  острее  воспринимается  красота,  и  тем  ценнее  ощущение  даже 
незначительной радости. 
Нашим  мамам  все  равно  хотелось  выглядеть  красиво.  Но  во  время 
войны... где купить красивую одежду? Шили сами. Из того, что попадалось 
под  руку:  из  простыни  (лён),  из  парашюта  (Шёлк)-кто  что  находил.  Как 
говорится "Голь на выдумку хитра!". 


 
MÜHƏNDİS  QRAFİKASI  KAFEDRASI: 
  
80
   
illik  şərəfli  yolun  tarixi 
 
149 
Потом  в  Баку  был  создан  новый  госпиталь - "офицерский"  И  папу 
назначили  начальником  этого  "офицерского  госпиталя".  Мы  вернулись  в 
свою квартиру в Баку. 
После  Войны  папа  демобилизовался  из  Армии  и  стал  работать 
директором  Республиканского  Научно-Исследовательского  института 
Туберкулеза (впоследствии Пульмонологии). Он защитил диссертацию, был 
профессором Института Усовершенствования врачей. Он был также членом  
Правления Всемирной Организации Пульмонологов. 
В 1968 году, в возрасте 56 лет мой отец скончался от инсульта. 
В 1946 году  я  поступила  в  школу  №23,  она  считалась  "образцовой". 
Самыми любимыми предметами для меня были математика и физика.  
Помню,  когда  я  училась  в    9-ом  классе,  нашу  женскую    школу 
объедини  ли с мужской - №8. Так мы последние два года учились вместе.  
Окончили  школу.  Мы  все-однодклассники  разбрелись  по  разным 
дорогам жизни. "Школьные годы чудесные" остались позади.  
 
Чудесные школьные годы 
Я  поступила  в  Азербайджанский  Политехнический  институт    на 
Механический  факультет  по  специальности  "Технология  машиностроения, 
металлорежущие  станки  и  инструменты".  В  институте  я  училась  отлично. 
Моя  фотография  висела  на  "доске  отличников".  А  рядом,  на  этой  же  доске 
висела  фотография  моего  будущего  мужа-Игоря,  который  тоже  был 
отличником. Мы учились в одной группе и с 1-го курса были вместе. И так 


 
İbrahim  Həbibov 
 
150 
до    того  трагического  момента,  когда  он,  в  возрасте 49 лет,  скончался  от 
инфаркта.  После  института  он  работал  начальником    отдела  Товаров 
Народного Потребления института ВНИИПТНефтеМаш. 
Студенческая  жизнь  в  те  годы  была  очень  интересной  и  веселой. 
Достаточно  вспомнить  известные  "вечера",  которые    каждую  субботу 
проходили  во  всех  ВУЗах  г.  Баку.  На  разных  этажах  в  коридорах  играли 
эстрадные оркестры! Танцы, веселье!  В актовых залах концерты! В больших 
аудиториях  крутили  кинофильмы!  После  такого,  хорошо  организованного, 
отдыха и  учиться было приятно.  
После  института  до  октября 1964 
года  я  проработала  на  заводе  им. 
Л.Шмидта инженером СКБ  (специальное 
конструкторское  бюро).  К  тому  времени 
у  меня  уже  был  сын  Олег,  который 
родился 12 октября 1963г.  С  октября 
1964  по  май 1968 г.  я  работала  во 
ВНИИПТНефтемаше на должности млад-
шего  научного  сотрудника,  но  и  здесь    я 
не  чувствовала  удовлетворения.  Совер-
шенно  случайно  мне  посчастливилось 
познакомиться  с  академиком    А.Х.  Мир-
заджанзаде.  Он предложил мне работать 
на кафедре "Разработка и эксплуатация нефтяных и газовых месторождений", 
заведующим  которой  он  был.  А  я  сказала,  что  я  инженер-механик,  а  не 
промысловик, на что он ответил: "А какая разница? У Вас  механика металла, 
а у нас - механика жидкости. И то, и другое - механика". Итак, с 22 мая 1968 
года  я  начала  работать  в  Азербайджанском  институте  Нефти  и  Химии  им. 
М.Азизбекова на кафедре у академика А.Х. Мирзаджанзаде. 
Азат  Халилович  Мирзаджанзаде.  С  одной  стороны - это  человек  с 
очень  сложным  характером,  но  с  другой  стороны - он  очень  честный  и 


 
MÜHƏNDİS  QRAFİKASI  KAFEDRASI: 
  
80
   
illik  şərəfli  yolun  tarixi 
 
151 
справедливый. И любит и ценит - честность. С одной стороны он жесткий, но 
с  другой  стороны - если  кто-то  попадал  в  беду,  он  первым  предлагал  свою 
помощь.  И  помогал  очень  существенно  и  до  конца.  Он  был  очень  щедрым. 
Он никогда никому не давал возможности заплатить за него даже копейку, но  
в  командировках  всегда  за  всех  платил  сам.  Он  всегда  учил  делать  людям 
добро и никогда не оставлять в беде. Это его слова: "Можно не пойти на день 
рождения к  другу, но на похороны его близких надо идти обязательно!". Вот 
так  он  воспитывал  нас - своих  учеников.  Это  был  гениальный  разум, 
генератор  идей,  источник  знаний,  ходячая  энциклопедия - в  общем:  гений, 
работать с которым было невероятно интересно. 
Мы  работали  с  огромным  энтузиазмом.  Выполняли  все,  что  поручал 
Азат Халилович. Наши мозги работали в постоянном напряжении. Мы жили 
и  дышали  наукой.  А  когда  Азат  Халилович  сказал  про  меня: "Зара  нашла 
себя!" - для  меня  это  было  самой  высокой  наградой.  А  однажды,  во  время 
очередного  эксперимента,  из  ртутного  манометра  выбило  под  давлением 
ртуть.  И  этот  ртутный  дождь  мельчайшими  капельками  всю  меня  облил  с 
головы до ног. Обувь пришлось выкинуть тут же (домой пошла в тапочках), а 
голову  мне  помыли,  поливая  водой  из  чайника,  и  вычесывая  расческой 
капельки ртути с головы. И опять пронесло, и опять ничего страшного.  
Тема  моей  кандидатской  диссертации: "Исследование  сорбционной 
способности  пород-коллекторов  газовых  и  газоконденсатных  мессторожде-
ний". 20 мая 1977г.  мне  была  присуждена  ученая  степень  кандидата 
технических  наук,  а 11 января 1984 г.  Решением  Высшей  Аттестационной 
Комиссии  при  Совете  Министров  СССР  мне  присвоено  ученое  звание 
Старшего Научного Сотрудника по специальности "Разработка и эксплуата-
ция нефтяных, газовых и газоконденсатных месторождений".  
У  меня  много  научных  статей,  методических  руководств  и  учебных 
пособий, их более 120. Мои научные разработки были внедрены на нефтяных 
промыслах Азербайджана, Западной Сибири и Средней Азии.  Всего25 актов 
внедрения. Имею 2 изобретения.  


 
İbrahim  Həbibov 
 
152 
Работая старшим научным сотрудником над проблемами нефти и газа, 
я  с 1980 года  параллельно  начала  преподавательскую  деятельность  по 
кафедре  "Инженерная графика", в должности доцента. 
Мой 
единственный 
сын 
Олег  Игоревич,  родившийся  в 
1963  году,  не  пошел  по  стопам 
своих  родителей,  не  пошел  в 
машиностроение,  а  решил  стать 
врачом,  как  его  дед.  Он  окончил 
Стоматологический факультет мед  
института  в Баку. В 1990г. уехал в г. Москву, где работает Главным врачом 
Московской Стоматологической поликлиники. 
  
У  меня 2 внука.  Оба  решили  стать,  как  их  отец,  стоматологами. 
Старший  внук  окончил  Московский  Медицинский  институт,  работает 
стоматологом  и  заканчивает  аспирантуру.  Младший  внук  заканчивает 
последний курс мед.института.       
В 1990 г.  я  вышла  замуж  во  второй  раз.  Мой  муж - Бехбутов  Талят 
работал директором 7-го Государственного Подшипникового  завода.  В 2009 
году он скончался от инсульта в возрасте 74 лет. 
 
Талят и Заря ханум 
 


 
MÜHƏNDİS  QRAFİKASI  KAFEDRASI: 
  
80
   
illik  şərəfli  yolun  tarixi 
 
153 
Мой  брат,  Нурмамедов  Тофик  Ахмедович, 1935 года  рождения, 
окончил  энергетический  факультет  Азербайджанского  института  Нефти  и 
Химии  им.  М.Азизбекова.  Он  кандидат  технических  наук,  Лауреат 
Госудаственной  Премии,  работал  в  АзЭНЕРГО  начальником  "службы 
изоляции". Сейчас-пенсионер. 
Моя  сестра,  Нурмамедова  Лилия  Ахмедовна, 1953 года  рождения, 
окончила Лечебный факультет Азербайджанского Медицинского Института. 
Работала  пульмонологом  в  Городском  Туберкулезном  Диспансере.  В 
настоящее время-пенсионер. 
Наша  мама,  Нурмамедова  Татьяна  Ефремовна,  родилась  на  Северном 
Кавказе в 1912 году. Жила в Кисловодске и работала в санатории. А папу, как 
лучшего студента Аз. Медицинского Института, наградили золотыми часами 
и  путевкой  в  санаторий  города  Кисловодск.  Там  они  и  встретились,  и 
полюбили  друг  друга.  Наш  папа  азербайджанец,  а  мама  кубанская  казачка. 
Прожили они в  любви и согласии до последних дней. 
В возрасте 72 лет  1 января 2011 я уволилась, и сейчас большей частью 
живу в г. Москва, так как там живут мои  дети и внуки. 
Последние  годы  часто  путешествую.  Это  доставляет  мне  особое 
удовольствие.  Но, не менее 3-х месяцев в году я провожу на Родине, в Баку, 
в моем любимом городе, который хорошеет  с каждым днем. 
 
В этом городе - ярких огней, 
В этом городе - верных друзей, 
Я училась жить, и дружить. 
Как же мне Баку не любить!!!   
 


 
İbrahim  Həbibov 
 
154 
 


 
MÜHƏNDİS  QRAFİKASI  KAFEDRASI: 
  
80
   
illik  şərəfli  yolun  tarixi 
 
155 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
İBRAHİM   HƏBİBOV 
 
MÜHƏNDİS QRAFİKASI  
kafedrası:  
80  
illik şərəfli yolun tarixi   
 


 
İbrahim  Həbibov 
 
156 
 
 
 
 
 
 
 
Korrektorlar:  
R.S.Nəcəfquliyeva 
A.R.Qafarova 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
×àïà èìçàëàíìûøäûð: 10.01.2013.  
Êàüûç ôîðìàòû 70х100
1
/
16
 
×àï âÿðÿãè 9,25. Ñèôàðèø 7. 
 
Ãèéìÿòè ìöãàâèëÿ èëÿ. 
 
 
 
ÀÄÍÀ-íûí ìÿòáÿÿñè 
Áàêû, Àçàäëûã pr, 20 
 
 
 

Document Outline

  • Ibrahim_Hebibov_80   Kitabin ici
    • Страница 1
  • Ibrahim_Hebibov_80  Kitabin uzu



Dostları ilə paylaş:
1   ...   29   30   31   32   33   34   35   36   37


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©genderi.org 2019
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə