Ədəbiyyat, sənət və fikir dərgisi



Yüklə 5,03 Kb.

səhifə1/34
tarix28.06.2018
ölçüsü5,03 Kb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   34


 OZAN  DÜNYASI                                                                № 2(5), 2011 
 

  
 
 
           
 
 
OZAN DÜNYASI 
 
 
 
 
№2(5)  
2011


 OZAN  DÜNYASI                                                                № 2(5), 2011 
 

 
Ozan dünyası   
                                             №2(05),
 2010
 
 
Təsisçi: 
AZƏRBAYCAN AġIQLAR BĠRLĠYĠ 
  
Məsləhətçilər: 
 
Zəlimxan YAQUB 
Xalq Ģairi 
Məhərrəm QASIMLI 
professor 
 
 
BaĢ redaktor: Musa NƏBĠOĞLU 
 
 
REDAKSĠYA HEYƏTĠ: 
 
Həsən Mirzə 
Nizami Cəfərov 
Qənirə PaĢayeva 
Qəzənfər PaĢayev 
Qara Namazov 
   Sədnik PaĢayev 
   Ġsmayıl Məmmədli 
   Elxan Məmmədli 
   Ġlyas Tapdıq 
Məmməd Aslan 
Ədalət Nəsibov 
Ġsfəndiyar Rüstəmov 
Seyfəddin Altaylı (Türkiyə) 
Nizaməddin Onk (Almaniya) 
Çingiz Mehdioğlu (Ġran) 
Ġrfan Nəsrəddinoğlu (Türkiyə) 
Məhərrəm Сəfərli (Naxçıvan) 
Osman Əhmədoğlu (Gürcüstan) 
 
 
 
 
Ünvan: Bakı, Zərifə Əliyeva küç. 21 
Əlaqə telefonları: 
( + 994 12) 493 86 61 
 (+994 50) 345 36 52 
 
Dərgidə gedən hər yazıdan sorumlu müəllifin özüdür. 
 
 
 


 OZAN  DÜNYASI                                                                № 2(5), 2011 
 

 
 
 
 
 
 
Zəlimxan YAQUB 
Xalq Ģairi 
 
 
 
 
 
 
GÖYÇƏDƏN  
GƏLƏN SƏSLƏR 
(poema) 
 
TƏBĠƏTIN NƏFƏSĠ 
 
Şeh düşdü göy çəmənə, 
Göz vurdu göy çəmənə, 
Ələsgəri çağırdım, 
Səs verdi Göyçə mənə!  
 
Açılıb Göyçənin gülü-çiçəyi
Həmdəmi nəğmədi, sirdaĢı sazdı. 
Öpür duyğuları bahar küləyi, 
Gələn yaz fəslidi, gedən ayazdı. 
 
Bu yer həqiqətdi, yoxsa bir nağıl? 
Hara boylanırsan yaĢıl xalıdır. 
Görən göz istəyir, götürən ağıl, 
Güllər ləçək-ləçək oxunmalıdır. 
 
Gözəllik fikrimi min yerə çəkdi
Duyulan heç nədir, duyan olmasa. 


 OZAN  DÜNYASI                                                                № 2(5), 2011 
 

Bülbülün cəhcəhi kimə gərəkdi, 
Səsinə səs verən, həyan olmasa! 
 
Vaxt olub, çapılıb, vaxt olub, çapıb, 
Qeyrətə heykəldi burda qayalar. 
Ucalıb göylərə, ölməzlik tapıb, 
Çimib ömrü boyu nurda qayalar!  
 
Oxuyan bülbüllər, ötən qumrular, 
Ġlkin ozanıdır bu təbiətin. 
Havacat üstündə çağlayır sular, 
Kökü torpaqdadır Ģeirin, hikmətin. 
 
Nəğmələr yaĢadıb bulaq səsində
EĢidən – ilahi Ģeiriyyət tapıb. 
ġeh ilə yarpağın öpüĢməsində 
Hər duyan bir məna, bir hikmət tapıb. 
 
Yoxdur bulanmağı nə payız, nə qıĢ, 
Varlığı heç zaman götürməz ləkə. 
Saflığa çağırıĢ, xeyrə çağırıĢ, 
Bulağın gözündən baĢlanır bəlkə?!  
 
YağıĢın damlası, buludun nəmi, 
Hər gün varlığına hopur adamın. 
GünəĢ dolansa da bütün aləmi
Yurdunu qəlbində tapır adamın. 
 
Dərələr boyunca coĢur, çağlayır, 
Sellər deyiĢməyə adam axtarır. 
Təbiət insanla ülfət bağlayır, 
Sirrini açmağa məqam axtarır!  
 
Küləyin ahəngi, mehin dalğası, 
Ruha layla çalır bizdən xəbərsiz. 
Hisslərin təmizi, sözlərin xası, 
Axır ürəklərə gözdən xəbərsiz. 
 
Duyğunu, ilhamı mayalandırır, 
Torpaq sünbül kimi, sünbül dən kimi. 


 OZAN  DÜNYASI                                                                № 2(5), 2011 
 

Ümid çırağını həyat yandırır, 
Göyərir arzular göy çəmən kimi. 
 
Bu qoca dağlarla əyləĢ diz-dizə, 
Gör nələr danıĢır, insana nələr. 
Zili də, bəmi də tanıdır bizə, 
Asta pıçıltılar, dəli nərələr!  
 
Ətrini qoxladım, barını dərdim, 
HəmiĢə ömrümə qol-qanad olub. 
Bu dağlar olmasa elə bilərdim
Nə Kərəm yaĢayıb, nə Fərhad olub.  
 
Bu beĢik dərələr, bələk cığırlar, 
Ana tək qol açır, hər doğulana. 
Təbiət hər dəfə yetirəndə bar, 
Keçib təravəti iliyə, qana. 
 
ġəlalə qoĢmalar, çay bayatılar, 
Dinəndə daĢa da dil verə bilir. 
Bahar nəfəsində tanrı hökmü var
Qayalar köksündə gül verə bilir. 
 
Ġlhama güvənir hər təmiz dilək,  
Ġlhamdan doğulur könüllərdə nur. 
Enir bəxtimizə dövlət quĢu tək, 
Ruhu olanların çiyninə qonur. 
 
Vergi dediyimiz müqəddəs payı, 
Yerə də, göyə də təbiət verir. 
Tikilir, sökülür ömrün sarayı, 
Zaman hər əmələ bir qiymət verir.  
 
DüĢüb təbiətin ən xoĢ vaxtına, 
Verəndə Göyçəyə eĢqi, ilhamı. 
Yerin qismətinə, göyün baxtına, 
DoluymuĢ ürəyi, doluymuĢ camı. 
  
Bu torpaq beləydi, oturan, duran, 
ġeirin əsiriydi, sözün acıydı. 
Sözdə sehrləyən, səsdə xal vuran, 
Gözün iĢığıydı, baĢın tacıydı. 
 




Dostları ilə paylaş:
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   34


Verilənlər bazası müəlliflik hüququ ilə müdafiə olunur ©genderi.org 2019
rəhbərliyinə müraciət

    Ana səhifə